Logeion | δασύς

δᾰσύς, εῖα, ύ, Ion. fem. δασέα Hdt. 3.32;

opp. ψιλός in all senses:
- I with a shaggy surface,
- - 1 hairy, shaggy, δέρμα . . μέγα καὶ δ. Od. 14.51; δ. γενέσθαι, of the bald, recover their hair, Hp. Aph. 6.34; of young hares, downy, Hdt. 3.108; γέρρα δ. βοῶν, βοῶν δασειῶν ὠμοβόεινα shields of skin with the hair on, X. An. 5.4.12, 4.7.22; ὀσφὺν δασέαν SIG 1037.6 (Milet., iv/iii B. C.); of birds, Thphr. Fr. 180; τὰ σώματα δασεῖς Arr. Ind. 24: Sup., Arist. Phgn. 812b17. Adv. δασέως, ἔχειν περὶ τὴν κοιλίαν ib. 15.
  - 2 thick with leaves, Od. 14.49; θρίδαξ δασέα, opp. παρατετιλμένη, Hdt. 3.32; of places, thickly wooded, bushy, abs., Id. 4.191, cf. Hp. Aë. 1; διὰ . . τῶν δασέων through the thickets, Ar. Nu. 325: c. dat. modi, δ. ὕλῃ παντοίῃ Hdt. 4.21; ἴδησι παντοίῃσι ib. 109; ἐλαίαις Lys. 7.7: rarely c. gen., δ. παντοίων δένδρων X. An. 2.4.14; τὸ δ. bushy country, ib. 4.7.7; δ. γῆ Schwyzer 734 (Zelea).
  - 3 generally, rough, thick, μαλακαὶ καὶ δ. νεφέλαι D.S. 3.45.
  - 4 δ. οὖρα cloudy, Hp. Epid. 7.112.
- II hoarse, ἀναπνοή Gal. 18(1).574.
- - 2 aspirated, Arist. Aud. 804b8, Ph. 1.29, D.T. 631.22, etc.; ἡ δασεῖα (Sc. προσῳδία) Seleuc. ap. Ath. 9.398a, A.D. Synt. 319.20; δ. τὸ θ καὶ τὸ φ καὶ τὸ χ D.H. Comp. 14. Adv. -έως, ἀναγνῶναι, ἐκφέρειν, A.D. Pron. 78.16, S.E. M. 1.59.
- III δ. παράγωγος, Hsch. (Perh. for δṇ-σύς, cf. Lat. densus.)

A

I

1 de seres vivos o rel. ellos cubierto de pelo, velludo, peludo de anim. δέρμα ... αἰγός Od.14.51, del lebrato, Hdt.3.108, τετράποδα καὶ ζῳοτόκα Arist.HA 498^b16, τράγοι PLond.2141.50 (III a.C.), cf. PHib.37.6 (III a.C.), Nonn.D.19.68, θηρίδιον Plu.2.733c, de las patas de un león, Opp.C.3.44

• de anim. lanosos con lana, sin esquilar κριοὶ δασεῖς op. ψιλοί PCair.Zen.2141.51 (III a.C.), πρόβατον PHib.36.12 (III a.C.)

• de una pieza de sacrificio ὀσφῦς δασέα dud., prob. lomo con piel, Sokolowski l.c. (pero quizá subst. ἡ δασέα piel con su pelo)

• de serpientes escamoso Arist.HA 607^a32

• de aves cubierto de plumas Arist.HA 561^b28, Thphr.Fr.180

• de cosas hechas c. pieles de anim. χλαῖνα Hippon.43.2, ἀσκέραι Hippon.43.3, γέρρα ... δασειῶν βοῶν escudos de pieles de bueyes con su pelo X.An.4.7.22, cf. 5.4.12

• de pers. y partes del cuerpo ποιητής Ar.Th.160, μασχάλαι Ar.Ec.61, κνῆμαι Arist.Phgn.812^b13, κοιλία Arist.Phgn.812^b17, τὸ γένειον Arist.HA 518^b18, ἡ ὑπήνη Polem.Phgn.67 (p.420), τῶν ἀνθρώπων οἱ δασεῖς ἀφροδισιαστικοί Arist.GA 774^b2, τὰ σώματα Arr.Ind.24.9, χεῖρες LXX Ge.27.23, κεφαλή Synes.Regn.16, ἀνήρ LXX Ge.27.11, Luc.Pseudol.32, cf. D.Chr.33.54, I.AI 9.22, AP 11.190 (Lucill.), 398 (Nicarch.), 12.26 (Stat.Flacc.), 204 (Strat.), φαλακροὶ ... γίνονται δασέες los calvos recuperan el cabello Hp.Aph.6.34

