ἐΰς
ἐΰς, good, brave, noble
- good, brave, noble, Ep. word freq. in nom., ἐῒς πάϊς Ἀγχίσαο Il. 2.819, etc.; once in acc. ἐΰν 8.303; neut. always ἠΰ (v. ἠΰς) (εὖ only as Adv.): irreg. gen. sg. ἐῆος, παιδὸς ἐῆος 1.393; υἷος ἐῆος 15.138, 24.422, 550; ἀνδρὸς ἐῆος 19.342; φιλότητι καὶ αἰδοῖ φωτὸς ἐῆος Od. 14.505; always at end of verse (exc. in Od. 15.450): freq. with v.l. ἑοῖο, as Il. 18.71: irreg. gen. pl. ἐάων good things, good fortune, 24.528; θεοὶ δωτῆρες ἐάων Od. 8.325; δῶτορ ἐάων ib. 335, h.Hom. 18.12, 29.8, cf. Hes. Th. 46, 111. ((I) ἐῆος: for this form Zenod. read ἑοῖο; but ἐῆος ( = ἀγαθοῦ, Sch. Il. 15.138) became, like ἐσθλός (v. ἐσθλός I.3) and φίλος, almost a possess. Pron. of 1st, 2nd, and 3rd pers., and may be retained. Some Gramm. wrongly took εηος to be a form of ἑός (ʼhisʼ) and conversely gave to ἑός (ʼhisʼ) the signf. ‘good’ (Anon. ap. A.D. Synt. 156.1, EM 307.33, 318.1): hence the erroneous forms ἑῆος, ἑάων (but ἐΰς rightly), Lex. de Spir. pp. 194,196, 198, freq. in codd. The reading ἐῆος (ἑῆος) is well attested only where a substituted ἑοῖο would have had to mean my or thy: where the reference is to the 3rd pers. we find υἷος ἑοῖο, πατρὸς ἑοῖο, παιδὸς ἑοῖο almost without v.l., Il. 13.522, al. (v.l. ἑῆος Il. 14.9, 18.71, 138). (2) The origin of the forms ἐῆος ἐάων and the variation ἐϋ-: ἠϋ- are obscure: ἐάων perh. had ϝ-, Il. 24.528.)
a) ἐῆος, was offenbar gut, edel heißt, Od. 14.505 φιλότητι καὶ αἰδοῖ φωτὸς ἐῆος, wie 15.449, Il. 19.342 πάμπαν ἀποίχεαι ἀνδρὸς ἐῆος, wo Zenod. falsch ἑοῖο lesen wollte ; vgl. Ap.Rh. 1.225. So ist es auch in den fünf anderen Stellen der Il. zu nehmen, περίσχεο παιδὸς ἐῆος 1.393, wie 15.138, wo es wie 24.422, 450 des guten Sohnes, für deines Sohnes heißt, u. κάρη λάβε παιδὸς ἐῆος 18.71, des guten Sohnes Haupt, nicht einfach ihres Sohnes, wie oft φίλος nachdrücklicher für das pron. poss. gebraucht wird, so daß also nicht an ἑῆος (wie Bekker überall schreibt) als unregelmäßigen gen. von ἑός zu denken ist. Vgl. Buttmann Lexil. I p. 85 ff.
b) ἐάων [ᾱ], (wie für ἐήων, Bekker auch ἑάων), die guten Dinge, Güter ; δώρων ἐάων, den κακῶν entgeggstzt, Il. 24.528 ; θεοὶ δωτῆρες ἐάων, die Geber des Guten, Od. 8.325 ; δῶτορ ἐάων ibd. 335. Vgl. Hes. Th. 45, 111, H.h. 18.12, 29.8 Call. Iov. 91, immer von den Göttern. Alte Gramm. nahmen den nom. ἐά, ἀγαθά dazu an u. verglichen, wie Apoll. Lex. Hom., den gen. κυανεάων.
ἐΰ.
Acc. masc. ἐΰν Il. 8.303: Od. 18.127. Also ἠΰς, ἠΰ.
Acc. masc. ἠΰν Il. 5.628, Il. 6.8, 191, Il. 20.457. From ἑεύς,
genit. masc. ἑῆος Il. 1.393, Il. 15.138, Il. 19.342, Il. 24.422, 550: Od. 14.505, Od. 15.450.
- 1
Epithet of persons, good, goodly, serviceable or the like Il. 1.393, Il. 2.653, Il. 6.191, Il. 13.246, 691, Il. 19.342, etc.: Od. 9.508, Od. 14.505, Od. 15.450, Od. 18.127.
- 2
Such as may serve some end or confer benefit, good, excellent: μένος ἠΰ Il. 17.456, Il. 20.80, Il. 23.524, Il. 24.6, 442: Od. 2.271.
- 1
- good, brave, noble, Hom.:—Epic gen. pl. ἐάων, of good things, good fortune, Hom.
