εἰς

εἰς, εἰς, into, to, for (purpose)

εἰς or ἐς, PREP. WITH ACC. ONLY:—both forms are found in Hom., Ion. poets, and early metrical Inscrr.; ἐς is best attested in Hdt. and Hp., and is found in nearly all early Ion. Inscrr. (exc. IG 12(8).262.16 (Thasos, v B. C.), ib. 7.235.1 (Oropus, iv B. C.)); εἰς in Att. Inscrr. from iv B. C., IG 2.115, etc.; and usu. in Att. Prose (exc. Th.) and Com. (exc. in parody): Trag. apptly. prefer εἰς, but ἐς is used before vowels metri gr.; ἐς was retained in the phrases ἐς κόρακας (whence the Verb σκορακίζω), ἐς μακαρίαν. Aeol. poets have εἰς before vowels, ἐς before consonants, and this is given as the rule in Hom. by An.Ox. 1.172, cf. Hellad. ap. Phot. Bibl. p.533B. (Orig. ἐνς, as in IG 4.554.7 (Argos), GDI 4986.11 (Crete); cf. ἐν, ἰν. The diphthong is genuine in Aeol. εἰς, but spurious in Att.-Ion.) Radical sense

into, and then more loosely, to:
- I OF PLACE, the oldest and commonest usage, εἰς ἅλα into or to the sea, Il. 1.141, al.; εἰς ἅλαδε Od. 10.351; ἔς ῥʼ ἀσαμίνθους 4.48; ἐς οἶνον βάλε φάρμακον ib. 220; freq. of places, to, εἰς Εὔβοιαν 3.174; ἐς Αἴγυπτον, etc., Hdt. 1.5, etc.; ἐς Μίλητον into the territory of Miletus, ib. 14; εἰς Ἑλλήσποντον εἰσέπλει X. HG 1.1.2; ἀφίκετο εἰς Μήδους πρὸς Κυαξάρην Id. Cyr. 2.1.2; εἰς ἅρματα βαίνειν to step into . ., Il. 8.115; εἰς ἐλάτην ἀναβῆναι 14.287; opp. ἐκ, in such phrases as ἐς σφυρὸν ἐκ πτέρνης, ἐς πόδας ἐκ κεφαλῆς, from heel to ankle-joint, from head to foot, 22.397, 23.169; ἐκ πάτου ἐς σκοπιήν 20.137; ἐς μυχὸν ἐξ οὐδοῦ Od. 7.87; κἠς ἔτος ἐξ ἔτεος from year to year, Theoc. 18.15: with Verbs implying motion or direction, as of looking, ἰδεῖν εἰς οὐρανόν Il. 3.364; εἰς ὦπα ἰδέσθαι to look in the face, 9.373, etc.; εἰς ὦπα ἔοικεν he is like in face (sc. ἰδόντι), 3.158, etc.; ἐς ὀφθαλμούς τινος ἐλθεῖν to come before anotherʼs eyes, 24.204; ἐς ὄψιν ἀπικνέεσθαί τινος Hdt. 1.136; καλέσαι τινὰ ἐς ὄψιν Id. 5.106, etc.; ἐς ταὐτὸν ἥκειν come to the same point, E. Hipp. 273: less freq. after a Subst., ὁδὸς ἐς λαύρην Od. 22.128; τὸ ἐς Παλλήνην τεῖχος facing Pallene, Th. 1.56; ξύνοδος ἐς τὴν Δῆλον Id. 3.104, cf. Pl. Tht. 173d.
- - - b Ep. and Ion., also c. acc. pers. (Att. ὡς, πρός, παρά), Il. 7.312, 15.402, Od. 14.127, Hdt. 4.147; also in Att. with collective Nouns, ἐς τὸν δῆμον παρελθόντες Th. 5.45, or plurals, εἰς ὑμᾶς εἰσῆλθον D. 18.103; esp. of consulting an oracle, ἐς θεὸν ἐλθεῖν Pi. O. 7.31; εἰς Ἄμμωνʼ ἐλθόντες Ar. Av. 619.
  - 2 with Verbs expressing rest in a place, when a previous motion into or to it is implied, ἐς μέγαρον κατέθηκεν ἐπὶ θρόνου he put it in the house (i.e. he brought it into the house, and put it there), Od. 20.96; ἐς θρόνους ἕζοντο they sat them down upon the seats, 4.51, cf. 1.130; ἐφάνη λὶς εἰς ὁδόν the lion appeared in the path, Il. 15.276; ἀπόστολος ἐς τὴν Μίλητον ἦν Hdt. 1.21 (s. v.l.); αὐτὸς ἐς Λακεδαίμονα ἀπόστολος ἐγίνετο Id. 5.38; ἐς κώμην παραγίνονται Id. 1.185; παρῆν ἐς Σάρδις Id. 6.1; ἐς δόμους μένειν S. Aj. 80 (cod. Laur.); ἐς τὴν νῆσον κατέκλῃσε Th. 1.109, cf. Hdt. 3.13; ἀπόβασιν ποιήσασθαι ἐς . . Th. 2.33, etc.; later used like ἐν, τὴν γῆν εἰς ἣν ὑμεῖς κατοικεῖτε LXX Nu. 35.34; τὸ χρυσίον ὃ εἰλήφεσαν εἰς Ῥώμην D.S. 14.117; οἰκεῖν εἰς τὰ Ὕπατα Luc. Asin. 1; εἰς Ἐκβάτανα ἀποθανεῖν Ael. VH 7.8; εἰς ἅπασαν τὴν γῆν Suid. s.v. Καλλίμαχος: generally, τοὔνομα εἰς τὴν Ἑλλάδα, φασίν, Ἱππομιγὴς δύναται Ael. VH 9.16.
  - 3 with Verbs of saying or speaking, εἰς relates to the persons to or before whom one speaks, εἰπεῖν ἐς πάντας, ἐς πάντας αὔδα, Hdt. 8.26, S. OT 93; λέγειν εἰς τὸ μέσον τῶν ταξιάρχων X. Cyr. 3.3.7; αἱ ἐς τὸ φανερὸν λεγόμεναι αἰτίαι Th. 1.23: with other Verbs, εἰς τοὺς Ἕλληνας σαυτὸν σοφιστὴν παρέχων Pl. Prt. 312a; καλὸν ἐς τοὺς Ἕλληνας τὸ ἀγώνισμα φανεῖσθαι Th. 7.56; ἐπαχθὴς ἦν ἐς τοὺς πολλούς Id. 6.54; στρατιὰν ἐπαγγέλλων ἐς τοὺς ξυμμάχους Id. 7.17; διαβεβλῆσθαι εἴς τινα Pl. R. 539c.
  - 4 elliptical usages,
  - - a after Verbs which have no sense of motion to or into a place, τὴν πόλιν ἐξέλιπον εἰς χωρίον ὀχυρόν they quitted the city for a strong position, i.e. to seek a strong position, X. An. 1.2.24; γράμματα ἑάλωσαν εἰς Ἀθήνας letters were captured [and sent] to Athens, Id. HG 1.1.23, cf. Pl. R. 468a; ἀνίστασθαι ἐς Ἄργος E. Heracl. 59, cf. Pl. Phd. 116a.
    - b participles signifying motion are freq. omitted with εἰς, τοῖς στρατηγοῖς τοῖς εἰς Σικελίαν (sc. ἀποδειχθεῖσιν) And. 1.11, etc.
    - c c. gen., mostly of proper names, as εἰς Ἀΐδαο, Att. εἰς Ἅιδου [δόμους], Il. 21.48; ἐς Ἀθηναίης [ἱερόν] to the temple of Athena, 6.379; ἐς Πριάμοιο [οἶκον] 24.160, cf. 309; εἰς Αἰγύπτοιο [ῥόον] Od. 4.581; ἐς τοῦ Κλεομένεος Hdt. 5.51; εἰς Ἀσκληπιοῦ Ar. Pl. 411; ἐπὶ δεῖπνον [ἰέναι] εἰς Ἀγάθωνος Pl. Smp. 174a: with Appellatives, ἀνδρὸς ἐς ἀφνειοῦ to a rich manʼs house, Il. 24.482; ἐς πατρός Od. 2.195; πέμπειν εἰς διδασκάλων send to school, X. Lac. 2.1; εἰς δ. φοιτᾶν Pl. Prt. 326c; ἐς σεωυτοῦ, ἑωυτοῦ, Hdt. 1.108, 9.108, etc.
- II OF TIME,
- - 1 to denote a certain point or limit of time, up to, until, ἐς ἠῶ Od. 11.375; ἐς ἠέλιον καταδύντα till sunset, 9.161 (but also, towards or near sunset, 3.138); ἐκ νεότητος ἐς γῆρας Il. 14.86; ἐκ παιδὸς ἐς γῆρας Aeschin. 1.180; ἐς ἐμέ up to my time, Hdt. 1.92, al.: with Advbs., εἰς ὅτε (cf. ἔς τε) against the time when . ., Od. 2.99; εἰς πότε; until when ? how long ? S. Aj. 1185 (lyr., cf. εἰσόκἐ; εἰς ὁπότε Aeschin. 3.99; ἐς τί; = εἰς πότε; Il. 5.465; ἐς ὅ until, Hdt. 1.93, etc.; ἐς οὗ Id. 1.67, 3.31, etc.; ἐς τόδε Id. 7.29, etc.
