ἀπαγορευτικός
ἀπαγορευτικός, prohibitory
ἀπαγορευ-τικός, ή, όν,
- prohibitory, Plu. Stoic.rep. 2.1037f; τινός Corn. ND 16; of particles, A.D. Conj. 229.16. Adv. -κῶς Aristeas 131; gloss on ἀπηλεγέως, Sch. Il. 1.309.
I
1 que prohibe
(νόμος) ἀπαγορευτικὸς δὲ ὧν οὐ ποιητέον
λόγος
2 gram. negativo de las partíc., A.D.Coni.229.16.
II adv. -ῶς de forma negativa Aristeas 131,
glosa a ἀπηλεγέως
ἀπαγορευτικός, ή, όν [ᾰγ] prohibitif, Plut. M. 1038a.
ἀπαγορευτικός, verbieterisch, verbietend, Plut. stoic. repugn. 11.