ἀπόκλιτος
ἀπόκλιτος, declining, waning
ἀπό-κλῐτος, ον,
- declining, waning, Plu. Aet.Gr. 2.273e.
que declina, que cae
ἡμέραι
ἀπόκλιτος, ος, ον [ῐ] incliné, qui est en pente, Plut. M. 273d.
Étym. ἀποκλίνω.
ἀπόκλιτος, abwärts geneigt, ἡμέρα, der sich neigende Tag, Plut. qu.Rom. 38.