δικαιοσύνη
δικαιοσύνη, δικαιοσύνη, righteousness, justice
Could not find δικαιοσύναι in Logeion dictionaries.
δικαιοσύναι feminine nominative plural, feminine vocative plural, feminine dative singular of δικαιοσύνη
- righteousness, justice, Thgn. 147, Hdt. 1.96, al., Pl. R. 433a, LXX Ge. 15.6, etc.; δ. δικαστική legal justice, Arist. Pol. 1291a27; opp. ἐπιείκεια, Id. EN 1137a32.
- 2 fulfilment of the Law, LXX Is. 26.2, al., Ev.Matt. 3.15, al.
- II justice, the business of a judge, Pl. Grg. 464b, 464c (v.l. δικαστική), Clit. 408b.
- III Δ., personified, AP 9.164; Ἶσις Δ. SIG 1131 (Delos), IG 3.203.
- IV Pythag. name for four, Theol.Ar. 23.
- V δικαιοσύνη· ἡ χοῖνιξ, μυστικῶς, Hsch.
I
1 justicia, conducta justa en rel. c. los dioses
εἴς τε δικαιοσύνην θνητῶν γένος ἤγαγε
οἱ ... τότε ἄνθρωποι ὁμοτράπεζοι θεοῖς ἦσαν ὑπὸ δικαιοσύνης καὶ εὐσεβείας
ἐν δὲ δικαιοσύνῃ συλλήβδην πᾶσ' ἀρετή 'στιν
εἴπερ σοφία τε καὶ ἀρετή ἐστιν δ.
ἀρετῆς ἕνεκα καὶ δικαιοσύνης τῆς εἰς τὴν βουλήν
μεγάλα γὰρ ἱερὰ τῆς ἀρετῆς ἐστιν ἐπὶ δικαιοσύνην
οὐχ οἷόν τέ γε ἄνευ δικαιοσύνης ἀγαθὸν πολίτην γενέσθαι
φρόνησίς τε καὶ σωφροσύνη καὶ δ.
τὰν δικαιοσύναν ... τιθηνὰν τᾶν ἀλλᾶν ἀρετᾶν
δικαιοσύνην ... ἤσκεε
llevaba una conducta rectaὅτι γε τὸ τὰ αὑτοῦ πράττειν καὶ μὴ πολυπραγμονεῖν δ. ἐστί
δικαιοσύνης δὲ (σημεῖον) τοῖς ἀδικουμένοις βοηθεῖν
ὁσιότης μὲν πρὸς θεόν, δ. δὲ πρὸς ἀνθρώπους
• plu. acciones justas
Θεὸς εὐφραίνεται ταῖς δικαιοσύναις ἡμῶν
2 en sent. legal justicia
τῶν δὲ δυώδεκα βασιλέων δικαιοσύνῃ χρεωμένων
δ. δικαστική
justicia en los tribunalesὅπερ ἐστὶν ἀρχὴ καὶ τέλος δικαιοσύνης
μεγίστην ἐπὶ δικαιοσύνῃ δόξαν ἐκτήσατο
δικαιοσύνης ὁ φθόνος ὀξύτερος
• crist. de la justicia de Dios
ἡ νομοθεσία τὴν τοῦ θεοῦ δικαιοσύνην ... καταγγέλλει
• cumplimiento de la ley op. ἀνομία:
ἄνθρωποι ἀνομίᾳ μᾶλλον ἢ δικαιοσύνῃ χρωμένοι
πληρῶσαι πᾶσαν δικαιοσύνην
cumplir totalmente la ley
3 justicia ejercida como una τέχνη, función del juez
ἰατρικὴ τῇ γυμναστικῇ καὶ ἡ δ. τῇ νομοθετικῇ
4 el número cuatro en la fil. pitagórica Theol.Ar.23
• tb. el número cinco, Theol.Ar.27.
5
δ.· ἡ χοῖνιξ μυστικῶς
II Justicia personif.