  - 2 to determine a period, εἰς ἐνιαυτόν for a year, i.e. a whole year, Il. 19.32, Od. 4.526; within the year, ib. 86 (cf. ἐς ἐνίαυτον Alc. Supp. 8.12); εἰς ὥρας Od. 9.135; ἐς θέρος ἢ ἐς ὀπώρην for the summer, i.e. throughout it, 14.384; ἡ εἰς ἐνιαυτὸν κειμένη δαπάνη εἰς τὸν μῆνα δαπανᾶται the expenditure for a year is expended in the month, X. Oec. 7.36; μισθοδοτεῖν τινὰς εἰς ἓξ μῆνας D.S. 19.15; χοίνικα κριθῶν εἰς τέσσαρας ἡμέρας διεμέτρει Posidon. 36J.; εἰς ἑσπέραν ἥκειν to come at even, Ar. Pl. 998; εἰς τρίτην ἡμέραν or εἰς τρίτην alone, on the third day, in two days, Pl. Hp.Ma. 286b, X. Cyr. 5.3.27; ἥκειν ἐς τὴν ὑστεραίαν Id. An. 2.3.25; ἥκειν εἰς τὸ ἔαρ Hell.Oxy. 17.4; ἐς τέλος at last, Hdt. 3.40; ἐς καιρόν in season, Id. 4.139; οὐκ ἐς ἀναβολάς, ἀμβολάς, with no delay, Id. 8.21, E. Heracl. 270, etc.; ἐς τότε at this time, v.l. in Od. 7.317 (but εἰς τότε at that time (in the fut.), D. 14.24, Pl. Lg. 830b); ἐς ὕστερον or τὸ ὕστερον, Od. 12.126, Th. 2.20: with Advbs., ἐς αὔριον Il. 8.538, Pl. Lg. 858b; ἔς περ ὀπίσσω Od. 20.199; ἐς αὖθις Th. 4.63 (v. εἰσαῦθις (; ἐς αὐτίκα μάλʼ Ar. Pax 367; εἰς ἔπειτα (v. εἰσέπειτα (; ἐς τὸ ἔ., Th. 2.64; ἐς ὀψέ Id. 8.23; εἰς ἅπαξ, v. εἰσάπαξ; εἰς ἔτι, v. εἰσέτι.
- III to express MEASURE OR LIMIT, without reference to Time, ἐς δίσκουρα λέλειπτο was left behind as far as a quoitʼs throw, Il. 23.523; ἐς δραχμὴν διέδωκε paid them as much as a drachma, Th. 8.29; ἱματισμὸν ζητῆσαι εἰς δύο τάλαντα Thphr. Char. 23.8; so ἐς τὰ μάλιστα to the greatest degree, Hdt. 1.20, etc.; ἐς τοσοῦτο τύχης ἀπίκευ Id. 1.124; εἰς τοσοῦτο ἥκειν Lys. 27.10; εἰς τοῦτο θράσους καὶ ἀναιδείας ἀφίκετο D. 21.194; ἐς ὅ ἐμέμνηντο so far as they remembered, Th. 5.66; ἐς τὸ ἔσχατον Hdt. 7.229, etc.; εἰς ἅλις Theoc. 25.17.
- - 2 freq. with Numerals, ἐς τριακάδας δέκα ναῶν A. Pers. 339; ναῦς ἐς τὰς τετρακοσίας, διακοσίας, to the number of 400, etc., Th. 1.74, 100, etc.; εἰς ἕνα, εἰς δύο, εἰς τέσσαρας, one, two, four deep, X. Cyr. 2.3.21; but εἰς τέσσαρας four abreast, Aen.Tact. 40.6: with Advbs., ἐς τρίς or ἐστρίς thrice, Pi. O. 2.68, Hdt. 1.86; of round numbers, about, X. An. 1.1.10.
  - 3 distributive, εἰς φυλάς by tribes, LXX 1 Ki. 10.21, cf. 2 Ki. 18.
  - 4
- IV to express RELATION, towards, in regard to, ἐξαμαρτεῖν εἰς θεούς A. Pr. 945, etc.; ἁμάρτημα εἴς τινα, αἰτίαι ἐς ἀλλήλους, Isoc. 8.96, Th. 1.66; ὄνειδος ὀνειδίζειν εἴς τινα S. Ph. 522; ἔχθρη ἔστινα Hdt. 6.65; φιλία ἐς ἀμφοτέρους Th. 2.9; λέγειν ἐς . . Hdt. 1.86; γνώμη ἀποδεχθεῖσα ἐς τὴν γέφυραν Id. 4.98; ἡ ἐς γῆν καὶ θάλασσαν ἀρχή Th. 8.46.
- - - b of the subject of a work, esp. in titles, e.g. τὰ ἐς Ἀπολλώνιον Philostr. VA; of the object of a dedication, as in titles of hymns, ἐπινίκια, etc.
  - 2 in regard to, πρῶτος εἰς εὐψυχίαν A. Pers. 326; σκώπτειν ἐς τὰ ῥάκια Ar. Pax 740, cf. Eq. 90; διαβάλλειν τινὰ ἔς τι Th. 8.88; αἰτία ἐπιφερομένη ἐς μαλακίαν Id. 5.75; μέμφεσθαι εἰς φιλίαν X. An. 2.6.30; εἰς τὰ πολεμικὰ καταφρονεῖσθαι Id. HG 7.4.30; πόλεως εὐδοκιμωτάτης εἰς σοφίαν Pl. Ap. 29d; in respect of, εὐτυχεῖν ἐς τέκνα E. Or. 542, cf. Pl. Ap. 35b, etc.; εἰς χρήματα ζημιοῦσθαι Id. Lg. 774b, cf. D. 22.55; ἐς τὰ ἄλλα Th. 1.1; εἰς ἄπαντα S. Tr. 489; ἐς τὰ πάνθʼ ὁμῶς A. Pr. 736; εἰς μὲν ταῦτα Pl. Ly. 210a; τό γʼ εἰς ἑαυτόν, τὸ εἰς ἐμέ, S. OT 706, E. IT 691, cf. S. Ichn. 346; ἐς ὀλίγους μᾶλλον τὰς ἀρχὰς ποιεῖν Th. 8.53; ἐς πλείονας οἰκεῖν Id. 2.37; for τελεῖν ἐς Ἕλληνας, Βοιωτούς, ἄνδρας, etc., v. τελέω.
  - 3 of Manner, ἐς τὸν νῦν τρόπον Id. 1.6; τίθεμεν τἆλλα εἰς τὸν αὐτὸν λόγον; Pl. R. 353d; ἐς ἓν μέλος Theoc. 18.7: freq. periphr. for Advbs., ἐς κοινὸν φράζειν, λέγειν, A. Pr. 844, Eu. 408; ἐς τὸ πᾶν, = πάντως, Id. Ag. 682 (lyr.); ἐς τάχος, = ταχέως, Ar. Ach. 686; ἐς εὐτέλειαν, = εὐτελῶς, Id. Av. 805; ἐς τἀρχαῖον Id. Nu. 593; εἰς καλόν S. OT 78, cf. Pl. Phd. 76e; ἐς δέον γεγονέναι Hdt. 1.119, cf. S. OT 1416, and v. δέον.
- V of an end or limit, ἔρχεσθαι, τελευτᾶν, λήγειν ἐς.., to end in.., Hdt. 1.120, 3.125, 4.39, etc.; ἐς ἑβδομήκοντα ἔτεα ου,ρον ἀνθρώπῳ προτίθημι Id. 1.32; καταξαίνειν ἐς φοινικίδα to cut into red rags, Ar. Ach. 320 (troch.); στρέφειν τι εἰς αἷμα Apoc. 11.6; εἰς ἄνδρας ἐκ μειρακίων τελευτᾶν, εἰς ἄνδρα γενειᾶν, Pl. Tht. 173b, Theoc. 14.28; ἐκτρέφειν τὸ σπέρμα εἰς καρπόν X. Oec. 17.10: so with εἶναι or γίγνομαι to form a predicate, ἔσται εἰς ἔθνη LXX Ge. 17.16; ἐγενήθη εἰς γυναῖκα ib. 20.12; πιστὸς (sc. ἦν) εἰς προφήτην ib.IKi. 3.20; ἐγένετο εἰς δένδρον Ev.Luc. 13.19, al.
- - 2 of Purpose or Object, εἰπεῖν εἰς ἀγαθόν, πείσεται εἰς ἀγαθόν, for good, for his good, Il. 9.102, 11.789; εἰς ἀγαθὰ μυθεῖσθαι 23.305; ἐς πόλεμον θωρήξομαι 8.376, cf. Hdt. 7.29, etc.; ἐς φόβον to cause fear, Il. 15.310; ἐς ὑποδήματα δεδόσθαι Hdt. 2.98; κόσμος ὁ εἰς ἑορτάς X. Oec. 9.6; ἐπιτηδεότατος, εὐπρεπής, ἔς τι Hdt. 1.115, 2.116; εἰς κάλλος ζῆν to live for show, X. Cyr. 8.1.33, cf. Ages. 9.1; ἐς δαίτην ἐκάλεσσε Call. Aet. 1.1.5 [Fr. 178.5 Pf.]; εἰς κέρδος τι δρᾶν S. Ph. 111; πάσας φωνὰς ἱέντων εἰς ἀπόφυξιν Ar. V. 562; εἰς γράμματα παιδὶ δεκετεῖ ἐνιαυτοὶ τρεῖς Pl. Lg. 809e; εἰς τὸ πρᾶγμα εἶναι to be pertinent, to the purpose, D. 36.54; freq. of expenditure on an object, IG 2(2).102.11, 116.41, al.; ἐς τὸ δέον Ar. Nu. 859, etc.; ἐς δᾷδα ib. 612.
B POSITION: εἰς is sts. parted from its acc. by several words, εἰς ἀμφοτέρω Διομήδεος ἅρματα βήτην Il. 8.115; εἰς δὲ μονάρχου δῆμος ἀϊδρίῃ δουλοσύνην ἔπεσεν Sol. 9: seldom (only in Poets) put after its case, Il. 15.59, Od. 3.137, 15.541, S. OC 126 (lyr.): after an Adv., αὔριον ἔς· τῆμος δὲ.. Od. 7.318.

