ἀσύμβαμα
ἀσύμβαμα, not a σύμβαμα or full predicate
ἀσύμ-βᾰμα, ατος, τό,
- not a σύμβαμα or full predicate, Priscian. Inst. 18.1.4.
gram. construcción impersonal de la oración, Priscian.Inst.3.211.
ἀσύμβαμα, ατος (τὸ) c. παρασύμβαμα, Prisc. Gr. lat. 18, 1, 4, dout.
ἀσύμβαμα, [βᾱ], τό, bei den Stoikern nach Priscian. 18.1.5 Ggstz σύμβαμα, incongruitas.