-
…ὤμων τεύχεʼ ἕληται, ἦ ἔτι καὶ πλεόνεσσιν ὀφέλλειεν πόνον αἰπύν. ὧδε δέ οἱ φρονέοντι δοάσσατο κέρδιον εἶναι ὄφρʼ ἠῢς θεράπων Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος ἐξαῦτις Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα χαλκοκορυστὴν ὤσαιτο προτὶ ἄστυ, πολέων δʼ ἀπὸ θυμὸν ἕλοιτο. Ἕκτορι…
Homer, Iliad
-
…. αὐτὰρ ἐρισμαράγοιο Διὸς κλειτοὶ ἐπίκουροι δώματα ναιετάουσιν ἐπʼ Ὠκεανοῖο θεμέθλοις, Κόττος τʼ ἠδὲ Γύης · Βριάρεών γε μὲν ἠὺν ἐόντα γαμβρὸν ἑὸν ποίησε βαρύκτυπος Ἐννοσίγαιος, δῶκε δὲ Κυμοπόλειαν ὀπυίειν, θυγατέρα ἥν. αὐτὰρ ἐπεὶ Τιτῆνας ἀπʼ οὐρανοῦ…
Hesiod, Theogony
-
…ὅττι μιν ἐξαπάτησε Προμηθεὺς ἀγκυλομήτης · τοὔνεκʼ ἄρʼ ἀνθρώποισιν ἐμήσατο κήδεα λυγρά. κρύψε δὲ πῦρ · τὸ μὲν αὖτις ἐὺς πάις Ἰαπετοῖο ἔκλεψʼ ἀνθρώποισι Διὸς πάρα μητιόεντος ἐν κοῒλῳ νάρθηκι λαθὼν Δία τερπικέραυνον. τὸν δὲ χολωσάμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς…
Hesiod, Works and Days
-
…ἔπεα πτερόεντα προσηύδα · Τηλέμαχʼ, οὐδʼ ὄπιθεν κακὸς ἔσσεαι οὐδʼ ἀνοήμων, εἰ δή τοι σοῦ πατρὸς ἐνέστακται μένος ἠύ, οἷος κεῖνος ἔην τελέσαι ἔργον τε ἔπος τε · οὔ τοι ἔπειθʼ ἁλίη ὁδὸς ἔσσεται οὐδʼ ἀτέλεστος. εἰ…
Homer, Odyssey
-
…Μοῦσαι Ὀλύμπια δώματʼ ἔχουσαι ὅς τις δὴ πρῶτος Ἀγαμέμνονος ἀντίον ἦλθεν ἢ αὐτῶν Τρώων ἠὲ κλειτῶν ἐπικούρων. Ἰφιδάμας Ἀντηνορίδης ἠΰς τε μέγας τε ὃς τράφη ἐν Θρῄκῃ ἐριβώλακι μητέρι μήλων · Κισσῆς τόν γʼ ἔθρεψε δόμοις ἔνι τυτθὸν ἐόντα μητροπάτωρ…
Homer, Iliad
-
…, ἦ μάλα μοι δοκέεις πεπνυμένος εἶναι · τοίου γὰρ καὶ πατρός, ἐπεὶ κλέος ἐσθλὸν ἄκουον, Νῖσον Δουλιχιῆα ἐΰν τʼ ἔμεν ἀφνειόν τε · τοῦ σʼ ἔκ φασι γενέσθαι, ἐπητῇ δʼ ἀνδρὶ ἔοικας. τοὔνεκά τοι ἐρέω ,…
Homer, Odyssey
-
…καὶ μύθοισι. σὺ δὲ φρεσὶ πάντʼ εὖ οἶδας · πρῶτος γάρ, Διὸς υἱέ, μετʼ ἀθανάτοισι θαάσσεις, ἠύς τε κρατερός τε · φιλεῖ δέ σε μητίετα Ζεὺς ἐκ πάσης ὁσίης, ἔπορεν δέ τοι ἀγλαὰ δῶρα. καὶ…
NA, Homeric Hymns
-
…τοὶ δʼ οὔ τι πάλιν οἶκονδε νέοντο · πάντας γὰρ κατέπεφνεν ἀμύμων Βελλεροφόντης. ἀλλʼ ὅτε δὴ γίγνωσκε θεοῦ γόνον ἠῢν ἐόντα αὐτοῦ μιν κατέρυκε, δίδου δʼ ὅ γε θυγατέρα ἥν, δῶκε δέ οἱ τιμῆς βασιληΐδος ἥμισυ πάσης ·…
Homer, Iliad
-
…οἰμώξας ἠμείβετο μύθῳ · ὢ πόποι, ἦ μάλα δή με παλαίφατα θέσφαθʼ ἱκάνει. ἔσκε τις ἐνθάδε μάντις ἀνὴρ ἠύς τε μέγας τε, Τήλεμος Εὐρυμίδης, ὃς μαντοσύνῃ ἐκέκαστο καὶ μαντευόμενος κατεγήρα Κυκλώπεσσιν · ὅς μοι ἔφη τάδε πάντα…
Homer, Odyssey
-
…μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ Πριαμίδης · ἅμα τῷ γε πολὺ πλεῖστοι καὶ ἄριστοι λαοὶ θωρήσσοντο μεμαότες ἐγχείῃσι. Δαρδανίων αὖτʼ ἦρχεν ἐῢς πάϊς Ἀγχίσαο Αἰνείας, τὸν ὑπʼ Ἀγχίσῃ τέκε δῖʼ Ἀφροδίτη Ἴδης ἐν κνημοῖσι θεὰ βροτῷ εὐνηθεῖσα, οὐκ οἶος ,…
Homer, Iliad