εἰς
• Alolema: ἐς ép., lesb., cret., mayorit. en jón., poét. (pero tb. εἰς esp. ante vocal, cf. Epim.Hom.Alph.ε 190), át. IG 1³.1.7 (VI a.C.), 1353.5, 7 (V a.C.), Th., X.HG (aunque en inscr. át. arc. ἐς quizá graf. por εἰς; εἰσς quizá graf. por sandhi externo, cf. SIG 543.36 (Larisa III a.C.)), en frases hechas como ἐς κόρακας (cf. Hellad. en Phot.Bibl.535b3), ambas formas ἐς y εἰς en IG 2².17.12, 26 (IV a.C.); cret. ἐνς Schwyzer 78 (Argólide VI a.C.), ICr.4.81.11 (Gortina V a.C.); ἰς ICr.2.5.9.13 (Axos VI/V a.C.)
• Grafía: graf. ἰσς ICr.2.5.1.12 (Axo VI/V a.C.), IG 1³.757 (VI a.C.), SEG 43.325 (Dodona V/IV a.C.), IPamph.3.4 (IV a.C.), tal vez converg. c. iotacismo Nym.Kafizin 102 (III a.C.), IG 5(2).394.17 (III/II a.C.)
• Morfologia: [a veces separada de su rég. Il.8.115, Sol.8.4; poét. en anástrofe Il.15.59, S.OC 126; tras adv. Od.7.318; usos en tm. tal vez. adv. Il.1.142, 309, Hes.Op.672; cf. ἐν, ἰν]

prep. de ac.

A local, indica direcc. y término, real o fig.

I c. verb. de mov. y rég. de n. de lugar, cosa o abstr.

1 a, hacia

a) c. n. común de lugar ὅτ' ἂν ... οἴχωνται ... ἐς πατρίδα γαῖαν Il.7.460, cf. Hes.Th.723, S.Ant.113, ἐς χῶρον ἕνα ... ἵκοντο Il.4.446, cf. Pi.O.6.63, πετέσθην ἐς πεδίον Od.3.485, cf. X.An.1.22.2, χάλκεοι ... τοῖχοι ἐληλέατ' ... ἐς μυχὸν ἐξ οὐδοῦ Od.7.87, βῆ ῥ' ἴμεν εἰς ὕλην Od.5.475, ἐς ἄλσος ἔβα Stesich.17.8S., cf. Pi.Fr.122.17, S.OC 98, τὰ σπέρματα κατενεγκεῖν εἰς τοὺς ἀγρούς UPZ 110.111 (II a.C.), c. n. del ‘camino’ ἔβην ... εἰς ὁδόν fui al camino, e.d., me puse de camino S.Ai.37, cf. E.Med.766, ὁρμᾶσθαι ἐς ὁδόν ponerse en camino Hdt.7.57, ὑπὸ ... μάστιγος ὀρθὸς εἰς ὁδὸν πορεύεται (el buey) con una fusta se encarrila S.Ai.1254

• c. n. ‘mar’ (ποταμοί) εἰς ἅλαδε προρεύουσι Od.10.351, (νῆα) ἐρύσσομεν εἰς ἅλα Il.1.141, cf. Od.11.2, Hes.Op.817, ἐς δ' ἔχυρον λίμενα δρό[μωμεν Alc.6.8, cf. Pi.P.6.12, D.S.2.48, πρύμνης ἀπ' ἄκρης ἐς θάλασσαν σπένδοντες Hippon.31, νωτίσαι ... ἐς μέγαν θάλαμον Ἀμφιτρίτας que se vuelva al gran tálamo de Anfitrite, e.d. al mar abierto S.OT 194, cf. 196, εἰς Ἑλλήσποντον εἰσέπλει X.HG 1.1.2

