ἐπίβιος
ἐπίβιος, surviving
ἐπίβῐος, ον,
- surviving, παιδίον Is. Fr. 156 (nisi leg. -βιόν).
ἐπί·βιος, ος, ον, qui survit, Is. (Poll. 3, 108).
ἐπίβιος, nachher-, überlebend, Isaeus bei Poll. 3.108.