• c. ac. de rel. δ. ... τὰ σκέλη Luc.Salt.5, τὴν καρδίαν αὐτὴν ... δασεῖς D.Chr.35.3, c. giro prep. ἐπὶ κνήμαισιν D.Chr.33.17, ἀπὸ κεφαλῆς ἐπὶ τοὺς πόδας I.AI 1.258

• del propio pelo denso, espeso, abundante στέρνα ... τετριχωμένα θριξὶ δασείαις Adam.Epit.Matr.25 (p.395), cf. Polem.Phgn.67 (p.419)

• subst. τὸ δ. el cabello ᾗ ἀπολήγει τὸ δασύ donde termina el cabello Hp.Morb.2.18

• fig. rasposo γλῶσσα ... δασέη lengua peluda, e.e. que raspa como si tuviera pelos Hp.Epid.7.42, τὸ χαρτίον Plu.2.60a.

2 de vegetales frondoso, cubierto de hojas ῥῶπες Od.14.49, θρῖδαξ Hdt.3.32, δένδρος LXX De.12.2, Is.57.5, I.AI 8.238, στέφανος Pl.Smp.212e, Plu.2.596d, ὕλη Ach.Tat.8.6.7, X.Eph.2.11.11

• de lugares cubiertos de vegetación frondoso, boscoso, espeso γῆ op. ψιλός Hp.Aër.1, cf. 13, de Libia occidental, Hdt.4.191, ἄρουραι D.P.Au.3.6

• c. dat. instrum. γῆν νεμόμενοι πᾶσαν δασέαν ὕλῃ παντοίῃ que ocupan un territorio cubierto todo por un bosque exuberante de todo tipo de especies Hdt.4.21, cf. 109, πολλὰ ... δασέα ... ἐλάαις Lys.7.7, χωρίον ... δ. πίτυσι X.An.4.7.6, δ. ὕλαις ὁδός Plu.Pyrrh.25, ᾐὼν ... δ. καλάμῳ καὶ δένδροις D.Chr.36.3

• c. gen. ἐγγὺς παραδείσου ... δασέος παντοίων δένδρων X.An.2.4.14

• sup. subst. τὸ δασύτατον ... τῆς ὕλης lo más espeso del bosque X.Eph.2.11.3.

II de otras clases de palabras

1 medic. espeso, turbio de los sedimentos de la orina, Hp.Epid.7.112.

2 aspirado, áspero, ronco en un cont. medic. para explicar sonidos de letras καλοῦσι δ' ἔνιοι μὲν τοιαύτην ἀναπνοὴν δασεῖαν Gal.18(1).574

• gram. aspirado δασεῖαι δ' εἰσὶ τῶν φωνῶν ὅσαις ἔσωθεν τὸ πνεῦμα εὐθέως συνεκβάλλομεν μετὰ τῶν φθόγγων Arist.Aud.804^b8, cf. Po.1456^b33, D.H.Comp.14.22, φθόγγος Ph.1.29, σύμφωνα ... δασέα consonantes aspiradas D.T.631.22, cf. Aristid.Quint.41.16

• del espíritu áspero οἱ ἦχοι Demetr.Eloc.73, πνεύματα δύο, δασύ, ψιλόν Gramm.Pap.15.2

• fig. de pers. que pronuncia (el griego) con aspiración, ásperamente c. ac. de rel. βάρβαροι δασεῖς τε τὴν φωνὴν καὶ θηριώδεις τὴν δίαιταν Gr.Nyss.Ep.19.18.

3 espeso, denso νεφέλαι D.S.3.45.

4 δ.· †παράγωγος Hsch.

III adv. -έως

1 de aspecto peludo o velludo οἱ δὲ (λάγνοι) περὶ τὰ στήθη καὶ τὴν κοιλίαν ... δ. ἔχοντες Arist.Phgn.812^b15.