• c. n. ‘luz’ πάντας ἀποκρύπτασκε καὶ ἐς φάος οὐκ ἀνίεσκε Hes.Th.157, cf. Op.569, Pi.O.5.14, A.Ch.459, πατρὸς ... ἐλθόντος ἐς φῶςvolviendo el padre a la luz, e.d., desde el Hades, S.El.419

• c. gen. de pers. o ét. dep. del n. de lugar εἶμι ... Αἰθιόπων ἐς γαῖαν Od.23.206, cf. Hes.Fr.151.1, Pi.O.3.25

• tb. c. n. propio de lugar ἐς Χρύσην ἵκανεν Il.1.431, cf. 2.667, Od.3.159, (με) νῆσον ἐς Ὠγυγίην πέλασαν θεοί Od.12.448, ἐς Λιβύην μ' ἐπὶ νηὸς ἐέσσατο Od.14.295, πέμψω δ' ἐς Σπάρτην τε καὶ ἐς Πύλον Od.1.93, ἐκάλεσσε θεοὺς ἐς μακρὸν Ὄλυμπον convocó a los dioses al gran Olimpo Hes.Th.391, βοῦς ἤλασεν ... Τίρυνθ' εἰς ἱερήν Hes.Th.292, cf. 515, Tyrt.8.38, Pi.O.1.78, B.1.122, Hdt.1.1, ἐπέπλων ... ἐς Εὔβοιαν ἐξ Αὐλίδος Hes.Op.651, cf. Hdt.1.72, Κνσόθεν ἐνς Τύλισον ICr.1.8.4a.12 (Cnoso V a.C.), ἐς Ἴστρον ἐλαύνων Pi.O.8.47, ἄγω ... ἐς Θήβας στρατόν S.OC 1325, cf. E.Ba.450, παρῆν ἐς Σάρδις Hdt.6.1, ἐς Πυθὼ μολών E.Andr.52, ἐς Λακεδαίμονα τριήρεϊ ἀπόστολος ἐγίνετο Hdt.5.38, ἀπόβασιν ποιησάμενοι ἐς τὴν Κρανίων γῆν Th.2.33, γαῖαν ἐς Αἱμονίην ... νόστον ὀπάσσῃ A.R.2.690, ἀναχθεὶς εἰς τὸν Μηλιέα κόλπον Plb.18.1.1;

b) c. n. ind. ‘lugar en alto’, pref. trad. a εἰς ἐλάτην ἀναβῆναι Il.14.287, σέλας δ' εἰς οὐρανόν ἵκῃ Il.8.509, ἐπήν ... εἰς ἄκρον ἵκηται Hes.Op.291, cf. Alcm.1.16, Sapph.44.26, Pi.N.5.11, O.7.67, εἰς τὰ πλάγια καὶ τὰ ἄκρα X.An.6.3.15, cf. Eu.Marc.13.14, c. n. ‘vehículo’ εἰς ... ἅρματα βήτην Il.8.115, ἐς δίφρον τ' ἀνέβαινε Od.3.483, cf. Hes.Sc.338, Pi.N.9.4, ἐς νῆας ... ἔχε ... ἵππους Il.11.513, cf. Hdt.1.1, Eu.Matt.8.23, junto a otros compl. de lugar κιόντες ἐκ πάτου ἐς σκοπιήν yendo del camino trillado a una atalaya, Il.20.137, ἐς ... ἱστὸν ... ἐκ θαλάσσας Lyr.Adesp.81, cf. A.Fr.169, ἐκ κεφαλῆς ἐς πόδας Il.16.640

• c. n. ‘lecho’ ἦλθεν ἐς εὐνήν accedió al lecho Hes.Th.404, cf. 912, Pi.P.3.99;

c) c. el n. ‘ciudad’, partes de ella o alguna de sus construcciones ἐς πόλιν ἔλθην Alc.69.4, cf. Hdt.2.169, ICr.1.8.4a.4 (V a.C.), Eu.Matt.26.18, ἐς Σκαιάς τε πύλας ... ἵκανεν Il.9.354, ἐς κόπρον (vacas que van) al establo, Od.10.411, παρέμεν ἐνσς ἀγοράν presentarse en el ágora, ICr.4.81.11 (Gortina V a.C.), ἐς δόμον ἐλθὼν ἠέ που ἐς λέσχην Od.18.328-9, ἐς μέγα δῶμα Hes.Th.410, ἄγεσθ' εἰς οἶκον ἄκοιτιν Hes.Op.800, cf. Hippon.44.2, Semon.8.106, S.OT 861, PTeb.38.14 (II a.C.), Eu.Matt.9.7, c. n. acompañado de gen. pos. ἐλθόντες δ' ἐς δῶμα Διός Od.20.10, ἐς τέμ[ε]νος θέων Alc.130(b).13, cf. Simon.2.2, S.OT 899, ἐς οἶκον τὸν Κλεησίππω Alcm.174, cf. A.A.435

• c. substitución del lugar por el objeto ἄγειν ... εἰς ξυμπόσιον llevar al banquete Ar.V.1005, esp. para designar puestos de la plaza aten. περιῆλθον εἰς τὰ σκόροδα di una vuelta (yendo) hacia (el puesto de) los ajos Eup.327, τραπόμενον εἰς τοὖψον λαβεῖν ὀσμύλια Ar.Fr.258, cf. Lys.23.6;

d) c. ciertos n. de acción que significan una medida de actividad humana a, al alcance de ἐς ὁρμὴν ἔγχεος ἐλθεῖν llegar a tiro de lanza, Il.5.118, ἐς δίσκουρα λέλειπτο se había quedado atrás a tiro de disco, Il.23.523;

e) c. verb. que indican ‘cambio de orientación’ τὰς δ' ἐς πῦρ ἔτρεψε dirigió éstos (los fuelles) hacia el fuego, Il.18.469, ἀποκαμπτομένη ἐς τὰ ἀριστερά (vena) que tuerce hacia la izquierda Hp.Epid.2.4.1, τὰ ὄστεα ... ἐς τὴν φύσιν ἀγαγεῖν llevar los huesos a su posición natural Hp.Fract.15, φορὰ ... εἰς εὐθύ Arist.Ph.217^a20;

f) usos adnom. ὁδὸς ἐς λαύρην el paso hacia, que lleva al corredor, Od.22.128, cf. Hes.Op.291, ἀργαλέη δ' ἐς αὐτὸν κάτοδος ref. al Hades, Anacr.36.10, ξύνοδος ἐς τὴν Δῆλον Th.3.104, cf. Pl.Tht.173c, Plb.3.11.5, τοῖς στρατηγοῖς τοῖς εἰς Σικελίαν And.Myst.11.

2 c. verb. de mov. en sent. fig. a, hacia

a) c. ac. de n. abstr. σε ... ἡγῆτ' ἐς φιλότητα Hes.Op.712, cf. 217, εἰς ἄφενος σπεύδοντ' Hes.Op.24, φρένας παρήγαγεν εἰς ἀναιδείην Archil.216.5, cf. Sapph.1.19, Ibyc.6.7, ἀληθείης ἐς μέσον ἐρχομένης cuando la verdad marche por en medio, e.d., cuando salga a la luz Sol.10.2, ἵκῃ τ' ἐς ἄκρον ἀνδρείας Simon.74.7, cf. Pi.N.10.14, ἐς ... κίνδυνον βαθὺν ἱέμενοι Pi.P.4.207, cf. 2.28, ἐς ὕπνον S.Ph.826, cf. E.Cyc.574, ἀπειληθεὶς ... ἐς ἀπορίην Hdt.1.24, cf. Th.2.81, 5.75, I.AI 9.32, ἐς πόσιν ἰέναι ir a beber Hp.Acut.(Sp.) 45, cf. E.Tr.615, εἰς ἀκρίβειαν τοῦ μαθήματος Pl.Lg.809e, ὅσα εἰς πολιτείαν φέρει cuanto atañe a la constitución política Arist.Pol.1300^b20, junto a compl. de proc. ἐκ λόγων ἄλλων ἀπικέσθαι ἐς λέσχην περὶ τοῦ Νείλου pasar de otros temas a hablar sobre el Nilo Hdt.2.32;

