ἐπιβιόω
ἐπιβιόω, to live over
*ἐπιβιόω, only in aor. 2 -εβίων:—
- live over or after, survive, ἐπεβίω δύο ἔτη Th. 2.65; ἐπεβίων διὰ παντὸς [τοῦ πολέμου] Id. 5.26; ἐπιβιόντος . . πένθʼ ἡμέρας D. 41.18, cf. Is. 2.45; but αἷς ἂν . . ἐπιβιῶ live to see married, Pl. Ep. 361d. (Freq. corrupted to -βιοῦντα, etc. in codd.)
ἐπι·βιόω-ῶ (seul. prés. ind. et ao. 2 ἐπεβίων)
1 vivre jusqu’à la fin de : διὰ παντὸς τοῦ πολέμου, Thc. 5, 26, pendant toute la durée de la guerre ||
2 survivre : τινι, Plat. Ep. 361d, à qqn ; abs. ἐπ. δύο ἔτη, Thc. 2, 65 ; πένθ’ ἡμέρας, Dém. 1033, 15, survivre deux ans, cinq jours ||
➳ Prés. ἐπιβιῶ, Plat. l. c. Ao. 2 ἐπεβίων, Thc. ll. cc.
ἐπιβιόω, (βιόω), nach-, überleben, αἷς ἂν ἐγὼ ἐπιβιῶ Plat. Ep. XIII.361d ; μετὰ τὴν ποίησιν ἐπεβίω Isae. 2.15 ; ἐπεβίων διὰ παντὸς αὐτοῦ Thuc. 5.26 ; ἐπιβιοῦντος μετὰ ταῦτα αὐτοῦ πλεῖον ἢ πένθʼ ἡμέρας Dem. 41.18 u. A.
ἐπιβιόω
fut. -βιώσομαι
aor2 -εβίων
- to live over or after, survive, Thuc.