ἀναφώνημα
ἀναφώνημα, a proclamation
ἀναφών-ημα, ατος, τό,
- acclamation, salutation, Plu. Pomp. 13, etc.
- 2 exclamation, Id. Mar. 19.
- 3 interjection, Heph. Poëm. 5.3.
1 aclamación
ἕτεροι δέ φασιν ἐν Λιβύῃ πρότερον ἀ. τοῦτο τοῦ στρατοῦ παντὸς γενέσθαι
2 refrán, grito repetido en la lírica
ἀνομοιόστροφα δέ ἐστιν, ὅσα πάντως διαιρεῖται ... ἢ κατ' ἄλλο τι ἀναφώνημα
• en gener.
ἀντήχει πρὶν εἰς χεῖρας συνελθεῖν τὸ ἀ.
3 interjección
ὤμοι· ἀναφώνημα ἐστὶ λύπης δηλωτικόν
ἀναφώνημα, ατος (τὸ)
1 proclamation, acclamation, Plut. Pomp. 13 ||
2 exclamation, Plut. M. 416d.
ἀναφώνημα, τό, der Ausruf, Plut. Mar. 19 ; Zuruf, Pomp. 13 u. öfter.
ἀναφώνημα
from ἀναφωνέω
- a proclamation, Plut.