b) c. n. de conceptos que expr. ‘cantidad’ ἐς ἄπειρον ἱκνεῖται se extiende infinitamente Xenoph.B 28.2, ἄλλο εἴ τι δυνατὸν ἐς ἀριθμὸν ἐλθεῖν cualquier otra cosa que se pueda contar Th.2.72, οὐδ' εἰς ἀριθμὸν τῶν ἐμῶν ἥκει λόγων y no entra en mis cálculos E.El.1054;

c) c. adj. o pron. neutr. ἥξετ' εἰς ἴσον llegaréis a lo mismo E.IA 1002, ἐς πάντ' ἀφῖγμαι he llegado a todo, e.d., lo he intentado todo E.Hipp.284, εἰς τοσοῦτον ἥκομεν ὥσθ' ... hemos llegado a tal situación que ... Lys.27.10, cf. Pl.Tht.146b, εἰς πᾶν ἀφίκετο βασιλεύς el rey llegó a una situación límite X.HG 6.1.12, εἰς πᾶν τι ἐληλυθυῖα habiendo llegado a la mayor necesidad, UPZ 59.15 (II a.C.), junto a compl. de proc. νόσος ἐξ ἧς εἰς τοὔσχατον ἦλθον D.54.12, esp. c. el pron. y gen. partit. ἐς τοσοῦτον τύχης ἀπίκεν Hdt.1.124, εἰς τοῦτο δ' ἥκεις ἀμαθίας E.Andr.170, cf. S.OC 748, D.21.194;

d) c. verb. sign. ‘cambio de orientación’ εἰς ὀρχεστύν τε καὶ ... ἀοιδὴν τρεψάμενοι volviéndose e.d. dedicándose al baile y el canto, Od.1.421, cf. Hes.Op.316, τρέψας θυμὸν ἐς ἥβην Anacr.95, cf. Pi.Fr.123.12, S.OC 860, ἐς ἀλκὴν τραπόμενον recurriendo a la fuerza Hdt.2.45, εἰς τὸ μαίνεσθαι τραπῇ S.OC 1537, cf. SIG 717.75.

3 esp. c. mov. hacia abajo o adentro de a, en

a) c. ac. de lugar y verb. sign. ‘caer’, ‘arrojar’ o tb. tr. ‘colocar’, ‘meter’, ‘depositar’ ἔθορ' ἐς μέσσον saltó en medio, Il.4.79, cf. Hes.Th.709, S.Tr.696, ἔδειξ' Ἀχαιοῖς ἐς μέσον (lo) presentó en medio de los aqueos S.Ph.609, βαλέειν εἰς οἴνοπα πόντον tirar al vinoso mar, Od.5.349, ἀπὸ νῆας ... ἐς πόντον βάλλουσιν Od.4.359, ῥῖψε ... ἐς Τάρταρον εὐρύν Hes.Th.868, cf. Il.15.357, S.OT 719, ἔς ῥ' ἀσαμίνθους βάντες Od.4.48, εἰς ἅλα πίπτει cae al mar Hes.Th.791, cf. Fr.135.3, Alc.395, ἐς δίφρον ἄρνας θέτο Il.3.310, ἐς μυχὸν ... καταθεῖναι ἀείρας πάντα Od.16.285, (χλαῖναν) ἐς μέγαρον κατέθηκεν Od.20.95, cf. Plb.5.53.8, ἐς οἶνον βάλε φάρμακον Od.4.220, εἰς ἄγγε' ἀφύσσαι δῶρα Διωνύσου Hes.Op.613, ἐς κέραμον μέγαν Alc.58.9, παρυφὴν εἰς τὸν σάκκον ἐνέβαλε echó, e.d., puso una orla sobre su túnica de arpillera Plu.2.239c, en metáf. Ἔρος ... με ... ἐς ἄπειρα δίκτυα Κύπριδος ἐσβάλλει Ibyc.6.3

• de los astros πίπτειν ἐς ἠεροιδέα πόντον tener su ocaso en el nebuloso ponto Hes.Th.873, Op.620, cf. Cleostratus 1

• en geom. εἰς δύο εὐθείας εὐθεῖα ἐμπίπτουσα una recta que incide en dos paralelas Euc.1.29, cf. Archim.Sph.Cyl.1.24, (εὐθεῖαι) ἐκβαλλόμεναι εἰς ἄπειρον (líneas) que se prolongan hasta el infinito Euc.1 Def.23;

b) c. verb. sign. ‘golpear’ y ac. de partes del cuerpo ἔδωκεν πληγὰς ... εἰς πᾶν μέρος τοῦ σώματος PRyl.145.13 (I d.C.), cf. PTeb.39.32 (II a.C.), τύπτειν εἰς τὴν κεφαλήν Eu.Matt.27.30;

c) c. verb. sign. ‘inscribir’, ‘escribir’ y ac. del soporte de la escritura γράψας ἐς βυβλίον Hdt.1.125, cf. Aeschin.1.18, τὸ δὲ ψήφισμα τόδε ἀναγράψαντες εἰς στήλην θεῖναι εἰς τὸ ἱερόν IIl.1.20 (IV a.C.), ἐς στάλλαν IG 12(2).67.13 (Mitilene II d.C.), εἰς δ[έλ]τον χαλκῆν FD 4.37.24 (II/I a.C.), prov. ὅρκους ... γυναικὸς εἰς ὕδωρ γράφω juramentos de mujer los escribo en agua, e.d., los considero sin valor S.Fr.811, cf. Xenarch.6;

d) c. verb. en uso fig. y ac. de abstr. ἐς ἄπρακτον ἐλπίδα ... βαλέω Simon.37.22, ἐς κακότατ' ... ἔβαλον Pi.P.2.35, εἰς νόσον πεσών A.Pr.473, εἰς τάχος παίει golpea rápidamente Ar.Ach.686.

4 c. verb. de mov. y elipsis del ac. de lugar:

a) c. gen. pos. de dioses o pers. a, a lo de, c. trad. contextual a la casa, morada, templo, tierra de, etc. εἰς Ἀΐδαο ... προὔπεμψεν envió al Hades, Il.8.367, cf. Od.10.502, A.Pr.236, ἐς Ἀθηναίης ἐξοίχεται va al templo de Atenea, Il.6.379, cf. Ar.Pl.411, ἐς Καβείρ[ων] φοίτε[σκε Hippon.78, εἰς Γαιαόχου X.HG.6.5.30, ἁ θοιναρμόστρια ἁ εἰς Δάματρος (sc. ἐμβεβακυῖα) IG 5(1).1390.30 (Andania I a.C.), ἐς Ἀχιλῆος ἐλθέμεν ir a la tienda de Aquiles, Il.24.309, ἐς Πριάμοιο al palacio de Príamo, Il.24.160, ἐς Αἰνησιμβρ[ό]τας ἐνθοῖσα entrando en casa de Enesímbrota Alcm.1.73, cf. Hippon.79.9, Hdt.5.51, Pl.Smp.174a, ἐς γαλόων ἢ εἰνατέρων Il.6.378, ἀνδρὸς ἐς ἀφνείου Il.24.482, ἐς πατρός Od.2.195, εἶρας (sic) ἐς ἀθανάτων Hes.Th.804, εἰς ἀγρίων ... ἀνδρῶν Pl.R.589e, εἰς ὀρχηστρίδος εἰσᾴτειν irrumpir en casa de una bailarina Ar.Nu.996, ἐς τῶν ἐξηγητέων Τελμησσέων a la sede de adivinos telmesios Hdt.1.78, πέμπειν εἰς διδασκάλων enviar a la escuela X.Lac.2.1, cf. Cyr.2.3.9, εἰς γεωμέτρου πορευόμενον yendo a la oficina del agrimensor, PPetr.2.11.2.3 (III a.C.);

b) c. gen. de n. geog. εἰς Αἰγύπτοιο ... στῆσα νῆας anclé las naves en (las aguas) del Egipto, e.d., del Nilo, Od.4.581;

c) c. gen. de pron. ἐς σεωυτοῦ Hdt.1.108, 9.108.

