Logeion | διαρρέω

διαρρέω,

flow through, διὰ μέσου Hdt. 7.108; δ. μέσου αὐτοῦ Ael. VH 3.1: c. acc., τὴν χώραν Isoc. 11.14; δ. εἰς τὴν θάλατταν, of rivers, Arist. HA 569a20:—Pass., Epicur. Ep. 2 p.47 U.; to be drenched, ἱδρῶτι Hld. 10.13; of a country, ποταμοῖς διαρρεῖσθαι Plu. Frig. 2.951f: also intr. in Act., τὸ ἔδαφος διαρρέον καὶ τὴν ἰκμάδα παρέχον Thphr. Ign. 41.
- - 2 slip through, τῶν χειρῶν Luc. Anach. 28; διὰ τῶν δακτύλων Id. DMort. 7[17].1.
  - 3 of a vessel, leak, ib. 20[10].1.
  - 4 of a report, fade away, die away, Plu. Aem. 24.
  - 5 χείλη διερρυηκότα gaping lips, Ar. Nu. 873.
- II fall away like water, die or waste away, χάρις διαρρεῖ S. Aj. 1267; of the moon, wane, πάλιν διαρρεῖ κἀπὶ μηδὲν ἔρχεται Id. Fr. 871.8; to be ‘boiled to rags’, Ar. V. 1156; of money, μὴ λαθεῖν διαρρυὲν τἀργύριον D. 37.54; of soldiers, δ. ἐκ τῆς στρατοπεδείας Plb. 1.74.10; δ. κατὰ πόλεις Plu. Sull. 27, etc.; also δ. ὑπὸ πλούτου καὶ μαλακίας, Lat. diffluere luxuria, Id. Aud.poet. 2.32d, cf. Ages. 14, Luc. DMort. 21[11].4, etc.; δ. τῷ βίῳ lead a loose life, Ael. VH 9.24.

I ref. a líquidos y otros fluidos

1 fluir, correr a través de c. ac. πᾶσαν (χώραν) διαρρέων de un río, Isoc.11.14, c. διά y gen. διὰ ... τοῦ μέσου Λίσος ποταμὸς διαρρέει Hdt.l.c., cf. Plb.9.43.1, διαρρεῖν ... δι' ὧν ἔξοδοι δέδονται de las secreciones, Hp.de Arte 12, c. εἰς y ac. πᾶσαι αἱ φλέβες καὶ διαρρέουσιν ἐς ἑωυτάς Hp.Loc.Hom.3, εἰς τὴν θάλατταν de ríos, Arist.HA 569^a20, εἰς τὰ πλάγια del aire, Epicur.l.c.

• abs. del vino a través del cuerpo, Arist.l.c., διαρρέουσι ... κρῆναι συχναί Ael.VH 3.1, cf. D.S.3.43

• en v. pas. de lugares ser recorrido, ser atravesado ποταμοῖς διαρρεῖσθαι de una región, Plu.2.951f, πηγαῖς διαρρεῖσθαι τὸ χωρίον Philostr.VA 3.56, πεδία ... ποταμῶν δὲ πλήθεσι διαρρεόμενα D.S.2.35, de pers. ἱδρῶτι διερρεῖτο era atravesado por el sudor e.e. transpiraba Hld.10.13.1.

2 abs. rezumar τὸ ἔδαφος ... διαρρέον καὶ τὴν ἰκμάδα παρέχον Thphr.Ign.41

• náut. hacer agua τὸ σκαφίδιον ... διαρρεῖ Luc.DMort.20.1.

3 escaparse de su cauce, hacer inundación, ICr.4.73.A.3 (Gortina V a.C.), v. infra

• escaparse, escurrirse τὸ ὕδωρ ... διὰ τῶν δακτύλων διαρρυέν Luc.DMort.7.1, fig. de pers. o anim. διαρρυῆναι τῶν χειρῶν de un atleta escurrirse entre las manos Luc.Anach.28, μύραινα διαρρέει οἷάπερ ὕδωρ Opp.H.2.273.

