ἐπιβήτωρ
ἐπιβήτωρ, one who mounts
ἐπιβήτ-ωρ, ορος, ὁ,
- one who mounts, ἐ. ἵππων Od. 18.263, Simm. 1.3; νεὼς ἐπιβήτορα λαόν, = ἐπιβάτας, AP 7.498 (Antip.(?)); ἐ. κύκλων, of the Trojan horse, Tryph. 307.
- 2 of male animals, e.g.a boar, συῶν ἐπιβήτωρ Od. 11.131; of a bull, Theoc. 25.128.
- II as Adj., springing, Nonn. D. 20.113.
- 2 metaph., at home in, master of a thing, θηροδιδασκαλίης Man. 4.245; dwelling in, ὕλης οὐρανίας κτλ. Orph. Fr. 353.
ἐπιβήτωρ, ορος (ὁ)
I (ἐπί, sur)
1 qui monte sur (des chevaux, Od. 18, 263 ; un navire, Anth. 7, 498) gén. ||
2 qui saillit, Od. 11, 131 ; Thcr. Idyl. 25, 128 ||
II (ἐπί, vers)
1 qui s’élance, Nonn. D. 20, 113 ||
2 qui domine, maître de, fig. habile dans, Man. 4, 245.
Étym. ἐπιβαίνω, cf. ἐπιβάτης.
1. beklimmer:
2. bespringer, dekhengst:
ἐπιβήτωρ, ορος, ὁ, der da besteigt,
a) ἵππων, Reiter, Od. 18.263 u. Sp., wie Opp. C. 4.51 ; auch κούρη, Nonn. D. 1.51 ; νεώς, = ἐπιβάτης, Antip.Sid. 106 (VII.498).
b) Bespringer, συῶν ἐπιβ., der Eber, Od. 11.131, 23.278 ; von Stieren, Theocr. 25.128.
c) als adj., emporsteigend, sich erhebend, z.B. παλμός, Nonn. D. 20.113 u. a. sp.D.
a) ἵππων, Reiter, Od. 18.263 u. Sp., wie Opp. C. 4.51 ; auch κούρη, Nonn. D. 1.51 ; νεώς, = ἐπιβάτης, Antip.Sid. 106 (VII.498).
b) Bespringer, συῶν ἐπιβ., der Eber, Od. 11.131, 23.278 ; von Stieren, Theocr. 25.128.
c) als adj., emporsteigend, sich erhebend, z.B. παλμός, Nonn. D. 20.113 u. a. sp.D.
ἐπιβήτωρ
-ορος, ὁ
[ἐπιβη-, ἐπιβαίνω.]
- 1
One who mounts (a chariot), a (skilled) fighter from the chariot Od. 18.263.
- 2
Of an animal, the mounter, the male or mate Od. 11.131 = Od. 23.278.
- 1
ἐπιβήτωρ , ορος: mounter, ‘mounted warrior,’ ἵππων, Od. 18.263; designating a boar, συῶν ἐπιβήτωρ, Od. 11.131, Od. 23.278.
ἐπιβήτωρ, ορος,
ἐπιβαίνω
- 1one who mounts, ἐπ. ἵππων a mounted horseman, Od.
- 2of male animals, e. g. a boar, Od.; a bull, Theocr.