II c. verb. de mov. y rég. de pers. o asim.

1 c. ac. en plu. hacia, a, junto a, con ἐκπέμπεις κειμήλια πολλὰ ... ἄνδρας ἐς ἀλλοδαπούς envías enormes tesoros a hombres extranjeros, Il.24.382, cf. Pi.O.2.34, ἵκετ' ἐς ἀθανάτους Hes.Th.285, cf. S.Ai.1006, ἐλήλυθας ἐς φίλους Hdt.1.35, cf. 4.147, ἐς ἀνθρώπους ἀπόρους Th.1.9, ἐξιτητέον εἰς ἀνθρώπους X.Mem.1.1.14, εἰς ὑμᾶς εἰσῆλθον D.18.103

• esp. c. ét. al país de ἐς Λαπίθας ἔλθοντα cuando llegaba al país de los lapitas, Od.21.297, ἐς Αἰθίοπας Pi.N.6.49, πέμψας κήρυκας ἐς τοὺς Ἴωνας Hdt.1.76, ἀφίκετο ... εἰς Μήδους X.Cyr.2.1.2, cf. An.1.1.11.

2 c. ac. en sg. o n. colect. a, junto a, hasta, ante

a) c. n. en sg. ἐς Πηλῆ' ἱκέτευσε fue como suplicante ante Peleo, Il.16.574, ἐλθεῖν εἰς Ἀχιλῆα Il.17.709, cf. 15.402, ἐλθὼν ἐς δέσποιναν ἐμήν habiéndome llegado a mi señora, Od.14.127, εἰς Ἐπιμηθέα πέμπε ... Ἀργεϊφόντην δῶρον ἄγοντα Hes.Op.84, εἰς σὲ ... ἥκω S.Ph.500, ἐς Δίκας βάθρον προσέπεσες caíste ante el pedestal de la justicia S.Ant.854, ἐμπίπτειν εἰς τοὺς λῃστάς Eu.Luc.10.36

• c. n. de un dios oracular μαντεύσατο ἐς θεὸν ἐλθών Pi.O.7.31, ἔπεμψαν ἐς Ἄμμωνα enviaron (a consultar el oráculo de) Amón Hdt.2.18, ἐς θεὸν ἔπεμπον enviaban a consultar al dios Hdt.5.79, ἐς τὸ χρηστήριον τὸ ἐς Δελφοὺς ἀπέπεμψαν Hdt.7.239;

b) c. n. colect. ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο se retiró junto al grupo de sus compañeros, Il.3.32, cf. 4.70, ἷξον δ' ἐς Πυλίων ἀνδρῶν ἄγυρίν τε καὶ ἕδρας Od.3.31, cf. Pi.P.10.46, θεῶν τ' ἐς φῦλον ἰούσῃ Hes.Th.202, ἐς πίονα δῆμον Hes.Th.477, cf. Th.5.45, εἰς ἀγορήν Xenoph.3.3, B.15.43, ἄγειν εἰς τὸν ὄχλον αὐτό Amphis 14.6, cf. Anaxandr.55.5, μόλε ... εἰς θίασον E.Ba.583, c. el colect. representado en una celebración στείχομεν γὰρ ἐς γάμον Sapph.27.8, cf. Alc.42.6;

c) c. n. asim. a la pers.: sentidos, partes del cuerpo, actividades ἐλθέμεν ... ἀνδρὸς ἐς ὀφθαλμούς llegar ante los ojos del hombre Príamo ante Aquiles Il.24.204, 520, ἀπικνέεται ἐς ὄψιν τῷ πατρί Hdt.1.136, cf. 5.106, εἰς ἀκοάς A.Pr.689, cf. LXX Ex.11.2, esp. χεῖρας: οὗ κ' ἐς ... χεῖρας ἵκηται Hes.Th.973, cf. Hdt.1.126, Plb.1.76.6, ἐς αὐχμηρὰς χεῖρας πεσοῦσα Anacr.71.5, Ἀργείοισι ... ἐς ... χεῖρας ἐλθεῖν llegar a las manos con los argivos, e.d., trabar combate A.Th.680, cf. S.OC 975, τὸν δὲ δλο[ν] ἐς κρανς ἀποδόμνque restituya el esclavo en mano, e.d., directamente al propietario, ICr.4.72.1.27 (Gortina), cf. 35, LXX Ex.5.21;

d) c. verb. ind. ‘cambio en la orientación’ ἀποδοῦναι ἐς Ἡρακλίδας τὴν ἀρχήν devolver el poder a los heraclidas Hdt.1.13;

e) c. verb. sign. ‘tomar’, ‘coger’ a, en, con εἰς χεῖρας λαβεῖν coger con las manos S.El.1120, εἰς χεῖρα γῇ συνῆψαν E.Heracl.429, ἐς ἀγκάλας E.Alc.190, cf. Eu.Luc.2.28.

III c. verb. no de mov.

1 a, hacia, en dirección a

a) c. verb. sign. ‘mirar’, ‘considerar’ ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν mirando al ancho cielo, Il.3.364, ἐς γαῖαν ὁρώμενος Od.5.439, ἰδὼν ἐς καλὰ ῥέεθρα Hes.Op.738, ἰδὼν ἐς παῖδα Il.6.404, εἰς ὦπα ἰδέσθαι mirar a la cara, Il.9.373, cf. 15.147, Od.1.411, 22.405, Hes.Sc.169, εἰς ἐκεῖνον ἐλεύσσομεν S.OT 1254, εἰς σὲ δὴ βλέπω S.El.954, cf. 887, Hes.Sc.432, ἔς τ' ἐμὰ ἔργ' ὁρόωσα contemplando mis propias labores, Od.19.514, cf. Hes.Th.85, κάρη δ' εἰς οὖδας ὁρᾶται la cabeza mira al suelo Hes.Op.534, ἐς γενεὴν ὁρόων considerando el linaje, Il.10.239, cf. Od.18.219, εἰς ἕτερον ... ἴδεν ... πλούσιον se fijó en otro (que era) rico Hes.Op.21, εἰς θεοὺς ἔτι βλέπειν S.Ant.922, ἐς τὰδε βλέψαντες Th.5.98, cf. S.OC 1195, ἰδέσθω δ' εἰς ὕβριν A.Supp.103, ἐμβλέψαντες εἴς τε ἐμέ ... καὶ εἰς τὴν ἐκείνων ὀρφανείαν considerando mi situación y su orfandad, UPZ 9.10 (II a.C.), cf. Eu.Marc.6.41;

b) c. verb. de lengua αἶνος ... ὃν ... Ἄδραστος ... ποτ' ἐς Ἀμφιάρηον φθέγξατο elogio que en otro tiempo Adrasto pronunció en honor de Anfiarao Pi.O.6.13, ἐς δ' ὑμᾶς ἐρῶ μῦθον os contaré el relato A.Pers.161, τοῦτο ἐς ὑμέας ἐκφῆναι Hdt.3.65, λέγων ἐς αὐτὸν ... ἔπεα Hdt.1.129, cf. Hes.Fr.280.8 (= Minyas 7.8), ἐς πάντας αὔδα habla a todos S.OT 93, cf. Th.6.89, μὴ ... σπείρῃ ματαίαν βάξιν εἰς πᾶσαν πόλιν S.El.642, cf. Eu.Marc.5.14, λόγους ῥίπτων εἰς ἡμᾶς E.Alc.680, ἐς λόγους ἐλθεῖν llegar a las palabras, a hablar S.OC 1164, cf. El.314;

c) giros adv. εἰ δέ ποτ' ἔς γε μίαν βουλεύσομεν si nos ponemos de acuerdo en una sola cosa, Il.2.379, ἐς μέσον ἀμφοτέροισι δικάσσατε juzgad en medio de ambos, e.d. imparcialmente, Il.23.574, εἰς τὴν ἀκρίβειαν φιλοσοφεῖν Pl.Grg.487c, ἐς κοινὸν φράσω A.Pr.844, εἰς τὸ πᾶν ἐτητύμως en absoluto con acierto A.A.682, εἰς καλὸν σύ τ' εἶπας tú lo dijiste bien S.OT 78, cf. Pl.Phd.76e, εἰς φῶς claramente S.Ph.581, εἰς καινόν de nuevo, nuevamente, POxy.4358.3 (IV d.C.).

