ὑλακάω
ὑλᾰκ-άω, poet. collat. form for ὑλάω, ὑλακτέω, only in Ep. part. ὑλακόωντες [ῡ], Opp. C. 3.281.
ὑλακάω [ῠᾰκ] (seul. part. prés. épq. nom. pl. ὑλακόωντες, avec ῡ à l’arsis) c. ὑλακτέω, Opp. C. 3, 281.
ὑλακάω, = ὑλακτέω, nur im partic. praes. ὑλακόωντες, Opp. Cyn. 3.281, wo υ in der Vershebung lang ist.