2 de la pronunciación de forma aspirada τοὺς δ. ἀναγνόντας A.D.Pron.78.16

• con espíritu áspero ἐξενεγκεῖν Luc.Sol.10, ἐκφέροντα τὴν πρώτην συλλαβήν S.E.M.1.59.

B subst.

I ref. la naturaleza

1 ἡ δ. tierra arbolada ἡμικλήριον δασείης Schwyzer l.c.

2 τὸ δ. la espesura X.An.4.7.7

• τὰ δασέα las espesuras, los bosques διὰ ... τῶν δασέων Ar.Nu.325, cf. Democr.B 5.3, Arist.HA 543^b1.

II gram.

1 τὰ δασέα consonantes aspiradas ἀντιστοιχεῖ δὲ τὰ δασέα τοῖς ψιλοῖς, τῷ μὲν π τὸ φ D.T.631.26

• τὰ δασέα vocales aspiradas Sch.D.T.33.20.

2 ἡ δ. el signo de la aspiración, el espíritu áspero ἦν δὲ τὸ παλαιὸν σύμβολον τῆς δασείας τὸ παρ' ἡμῖν νῦν Η Sch.D.T.35.9, cf. 187.26, 496.11, A.D.Synt.319.20, Seleuc.70, Dosith.379.14, Pomp.Gram.132.28, Audax 331.3, EM 248.48G.

• abstr. la aspiración que diferencia hebr. φας, φασέκ de su transcr. gr. πάσχα Origenes Pasch.1.26.
•Hoy se rechaza la rel. c. lat. densus. ¿Quizá de δατυ-? ¿O comp. de δα (cf. δάσκιος) y σῦς q.u.?

δασύς, εῖα, ύ [ᾰ]

I touffu, d’où :

1 velu, poilu, en parl. d’une chèvre, Od. 14, 51 ; de lièvres, Hdt. 3, 108 ; γέρρα δασέα βοῶν, Xén. An. 4, 7, 22 ; ou γ. βοῶν δασειῶν, ibid. 5, 4, 12, boucliers de peaux de bœuf avec leurs poils ; ἱμάτιον δ. Philém. (DL. 6, 87), vêtement velu ; en parl. de pers. Ar. Eccl. 61 ; Arr. Ind. 24 ||

2 chevelu, Hpc. Aph. 1257 ||

3 barbu, Anth. 12, 26 ; But. (Stob. Fl. 6, 29) ; p. opp. à λεῖος, Eub. (Ath. 449e) ||

4 feuillu, couvert de feuilles, en parl. d’une couronne, Plat. Conv. 212e ; en parl. d’une laitue, p. opp. à παρατετιλμένη, Hdt. 3, 32 ||

5 couvert d’arbres, boisé, en parl. d’un pays, Hdt. 4, 191 ; Thc. 4, 29 ; joint à πολλὴν ὕλην ἔχων, Polyen 6, 4, 2 ; avec un dat. γῆ δασέη ὕλῃ παντοίῃ, Hdt. 4, 21, terre couverte d’arbres de toute sorte ; δ. πίτυσι, Xén. An. 4, 7, 6 ; δ. δένδρεσι, ibid. 4, 8, 2 ; ἐλαίαις, Lys. 109, 3, couvert de pins, d’arbres, d’oliviers ; rar. avec le gén. δ. παντοίων δένδρων, Xén. An. 2, 4, 14, couvert d’arbres de toute sorte ; abs. τὸ δασύ, Xén. An. 4, 7, 7, pays boisé ; τὰ δασέα, Ar. Nub. 325, les fourrés, les bois ||

II p. ext. dense, épais (nuage), DS. 3, 44 ||

III t. de gr. rude ou aspiré (son), Arstt. Aud. 70 ; D. Thr. 631, 22 Bkk. ; etc. ; δ. πνεῦμα, Arc. 17, 25, esprit rude ; ἡ δασεῖα (s. e. προσῳδία) Séleuc. (Ath. 398a) ; Dysc. Pron. 297c, 367a, etc., m. sign. ; τὰ δασέα, DH. Comp. p. 82, les trois aspirées (φ, χ, θ) ||

Cp. -ύτερος, Hdt. 4, 191 ; Ar. Eccl. 61. Sup. -ύτατος, Arstt. H.A. 2, 1 ||

➳ Fém. ion. δασέη, Hdt. 4, 21 ; ou δασέα, Hdt. 3, 32 ; 4, 191.