2 indic. ‘orientación’ a, que mira a, frente ἔστι ... εἰς ἅλα πέτρη Od.3.293, τὸ ἐς Παλλήνην τεῖχος la muralla frente a Palena Th.1.56, εἰς δεξιὰ καὶ ἀριστερά a la derecha y a la izquierda Pl.Ti.43b, cf. Procl.in Ti.2.260.29, εἰς τὸ ἀριστερὸν κέρας εἶδον LXX 1Ma.9.16

• mil., c. verbos de mov. εἰς δόρυ hacia el lado de la lanza (i.e. el lado derecho del guerrero) ἐκέλευσε τοὺς ἀπ' οὐρᾶς εἰς δόρυ ... ἡγεῖσθαι X.HG 6.5.18.

IV indic. intención, fin o función

1 c. ac. abstr. o de cosa para, por, a

a) gener. ἐς πόλεμον θωρήξομαι me armaré para la guerra, Il.8.376, cf. 1.226, Hes.Th.431, Semon.8.105, Th.1.58, παρασκευαζομένους ὡς ἐς μάχην Th.1.62, εἰς κέρδος τι δρᾶν hacer algo en su provecho S.Ph.111, οὐδὲν ἐς χάριν πράσσων no haciendo nada para beneficio S.Ph.1352, cf. E.Alc.719, ἔκδεξαι τὸν δοῦλόν σου εἰς ἀγαθόν LXX Ps.118.122, εἰπεῖν ἐς ἀγαθόν hablar para bien, Il.9.102, ἐς δέον ἐγεγόνεε había sido de utilidad Hdt.1.119, cf. S.OT 1416, ὥσπερ Περικλέης ἐς τὸ δέον ἀπώλεσαcomo (dijo) Pericles, las perdí (las sandalias) «por necesidad» c. alusión a unos talentos gastados y no justificados, Ar.Nu.859;

b) esp. c. verb. ‘dar’, ‘corresponder’, ‘pagar’, ‘gastar’, más frec. c. n. concr. Διὶ δῶκε φορήμεναι ἐς φόβον ἀνδρῶν dio a Zeus (la égida) para que la llevara para terror de los hombres, Il.15.310, ἐς δὲ ἑκάστην (νῆα) ἐννέα λάγχανον αἶγες a cada (nave) correspondían nueve cabras, Od.9.159, ἄκομψος εἰς ὄχλον δοῦναι λόγον E.Hipp.986, frec. en inscr. ἰσς τε τὰν ἑκατόμβαν τὰν μεγάλαν ... διδόμεν ICr.2.5.1.12 (VI/V a.C.), cf. ICr.1.5.9.13 (Axo VI/V a.C.), εἰς θυσίαν καὶ ἀνάθημα IG 2².1252.12 (IV a.C.),  ἐς πέρ[α]ν ἐπιθέντι μ ἀποδιδοῖ si no devuelve (el dinero) al que lo aportó para la empresa, ICr.4.72.9.44, cf. 10.24 (Gortina V a.C.), μισθοῦν ... τ[ὰ] νῦ[ν ἐ]νειργασμ[έ]να ... εἰς οἰ[κ]οδομίαν τοῦ προ[στῴου arrendar las tierras ahora en cultivo para (financiar) la construcción del pórtico, IG 2².204.25 (IV a.C.), cf. 1304.35 (III a.C.), κῶμαι ... Παρυσάτιδος ἦσαν εἰς ζώνην δεδομέναιaldeas donadas para el ceñidor de Parisátides, e.e. para financiar los gastos de ésta, X.An.1.4.9, ἀνήλισκον εἰς τὰς διδομένας δωρεάς Isoc.5.96, ἄφωνοι δύο τινὲς ἢ τρεῖς παρεστήκασι ... εἰς τὸν ἀριθμόν Men.Fr.130

• εἰς λόγον a cuenta δώσει ... εἰς λόγον διατροφῆς δραχμὰς πέντε POxy.275.19 (I d.C.), cf. 496.10 (II d.C.);

c) dep. de un adj. ἐς τὴν ἐποποιίην εὐπρεπὴς ἦν era adecuado para el poema épico Hdt.2.116, πάντων μάλιστ' εἰς τὸ πρᾶγμα εἶναι que es de lo más pertinente para el asunto (que nos ocupa), D.36.54, ἄπειροι ἐς τὸν πόλεμον inexpertos para la batalla Th.1.99, cf. 4.55, 7.18, εὐποιητικοὶ εἰς χρήματα Arist.Rh.1381^a20, (αἷμα ἐγχυνόμενον) εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν sangre derramada para el perdón de los pecados, Eu.Matt.26.28, ἐς τἆλλα ξυμφορώτατόν ἐστιν es muy conveniente para todo lo demás Th.1.36, dep. de un n. ἡ εἰς τὴν σησαμείαν γῆ la tierra para plantar el sésamo, PLille 26.1 (III a.C.), δίχηλα ξύλα εἰς τοὺς ἐλαιῶνάς μου horcas para mis olivares, BGU 37.4 (I d.C.).

2 c. ac. de pers. o personif. para, para con, en sent. posit. en favor o provecho de

a) dep. de verb. εἰς τὸ πὰν ἑρμανέων χατίζειpara el vulgo requieren intérpretes los versos del propio poeta, Pi.O.2.85, εἰς ἑαυτὸν ... ἐλευθεροῖ στόμα S.OT 706, τοὺς ἵππους εἰς τοὺς ἱππέας κατασκευάζειν X.An.3.3.19, διεκαρτέρουν εἰς τὴν πατρίδα Lycurg.85, cf. 1Ep.Cor.10.31, εἰς ἄλλον τινα γράφειν διαθήκην hacer testamento en favor de cualquier otro, Stud.Pal.20.4.12 (II d.C.);

b) dep. de atributo ἔνοχοι ἔντ ἐνς Ἀθαναίαν Schwyzer 78.7, cf. 5 (Argólide VI a.C.), προσποιήσαντος χρηστὰ ἐς σέ habiéndote sido en el pasado de utilidad Hdt.1.41, en op. a πρός c. ac. οὔτε πρὸς τοὺς ἄλλους οὔτε ἐς ἡμᾶς τοιοίδε εἰσίν pero no son tales ni en relación a los otros ni en favor nuestro Th.1.38, πρός τε ὑμᾶς ... ἄλογον καὶ ἐς τὰ ὑμέτερα ... ἀξύμφορον Th.1.32, cf. 3.37;

c) adnom. τούτοις δ' ἐς ἀμφοτέρους φιλία ἦν ellos tenían amistad hacia ambos Th.2.9, Τὰ εἰς ἑαυτόν las meditaciones para sí mismo M.Ant.tít.

