εἰρώνευμα
εἰρώνευμα, irony
εἰρών-ευμα, ατος, τό, in pl.,
- ironies, Max.Tyr. 24.5 [18.5.a], 38.4.e.
ironía, cosa dicha en tono de burla Max.Tyr.38.4, cf. 18.5.
εἰρώνευμα, ατος (τὸ) parole ironique, M. Tyr. 463.
Étym. εἰρωνεύομαι.
εἰρώνευμα, τό, ironische Rede, Max.Tyr. 24.5.