ἀποχειροτονητέον
ἀποχειροτονητέον, one must reject a claim to
ἀπο-χειροτονητέον,
- one must reject a claim to, τοῦ ἀρίστου Max.Tyr. 22.5.
hay que rechazar una exigencia de
τοῦ ἀρίστου
ἀποχειροτονητέον, vb. du préc. M. Tyr. 22, 5.