ἀπαγωγός
ἀπαγωγός, leading away, diverting
ἀπᾰγωγός, όν,
- leading away, diverting, λύπης Gorg. Hel. 10, cf. Iamb. Myst. 2.5.
que aparta c. gen.
αἱ ... ἐπῳδαὶ ... ἀπαγωγοὶ λύπης γίνονται
ἀπαγωγός, ός, όν [ᾰγ] qui emmène, qui entraîne, Gorg. Hel. 10 ; Jambl. Myst. 2, 5 ; Syn. Hymn. 4.
Étym. ἀπάγω.
ἀπαγωγός, abführend, vertreibend, Sp.