ἑρπηστικός
ἑρπηστ-ικός, f.l. for ἑρπυστικός (q.v.).
ἑρπηστικός, ή, όν, enclin à ramper ; subst. τὰ ἑρπηστικά, Hpc. Coac. 220e, ulcères rongeurs.
Étym. ἕρπω.
ἑρπηστικός, zum Kriechen geschickt, kriechend, vgl. ἑρπυστικός ; – τὰ ἑρπηστικά, weiter um sich fressende, böse Geschwüre, Hippocr.