ἀναχαίνω
ἀναχαίνω, v. ἀναχάσκω.
1 abrir la boca
κἀναχανὼν μέγα
• medic. del cuello de la matriz
στόμα ... ἀνακεχηνός
• en v. med. abrirse Hp.Superf.29.10, Steril.217, cf.
2 fig. anhelar, encapricharse por
πρὸς ταῦτα
ἀνα·χαίνω (f. -χανοῦμαι, ao. 2 ἀνέχανον, pf. ἀνακέχηνα [χᾰν]) ouvrir la bouche toute grande, bâiller, Hpc. 264, 51 ; 579, 40 ; 678, 34 ; Ar. Eq. 641 ; Luc. V.H. 1, 32 ||
➳ Prés. réc. ; les Att. emploient le prés. ἀναχάσκω.
ἀναχαίνω, (χαίνω), nur aor.2, gähnend den Mund öffnen, Luc. V.Hist. I.31, Gegensatz συμμύω ; übh. den Mund aufsperren, ἀναχανὼν μέγα ἀνέκραγον Ar. Eq. 639. Auch von Wunden, aufklaffen, Hippocr. S. ἀναχάσκω.