ἑρπετόν

ἑρπετόν, Aeol. perh. ὄρπετον (q.v.), τό, (ἕρπω)

• beast or animal which goes on all fours, Od. 4.418; πᾶν ἑ. πληγῇ νέμεται Heraclit. 11; ἑρπετὰ ὅσσα τρέφει μέλαινα γαῖα Alcm. 60.3; ὄφις καὶ σαύρας καὶ τὰ τοιαῦτα τῶν ἑρπετῶν Hdt. 4.183; τοῖς μὲν ἄλλοις ἑρπετοῖς πόδας ἔδωκεν.., ἀνθρώπῳ δὲ καὶ χεῖρας X. Mem. 1.4.11; ἑρπετά, opp. πετεινά, Hdt. 1.140, cf. Theoc. 15.118, A.R. 4.1240: generally, ἑ. οὐδὲ γυνή Call. Jov. 13; πυκινώτατον ἑ., of a hound, Pi. Fr. 106; of insects, Semon. 13, Nic. Fr. 74.46.
• • II creeping thing, reptile, esp. snake, E. Andr. 269, Theoc. 24.57; περὶ κιναδέων τε καὶ ἑ. Democr. 259; ἑρπετά τε καὶ δάκετα <πάντα> Ar. Av. 1069; of the monster Typhoeus, with a snakeʼs body, Pi. P. 1.25.
  • • 2 as Adj., creeping, κακὸν ἑ. πρᾶγμα POxy. 1060.7 (vi A. D.); τὰ ἑ. θηρία Philum. Ven. 10.1.

ἑρπετόν, τό (ἕρπω), kriechendes Tier, καὶ δάκετα Ar. Av. 1069 ; ἄγρια Eur. Andr. 269 ; bes. Schlange, Theocr. 24.56. Allgemein, ὅσσʼ ἐπὶ γαῖαν ἑρπετὰ γίγνονται, Alles was auf Erden einhergeht, auf ihr lebt und webt, Od. 4.418 ; τοῖς μὲν ἄλλοις ἑρπετοῖς πόδας ἔδωκαν, ἀνθρώπῳ δὲ καὶ χεῖρας Xen. Mem. 1.4.11 ; von Hunden, Pind. Tr. 73 ; von Landtieren übh., Babr. 95.22 ; Pind. P. 1.25 nennt den Typhon Ἁφαίστοιο ἑρπετόν, das feuerspeiende Ungeheuer.

ἑρπετόν

• 1animal ἀπὸ Ταυγέτοιο μὲν Λάκαιναν ἐπὶ θηρσὶ κύνα τρέχειν πυκινώτατον ἑρπετόν fr. 106. 3. met., monster, κεῖνο δʼ Ἁφαίστοιο κρουνοὺς ἑρπετὸν δεινοτάτους ἀναπέμπει of an eruption of Etna P. 1.25

ἑρπετόν (ἕρπω): creeping thing; ὅσσʼ ἐπὶ γαῖαν ἑρπετὰ γίγνονται, i. e. all the ‘creatures that move’ upon the earth, Od. 4.418†. Cf. the 2d example under ἕρπω.

ἑρπετόν ἕρπω

• • Ia walking animal, quadruped, Od.; ἑρπετά, opp. to πετεινά, Hdt.
  • IIa creeping thing, reptile, Eur., etc.