ἰάχω
ἰάχω, to cry, shout, shriek
- cry, shout, ἰάχοντες ἐπεσσύμεθʼ Od. 4.454, etc.; of battle-shouts, Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον Il. 17.317; σμερδαλέα ἰάχων 19.41, Od. 22.81; shriek in alarm or pain, πρὸς κόλπον . . τιθήνης ἐκλίνθη ἰάχων Il. 6.468, cf. 5.343, Od. 10.323; δμῳαὶ . . θυμὸν ἀκηχέμεναι μεγάλʼ ἴαχον Il. 18.29; γοηρὸν ἴαχεν Epigr.Gr. 790.7 (Dyme, iii B.C.): sts. of articulate speech, of a herald, E. El. 707 (lyr.); of the ship Argo, A.R. 4.581, 592, cf. AP 5.298.10 (Agath.).
- 2 of things, ring, resound, of an echo, περὶ δʼ ἴαχε πέτρη Od. 9.395, cf. Il. 21.10, Limen. 15; of waves, ἀμφὶ δὲ κῦμα στείρῃ . . μεγάλʼ ἴαχε Il. 1.482, Od. 2.428, cf. Il. 2.394; of fire, roar, 23.216; of a bowstring, twang, 4.125; of hot iron in water, hiss, Od. 9.392; of a struck shield, Hes. Sc. 232; also μέλαθρον ὑπὸ μολπᾶς ἴαχεν AP 7.194 (Mnasalc.).
- 3 c. acc. cogn., ἰ. μέλος sound forth a strain, Call. Cer. 40; ἄνδρες ἐπήρατον ἴαχον ὄρθιον Sapph. 44.32 L.-P.; [λογίων ὁδόν] τινι proclaim it to him, Ar. Eq. 1016: c. acc.pers., sound oneʼs praises, ἴαχον Ἀπόλλω were sounding his praises, Id. Av. 772; με Νεμέα ἴαχεν ἀθλοφόρον Epigr.Gr. 932 a.—Ep. only 3 sg. and pl. impf. and part.: pres. ἰάχει E. El. 707: pf. only in part. of the compd. ἀμφιαχυῖα (q. v.): ἰαχέω (q. v.) is commoner in Att. Poets. (ϝιϝάχω, cf. Od. 4.454, al.; when ϝ is observed ι is short and the sense pres. or impf.; when a preceding vowel is elided ι is long and the sense aor., as in μεγάλʼ ἴαχε Il. 1.482, al.: hence in the latter places μεγάλα ϝϝάχε etc. (καὶ εὔαχε (ἔϝϝαχε) in 20.62, ἐν πρώτοισι ϝαχών in 19.424) is prob. cj.: -ᾰ-, exc. in impf. ῐᾱχον (v.l. ἴακχον) Ar. Av. l.c.: wāˇĝh- perh. cogn. with swāˇĝh- in ἠχέω, ἀχέω B.)
1. schreeuwen, gillen, snerpen; met acc. v.h. inw. obj., van strijdkreet:
2. met acc. van pers. bejammeren, bejubelen:
(ϝιϝάχω).
[For the impf. forms, 3 sing. ἴαχε and 3 pl. ἴαχον (with ἴαχον Il. 23.766 ), should prob. be read ϝάχε, ἔϝαχε, εὔαχε (cf. εὔαδε) and ϝάκον, ἔϝακον, εὔαχον, as aorists. But ἴαχον in Il. 4.506 = Il. 17.317 seems to be for ϝίϝαχον,
impf.]
(ἀμφ-, ἐπ-.)
- 1
To shout, cry, call. In battle or for the fight Il. 4.506 = Il. 17.317, Il. 5.302 = Il. 8.321 = Il. 20.285, Il. 11.463, Il. 13.834, Il. 14.421, Il. 16.785, Il. 17.213, 723, Il. 18.160, 228, Il. 19.41, 424, Il. 20.382, 443: Od. 22.81.
In rushing from an ambush Od. 4.454.
In assent or approval: Ἀργεῖοι μέγʼ ἴαχον Il. 2.333, 394.
In encouragement Il. 23.766.
On seeing an encouraging omen Il. 13.822.
In pain or grief Il. 5.343, Il. 18.29.
In terror or affright Il. 20.62: Od. 10.323.
In giving a signal Il. 21.341.
Of the cry of a frightened infant Il. 6.468.
- 2
Of inanimate objects. Of water, to splash: κῦμα μεγάλʼ ἴαχεν Il. 1.482: = Od. 2.428.
Of fire, to roar Il. 23.216.
Of a bow-string, to twang Il. 4.125.
Of a trumpet, to sound Il. 18.219.
Of heated metal plunged in water, to hiss Od. 9.392.
Of something reechoing sound: περὶ δʼ ἴαχε πέτρη Od. 9.395. Cf. Il. 21.10.
- 1
- 1to cry, shout, shriek, in sign either of joy or grief, like ἰαχέω, Hom.; of articulate speech, Eur., Anth.
- 2of things, to ring, resound, Hom.; of waves and of fire, to roar, Hom.; of a bowstring, to twang, Il.; of hot iron in water, to hiss, Od.
- 3c. acc. cogn., ἰ. ἀοιδήν, μέλος to sound forth a strain, Hhymn.; ἰ. λογίων ὁδόν to proclaim the sense of oracles, Ar.; ἴαχον Ἀπόλλω were sounding his praises, Ar.
