ἀσύμμικτος
ἀσύμμικτος, incapable of blending
ἀσύμ-μικτος, ον,
- incapable of blending, στοιχεῖα D.H. Comp. 22.
que no se puede mezclar
ἀσύμμικτα ... φύσει ταῦτα τὰ στοιχεῖα καὶ ἀκόλλητα
ἀ·σύμμικτος, ος, ον, qui ne peut être mêlé, incompatible, DH. Comp. 22.
Étym. ἀ, συμμίγνυμι.
ἀσύμμικτος, unvermischt, unvereinbar, Dion.Hal. C.V. 22.