δικαιοσύνας τὸ χρύσεον πρόσωπον
1. rechtvaardigheid.
2. rechtskunde:
Strong 1343
the character of ὁ δίκαιος (q.v.)
1. in broad sense, righteousness, conformity to the Divine will in purpose, thought and action: Mt 5:6, Jo 16:8, Ac 13:10, Ro 4:3; λόγος δικαιοσύνης, teaching of r., He 5:13; βασιλεὺς δ. (cf. FlJ, BJ, vi, 10, β. δίκαιος), He 7:2; ὅπλα δ., Ro 6:13; ὁδὸς δ., Mt 21:32; θώραξ τῆς δ., Eph 6:14; διὰκονοι δ., II Co 11:15; ὁσιότης καὶ δ., Lk 1:75, cf. Eph 4:24; ἀγαθωσύνῃ καὶ δ., Eph 5:9; δ. κ. εἰρήνη κ. χαρά, Ro 14:17; δ. κ. ἁγιασμός, I Co 1:30; opp. to ἁμαρτία, Ro 8:10; ἀνομία, II Co 6:14; άδικία, Ro 3:5; ποιεῖν τὴν δ., I Jo 2:29 3:7; id. as an inclusive term for the active duties of the religious life (ICC, in l.; Abbott, Essays, 73 ff), Mt 6:1; ἐργάζεσθαι δ., Ac 10:35; διώκειν δ., I Ti 6:11; πληροῦν πᾶσαν δ., Mt 3:15; ζῆν τῇ δ., I Pe 2:24; δ. θεοῦ, a righteousness divine in its character and origin, Mt 6:33, Ja 1:20, Ro (where it also includes the idea of God's personal r.; v. ICC, on 1:17) 1:17 3:5, 21-26 10:3, II Co 5:21, Phl 3:9; ἡ δ. τ. πίσιεως, Ro 4:11; ἡ ἐκ π. δ., Ro 9:30; ἡ κατὰ π. δ., He 11:7; opp. to this is ἡ ἐκ νόμου δ., Ro 10:5; ἡ δ. ἐν ν., Phl 3:6; ἡ ἰδία δ., Ro 10:3, cf. Phl 3:9
2. In narrower sense (cf. δίκαιος), justice: Ac 17:31, II Pe 1:1, Re 19:11 (DCG, ii, 529 ff.; Cremer, 190, 690).
- righteousness, justice, Theogn., Hdt., Xen., Plat. etc.
-
…ἐστὶν καὶ ἀμαθία, εἴτε σοφία καὶ ἀρετή, καὶ ἐμπεσόντος αὖ ὕστερον λόγου, ὅτι λυσιτελέστερον ἡ ἀδικία τῆς δικαιοσύνης, οὐκ ἀπεσχόμην τὸ μὴ οὐκ ἐπὶ τοῦτο ἐλθεῖν ἀπʼ ἐκείνου, ὥστε μοι νυνὶ γέγονεν ἐκ τοῦ διαλόγου μηδὲν…
Plato, Republic
-
…ἂν ταῦτα ἀποκρινοίμην, ὅτι ἤτοι ταὐτόν γʼ ἐστιν δικαιότης ὁσιότητι ἢ ὅτι ὁμοιότατον, καὶ μάλιστα πάντων ἥ τε δικαιοσύνη οἷον ὁσιότης καὶ ἡ ὁσιότης οἷον δικαιοσύνη. ἀλλʼ ὅρα εἰ διακωλύεις ἀποκρίνεσθαι, ἢ καὶ σοὶ συνδοκεῖ οὕτως .…