-
…ὄρη σκιόεντα καὶ ἄκριας ἠνεμοέσσας ἄγρῃ τερπομένη παγχρύσεα τόξα τιταίνει πέμπουσα στονόεντα βέλη · τρομέει δὲ κάρηνα ὑψηλῶν ὀρέων, ἰάχει δʼ ἔπι δάσκιος ὕλη δεινὸν ὑπὸ κλαγγῆς θηρῶν, φρίσσει δέ τε γαῖα πόντος τʼ ἰχθυόεις · ἣ δʼ ἄλκιμον…
NA, Homeric Hymns
-
…, ἐπʼ αὐτῷ δʼ ἀσπὶς ἑάφθη καὶ κόρυς, ἀμφὶ δέ οἱ βράχε τεύχεα ποικίλα χαλκῷ. οἳ δὲ μέγα ἰάχοντες ἐπέδραμον υἷες Ἀχαιῶν ἐλπόμενοι ἐρύεσθαι, ἀκόντιζον δὲ θαμειὰς αἰχμάς · ἀλλʼ οὔ τις ἐδυνήσατο ποιμένα λαῶν οὐτάσαι οὐδὲ βαλεῖν…
Homer, Iliad
-
…δʼ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ. χώρησαν δʼ ὑπό τε πρόμαχοι καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ · Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον, ἐρύσαντο δὲ νεκροὺς Φόρκυν θʼ Ἱππόθοόν τε, λύοντο δὲ τεύχεʼ ἀπʼ ὤμων. ἔνθά κεν αὖτε Τρῶες ἀρηϊφίλων…
Homer, Iliad
-
…Ζεύς, ὅς μιν ἔδωκʼ Ἀίδῃ θαλερὴν κεκλῆσθαι ἄκοιτιν αὐτοκασιγνήτῳ · ὃ δʼ ὑπὸ ζόφον ἠερόεντα ἁρπάξας ἵπποισιν ἄγεν μεγάλα ἰάχουσαν. ἀλλά, θεά, κατάπαυε μέγαν γόον · οὐδέ τί σε χρὴ μὰψ αὔτως ἄπλητον ἔχειν χόλον · οὔ…
NA, Homeric Hymns
-
…ἐπιειμένοι ἀλκὴν νεκροῦ ἀπεστυφέλιξαν · ὃ δʼ ἔμπεδον ἀλκὶ πεποιθὼς ἄλλοτʼ ἐπαΐξασκε κατὰ μόθον, ἄλλοτε δʼ αὖτε στάσκε μέγα ἰάχων · ὀπίσω δʼ οὐ χάζετο πάμπαν. ὡς δʼ ἀπὸ σώματος οὔ τι λέοντʼ αἴθωνα δύνανται ποιμένες ἄγραυλοι μέγα πεινάοντα…
Homer, Iliad
-
…οὐ γὰρ σῖτον ἔδουσʼ, οὐ πίνουσʼ αἴθοπα οἶνον, τοὔνεκʼ ἀναίμονές εἰσι καὶ ἀθάνατοι καλέονται. ἣ δὲ μέγα ἰάχουσα ἀπὸ ἕο κάββαλεν υἱόν · καὶ τὸν μὲν μετὰ χερσὶν ἐρύσατο Φοῖβος Ἀπόλλων κυανέῃ νεφέλῃ, μή τις Δαναῶν ταχυπώλων…
Homer, Iliad
-
…ἀπʼ ὤμων τεύχεʼ ἕλοντο, Πάτροκλος δὲ Τρωσὶ κακὰ φρονέων ἐνόρουσε. τρὶς μὲν ἔπειτʼ ἐπόρουσε θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ σμερδαλέα ἰάχων, τρὶς δʼ ἐννέα φῶτας ἔπεφνεν. ἀλλʼ ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος, ἔνθʼ ἄρα τοι Πάτροκλε…
Homer, Iliad
-
…. πᾶσα δὲ Μυρμιδόνων τε πόλις κλειτή τʼ Ἰαωλκὸς Ἄρνη τʼ ἠδʼ Ἑλίκη Ἄνθειά τε ποιήεσσα φωνῇ ὕπʼ ἀμφοτέρων μεγάλʼ ἴαχον · οἳ δʼ ἀλαλητῷ θεσπεσίῳ σύνισαν · μέγα δʼ ἔκτυπε μητίετα Ζεύς. κὰδ δʼ ἄρʼ ἀπʼ οὐρανόθεν ψιάδας βάλεν…
Hesiod, Shield of Heracles
-
…οἱ χύτο μυρίον ὀφθαλμοῖσι, ταρβήσας ὅ οἱ ἄγχι πάγη βέλος. αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ἐμμεμαὼς ἐπόρουσεν ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ σμερδαλέα ἰάχων · ὃ δὲ χερμάδιον λάβε χειρὶ Αἰνείας, μέγα ἔργον, ὃ οὐ δύο γʼ ἄνδρε φέροιεν, οἷοι νῦν…
Homer, Iliad
-
…καὶ μητέρος · ἀλλὰ καὶ ἔμπης οὐ λήξω πρὶν Τρῶας ἅδην ἐλάσαι πολέμοιο. ἦ ῥα, καὶ ἐν πρώτοις ἰάχων ἔχε μώνυχας ἵππους. ὣς οἳ μὲν παρὰ νηυσὶ κορωνίσι θωρήσσοντο ἀμφὶ σὲ Πηλέος υἱὲ μάχης ἀκόρητον Ἀχαιοί, Τρῶες…
Homer, Iliad