Étym. cf. lat. densus.

δασύς -εῖα -ύ
1. dicht begroeid of bebladerd: ῥῶπας δ’ ὑπέχευε δασείας en eronder strooide hij dicht bebladerde takken Od. 14.49; γῆν ... πᾶσαν δασέαν ὕλῃ παντοίῃ het hele land dicht begroeid met allerlei bomen Hdt. 4.21; δασέα ... ἐλάαις dicht begroeid met olijfbomen Lys. 7.7; subst. τὸ δασύ struikgewas, kreupelhout, bosjes: διὰ ... τῶν δασέων door de bosjes Aristoph. Nub. 325.
2. behaard: δέρμα ... ἀγρίου αἰγός, ... μέγα καὶ δασύ de huid van een wilde geit, groot en behaard Od. 14.51; γέρρα ... δασειῶν βοῶν schilden van ruige runderhuiden Xen. An. 4.7.22.
3. geneesk. troebel.

δασύς, εῖα, ὑ, dicht, rauch ; verwandt das Latein. densus. Bei Homer δασύς zweimal, in einer und derselben Stelle, Od. 14.49, 51 εἷσεν δʼ εἰσαγαγών, ῥῶπας δʼ ὑπέχευε δασείας, ἐστόρεσεν δʼ ἐπὶ δέρμα ἰονθάδος ἀγρίου αἰγός, αὐτοῦ ἐνεύναιον, μέγα καὶ δασύ. Vgl. das Kompositum δασύμαλλος Od. 9.435.
Bei den Folgenden heißt δασύς:
1) dichtbehaart ; μασχάλαι λόχμης δασύτεραι Ar. Eccl. 61 ; γέρρα δασειῶν βοῶν u. βοῶν δασέα, von rauchen, d.i. rohen Fellen, Xen. An. 4.7.22, 5.4.12 ; χειρίδες Cyr. 8.8.17 ; τὰ σώματα δασεῖς Arr. Ind. 24 ; bärtig, Strat. 12 (XII.26); δασεῖς καὶ προβεβηκότες entgeggstzt den νεώτεροι Buto Stob. Flor. 6.29 ; Ggstz λεῖος, Eubul. Ath. X.449e (v. 2). – Auch ἱμάτιον, Philem. bei DL. 6.87.
2) mit Bäumen dicht bewachsen, γῆ δασέη ὕλῃ παντοίῃ Her. 4.21 ; vgl. 191 ; χωρίον δασύ Thuc. 4.29, = ὑλῶδες ; öfter Xen., χωρίον δασὺ πίτυσι, ποταμὸς δασὺς δέν, δρεσι, An. 4.7.6, 8.2 ; παράδεισος δασὺς παντοίων δένδρων 2.4.14 ; Folgde : τὰ δασέα, dichtes Gebüsch, 4.7.7 u. öfter. Aehnl. στέφανος Plat. Symp. 212e. Von Wolken Diod. 3.44.
3) πνεῦμα δασύ, spiritus asper, Gramm.; auch δασεῖα προσῳδία, vgl. Ath. IX.398a ; τὰ δασέα, aspiratae : φ, χ, θ.
• Adv., δασέως ἔχειν Arist. physiogn. 6.39.

δασύς

-εῖα, -ύ.

Thick with hair, hairy Od. 14.51.

App., spread so as to lie thickly: ῥῶπας Od. 14.49.

δασύς , εῖα, ύ: thick, shaggy, Od. 14.49 and 51.

δασύς

opp. to ψιλός in all senses:
- - 1thick with hair, hairy, shaggy, rough, Od.; of young hares, downy, Hdt.
  - 2thick with leaves, Od.; θρίδαξ δασέα a lettuce with all the leaves on, Hdt.:—of places, thick with bushes or wood, Od.; διὰ τῶν δασέων through the copses, Ar.; δ. ὕληι thick with copse-wood, Hdt., etc.; rarely c. gen., δασὺς δένδρων Xen.:— τὸ δασύ bushy country, Xen.

Menu

Word wheel

δασύς

Saved

Recent