Plato, Protagoras
-
…σέ · ὦ Πρωταγόρα τε καὶ Σώκρατες, εἴπετον δή μοι, τοῦτο τὸ πρᾶγμα ὃ ὠνομάσατε ἄρτι, ἡ δικαιοσύνη, αὐτὸ τοῦτο δίκαιόν ἐστιν ἢ ἄδικον ; ἐγὼ μὲν ἂν αὐτῷ ἀποκριναίμην ὅτι δίκαιον · σὺ δὲ τίνʼ ἂν…
Plato, Protagoras
-
…ἴθι δή, ἦν δʼ ἐγώ, ὦ Θρασύμαχε, ἀπόκριναι ἡμῖν ἐξ ἀρχῆς. τὴν τελέαν ἀδικίαν τελέας οὔσης δικαιοσύνης λυσιτελεστέραν φῂς εἶναι ; πάνυ μὲν οὖν καὶ φημί, ἔφη, καὶ διʼ ἅ, εἴρηκα. φέρε δή…
Plato, Republic
-
…γʼ ἐστιν δικαιότης ὁσιότητι ἢ ὅτι ὁμοιότατον, καὶ μάλιστα πάντων ἥ τε δικαιοσύνη οἷον ὁσιότης καὶ ἡ ὁσιότης οἷον δικαιοσύνη. ἀλλʼ ὅρα εἰ διακωλύεις ἀποκρίνεσθαι, ἢ καὶ σοὶ συνδοκεῖ οὕτως. οὐ πάνυ μοι δοκεῖ, ἔφη ,…
Plato, Protagoras
-
…ᾖ ἀργύριον, τότε χρήσιμος ἐπʼ αὐτῷ ἡ δικαιοσύνη ; κινδυνεύει. καὶ ὅταν δὴ δρέπανον δέῃ φυλάττειν, ἡ δικαιοσύνη χρήσιμος καὶ κοινῇ καὶ ἰδίᾳ · ὅταν δὲ χρῆσθαι, ἡ ἀμπελουργική ; φαίνεται. φήσεις δὲ καὶ ἀσπίδα καὶ…
Plato, Republic
-
…ἑταῖρε, μὴ οὕτω φῶμεν, βλαπτομένους εἰς τὴν ἀνθρωπείαν ἀρετὴν χείρους γίγνεσθαι ; πάνυ μὲν οὖν. ἀλλʼ ἡ δικαιοσύνη οὐκ ἀνθρωπεία ἀρετή ; καὶ τοῦτʼ ἀνάγκη. καὶ τοὺς βλαπτομένους ἄρα, ὦ φίλε, τῶν ἀνθρώπων ἀνάγκη ἀδικωτέρους…
Plato, Republic
-
…φαυλότερον ἡγούμεθα εἶναι τοῦ σώματος ἐκεῖνο, ὅτι ποτʼ ἐστὶ τῶν ἡμετέρων, περὶ ὃ ἥ τε ἀδικία καὶ ἡ δικαιοσύνη ἐστίν ; οὐδαμῶς. ἀλλὰ τιμιώτερον ; πολύ γε. οὐκ ἄρα, ὦ βέλτιστε, πάνυ ἡμῖν οὕτω φροντιστέον…
Plato, Crito
-
…λέγε δή, εἶπον ἐγώ, σὺ ὁ τοῦ λόγου κληρονόμος, τί φῂς τὸν Σιμωνίδην λέγοντα ὀρθῶς λέγειν περὶ δικαιοσύνης ; ὅτι, ἦ δʼ ὅς, τὸ τὰ ὀφειλόμενα ἑκάστῳ ἀποδιδόναι δίκαιόν ἐστι · τοῦτο λέγων δοκεῖ ἔμοιγε καλῶς…
Plato, Republic
-
…τε καί φησιν αὐτὸν πάντας ἀνθρώπους κεκάσθαι κλεπτοσύνῃ θʼ ὅρκῳ τε. .. . ἔοικεν οὖν ἡ δικαιοσύνη καὶ κατὰ σὲ καὶ καθʼ Ὅμηρον καὶ κατὰ Σιμωνίδην κλεπτική τις εἶναι, ἐπʼ ὠφελίᾳ μέντοι τῶν φίλων καὶ ἐπὶ…
Plato, Republic