4 c. suj. de pers. hacer fluir a través αἴ τις] κα διαρύι ὔδρ ἐς τ γείτονος, προ[Ϝείπαντι ἄπατον] μν αἰ μ διαρεῖ si uno hace pasar agua por (el terreno) del vecino, habiéndolo avisado, no será multado si (el agua) no se sale e.d. no hace inundación, ICr.4.73A.1 (Gortina V a.C.).

II fig.

1 desplegarse, dispersarse, extenderse de soldados διαρρέοντας ἐκ τῆς στρατοπεδείας Plb.1.74.10, διαρρέοντες ἀτάκτως Plb.4.12.11, ref. un pez μέσσος δὲ διαρρέει ἠΰτε λαῖφος λεπτὸς ὑμήν en medio se extiende como una vela una fina membrana Opp.H.1.346

• perf. estar extendido, separado τοῖσι χείλεσιν διερρυηκόσινcon los labios separados para pronunciar, Ar.l.c.

• de noticias difundirse διερρύη τὰ τῆς φήμης Plu.Aem.24, τοῦ δὲ περὶ τὴν νίκην λόγου διαρρυέντος κατὰ τὴν πόλιν D.S.14.74.

2 desaparecer, debilitarse χάρις διαρρεῖ S.l.c., cf. Sapph.98(b).9, de la luna πάλιν διαρρεῖ de nuevo desaparece e.e. se oculta S.Fr.871.8

• del dinero gastarse D.37.54

• de pers. y anim., en sent. fís. debilitarse, consumirse πρὶν διερρυηκέναι antes de que quede consumido Ar.V.1156, διαρρεῖν τὰ μέλη Arist.Mir.836^a3, ὑγρῷ κώματι διερρεομένους Hld.3.4.4

• en sent. moral estar consumido e.e. ser disoluto de los sibaritas τῷ βίῳ διαρρεῖν llevar una vida disoluta Ael.VH 9.24, ὑπὸ πλούτου καὶ μαλακίας διερρυηκώς Plu.2.32f, διαρρέοντες ὑπὸ πλούτου καὶ τρυφῆς Plu.Ages.14, cf. Luc.DMort.21.4, Hsch.l.c.
•Tb. se ha expl. διαρύι como de *δι-αρύω ‘extraer’ o como *δια-Ϝρύω equiv. de át. *διερύω, jón. διειρύω q.u. ‘hacer pasar a través’.

δια·ρρέω (f. διαρρεύσομαι, ao. 2 διερρύην, pf. διερρύηκα)

I (διά, en séparant)

1 litt. couler de côté et d’autre, d’où se dissoudre, s’échapper, se perdre, en parl. d’argent, Dém. 982, 10 ; fig. en parl. de la reconnaissance, Soph. Aj. 1267 ; en parl. de pers. être épuisé : ὑπὸ μαλακίας, Plut. M. 32f, par la mollesse ; δ. τῷ βίῳ, El. V.H. 9, 24, mener une vie dissolue ||

2 se répandre de côté et d’autre : ἐκ τῆς στρατοπεδείας, Pol. 1, 74, 10, hors du camp ; en parl. de bruits, de rumeurs, Plut. Æmil. 25 ||

3 se distendre : χείλη διερρυηκότα, Ar. Nub. 873, lèvres écartées ||

II (διά, à travers)

1 couler à travers : χώραν, Isocr. 224b, à travers un pays ; διὰ μέσου, Hdt. 7, 108, ou μέσου, El. V.H. 3, 1, au milieu (d’un pays, d’une ville) ||

2 suinter, Th. Ign. 41 ; en parl. d’un navire, faire eau, Luc. D. mort. 10, 1 ; d’où au pass., en parl. de pers. transpirer : δ. ἱδρῶτι, Hld. 10, 13, être inondé de sueur ||

3 couler ou glisser à travers : τῶν χειρῶν, Luc. Gymn. 28, à travers les mains ; διὰ τῶν δακτύλων, Luc. D. mort. 17, 1, à travers les doigts ||

➳ Prés. ind. 3 sg. contracte : διαρρεῖ, Soph. Aj. 1267 ; Pol. 3, 110, 8 ; Luc. D. mort. 10, 1 ; etc. ; 3 pl. non contr. -ρρέουσιν, Arstt. H.A. 6, 15 ; partic. -ρρέων, Isocr. 224b ; -ρρέοντας, Pol. 1, 74, 10 ; inf. contr. -ρρεῖν, D. Chrys. 2, 355. Impf. non contr. διέρρεον, Pol. 4, 58, 1. Ao. 1 rare, partic. fém. διαρρεύσασα, A. Tat. 5, 22. Ao. 2 part. neutre διαρρυέν, Dém. 182, 10. Pf. inf. διερρυηκέναι, Ar. Vesp. 1156 ; part. διερρυηκώς, Plut. M. 296c ; DL. 2, 14. — Pass. impf. 3 sg. contr. διερρεῖτο, Hld. l. c.

δια-ρρέω
1. door ... heen stromen; met διά + gen.: διὰ … σφεων τοῦ μέσου Λίσος ποταμὸς διαρρέει door het midden van de twee (steden) stroomt de rivier de Lisus Hdt. 7.108.2; overdr. door ... heen glippen; met gen. of διά + gen.; zelden abs. lek zijn.
2. wegstromen, steeds overdr.: διερρύη τὰ τῆς φήμης het gerucht stierf uit Plut. Aem. 24.6; τῶν Ἀρκάδων ἀρξαμένων ἀπιέναι καὶ διαρρεῖν ἀτάκτως omdat de Arcadiërs begonnen zich terug te trekken en zich ordeloos te verspreiden Plut. Ages. 32.13.
3. slap worden: τοῖσι χείλεσιν διερρυηκόσιν met de lippen helemaal slap (zodat niet goed gearticuleerd kan worden) Aristoph. Nub. 873; overdr., van pers. slap of week worden (door luxe).

διαρρέω, (ῥέω),
1) durchfließen, διὰ μέσου Her. 7.108, wie ὕδωρ διὰ τῶν δακτύλων διαρρυέν Luc. D.Mort. 17.1 ; χώραν, durch ein Land, Isocr, 11.14 ; Pol. 3.110.8 ; von einem Schiffe, leck sein, Luc. D.Mort. 10.1 ; entschlüpfen, ἐκ τῆς στρατοπεδείας Pol. 1.74.10 ; τῶν χειρῶν Luc. Gymn. 28 ; vgl. Ael. V.H. 3.1.
2) zerfließen ; ἱδρῶτι διερρεῖτο, er zerfloß vor Schweiß, Hel. 10.13 ; dah. = verschwinden, ἡ χάρις Soph. Aj. 1267 ; τὸ ἀργύριον Dem. 37.54 ; bes. ὑπὸ μαλακίας, ὑπὸ θρύψεως, Plut. Ages. 14 : Luc. D.Mort. 11.4 u. sonst ; auch διαρρεῖν τῷ βίῳ, ein lockeres Leben führen, Ael. V.H. 9.24 ; – durch Krankheit hinschwinden, Ar. Vesp. 1156 ; ὑπὸ νόσου, DL. 2.14 ; – χείλεσι διερρυηκόσι, mit aufgesperrtem Munde, Ar. Nub. 863.

διαρρέω fut. διαρ-ρεύσομαι aor2 δι-ερρύην perf. δι-ερρύηκα

- Ito flow through, Hdt.
- - 2to slip through, τῶν χειρῶν Luc.
  - 3of a vessel, to leak, Luc.
  - 4of a report, to spread abroad, Plut.
  - 5χείλη διερρυηκότα gaping lips, Ar.
- IIto fall away like water, die or waste away, χάρις διαρρεῖ Soph.; of one diseased, Ar.; of money, Dem.

Menu

Word wheel

διαρρέω

Saved

Recent