3 c. ac. de pers. y cont. hostil o neg. a, contra, de

a) gener. ἀκοντίζοντες ἐς αὐτούς Tyrt.7.37, ἐξαμαρτόντ' εἰς θεούς A.Pr.945, εἰς ἐμὲ ... ὄνειδος ... ὀνειδίσαι S.Ph.523, πότερα νομίζεις δυστυχεῖν ἐμ' ἐς τὰ σά; S.OC 800, cf. Ph.1053, αἰτίαι μὲν αὗται προσεγεγένηντο ἐς ἀλλήλους Th.1.66, πρὸς ταῦθ' ὅπως ἔξει πολὺς καὶ λαμπρὸς εἰς τὸν ἄνδρα Ar.Eq.760, ὁποῖοι ... ἔσονται εἰς τοὺς πολέμους cómo serán contra los enemigos X.Cyr.2.2.2, ὁ καὶ εἰς Ὅμηρον γράψας Ael.VH 11.10, cf. Ath.453a;

b) esp. c. verb. sign. ‘despreciar’, ‘burlarse’ de, a o sin trad. εἰς ἐχθροὺς γελᾶν reírse de los enemigos S.Ai.79, ἐς τὰ ῥάκια σκώπτειν Ar.Pax 40, cf. 740, Eq.90, cf. Herod.1.77, Hegesand.20, Plu.Lyc.19, Luc.Anach.22, D.Chr.66.21;

c) adnom. ἀρχὴ τῆς ἔχθρης τῆς ἐς τοὺς Ἕλληνας Hdt.1.5, cf. 123, 6.65, E.Ba.779, εἰς τοὺς Ἕλληνας ἁμαρτήματα Isoc.8.96, διὰ τῆς εἰς ἐκείνους τιμωρίας por medio de los castigos (infligidos) a aquéllos Plb.1.7.12, (ἀμύνεσθαι) εἰς αὐτοὺς ἀσέλγειαν Plb.10.6.4.

V usos pregnantes y braquilógicos

1 c. verb. no estrictamente de mov., tr. o intr., incluso de estado, pero que son contemplados como resultado o término de un mov. en, ante, dentro de

a) c. verb. sign. ‘aparecer’, ‘exponer’ y ac. de lugar ἐφάνη λὶς ... εἰς ὁδόν un león apareció en el camino, Il.15.276, ἐς πόλεμον προφανέντε σὺν ἡνιόχοισι κακοῖσι Il.17.487, ἐκτιθῆναι προγραφὰς εἰς Δῆλον Plb.25.3.2, Φίλιππος δὲ εὑρέθη εἰς Ἄζωτον y Felipe apareció en Azoto, Act.Ap.8.40, παραγενόμενος εἰς τὴν πόλιν UPZ 148.6 (II a.C.)

• fig. c. ac. de pers. ante, entre εἰς τοὺς Ἕλληνας σαυτὸν σοφιστὴν παρέχων Pl.Prt.312a, εἰς τοὺς ἀρχικοὺς τάττομεν clasificamos entre los mandos X.Mem.2.1.7;

b) c. verb. sign. ‘recoger’, ‘encerrar’, ‘guardar’ ἀλλότριον κάματον σφετέρην ἐς γαστέρ' ἀμῶνται (las abejas) reúnen en su vientre el esfuerzo ajeno Hes.Th.599, cf. Hippon.38.2, A.Eu.29, συναλίσας ἐς τὠυτό Hdt.1.126, cf. Aen.Tact.7.2, δέξαι μ' ... τὴν μηδὲν εἰς τὸ μηδένacógeme en la nada a mí que no soy nada, e.e., cenizas en las cenizas dice Electra ante la tumba de Orestes, S.El.1166, ἐς Προσωπίτιδα τὴν νῆσον κατέκλῃσεν Th.1.109, frec. en inscr. (ἀνέθηκεν) ἐς τέμενος CEG 428 (Cos V a.C.), cf. 347 (Delfos V a.C.?), εἰς ταφὰς ἐγὼ θήσω S.Ai.1109, cf. CRIA 92, 115 (ambas Heraclea, imper.), εἰς τὴν κέλλαν αὐτῶν ἔχουσιν ἐλαίας BGU 845.20 (II d.C.);

c) c. verb. sign. ‘instalar’, ‘asentar’, ‘quedarse’, ‘estar’ κάτθεσαν εἰς Ἰθάκην Od.16.230, κατένασσε ... ἐς πείρατα γαίης Hes.Op.168, μή πώ μ' ἐς θρόνον ἶζε no me hagas sentar en un asiento, Il.24.553, cf. Od.1.130, 4.51, E.Io 1618, ἱζομένη ἐς ἱρὸν Ἀφροδίτης yendo a sentarse al templo de Afrodita Hdt.1.199, ἀναβὰς ἐς τὰ Σοῦσα ἵζετο ἐς τὰ πρόθυρα τῶν βασιλέος οἰκίων Hdt.3.140, στῆθ' ... ἐς μέσσον quédate en medio, Od.17.447, cf. Eu.Io.20.19, στάντες ἐς ὀρθόν irguiéndonos S.OT 50, cf. Arist.Mete.361^a23, τὴν γῆν εἰς ἣν ὑμεῖς κατοικεῖτε LXX Nu.35.33, cf. Luc.Asin.1, ὁ ὢν εἰς τὸν κόλπον τοῦ πατρός Eu.Io.1.18, cf. Eu.Luc.11.7, ὕαιναι γίνονται εἰς τοὺς τόπους ἐκείνους se encuentran hienas en aquellos lugares Pall.H.Laus.16.5, εἰς Διο[νυσι]άδα μῖναι (sic) PFay.111.12 (I d.C.), εἰς τὰ Πρωτάρχου ... καταλύσω me quedaré en la fonda de Protarco, UPZ 62.34 (II a.C.), cf. BGU 423.7 (II d.C.), 385.5 (II/III d.C.), εἰς τύμβον κεῖμαι IG 2².13137 (II d.C.)

• tb. ‘morir’ εἰς Ἐκβάτανα ἀπέθανε Ael.VH 7.8;

d) c. verb. que expr. la idea ‘dejar caer’, ‘introducir’ o ‘arrojar’ a un recipiente, frec. ref. sacrificios a dioses infernales μῆλα λαβὼν ἀπεδειροτόμησα ἐς βόθρον Od.11.36, cf. A.Th.44, κριὸν θύουσιν ἐς βόθρον Paus.9.39.6, cf. 2.12.1, βοῦν ... ἐς μέγαρον ... ῥέξαντες Orác. en ZPE 1.1967.184 (Hierápolis II d.C.), σφάζειν ἐς κρητῆρα Hdt.3.11, cf. Ar.Lys.188, ἀποκαθαίρεις τὴν χεῖρα εἰς τὰ χειρόμακτρα X.Cyr.1.3.5, ἵν' αὐτὸ λούσῃ εἰς σκάφην Arr.Epict.3.22.71, cf. 4.4.46;

e) c. verbos que significan ‘partir’, ‘dividir’ y ac. del resultado de la división μηνὸς μὲν τροφὴν ... ἐς δραχμὴν ... ἑκάστῳ διέδωκε distribuyó la ración de un mes, a razón de una dracma a cada uno Th.8.29, κάταξις μέν ἐστιν εἰς μεγάλα μέρη διαίρεσις fraccionamiento es la división en trozos grandes Arist.Mete.386^a12, τὸ καταπέτασμα ... ἐσχίσθη εἰς δύο Eu.Marc.15.38.

2 c. verb. diversos que implican un mov. ulterior a, hacia οὐδ' ἐς Ἀχαιοὺς μίσγετο y no se mezclaba, e.e., no se acercaba a los aqueos, Il.18.215, κεκλῆσθαι δ' ἐς δαῖτα convocar (para venir) a un festín Thgn.563, cf. POxy.523.2 (II d.C.), 4542 (III d.C.), σῶσαί μ' ἐς οἴκους S.Ph.311, cf. X.An.6.4.8, IG 12(7).386.27 (Egiale III a.C.), OGI 56.11 (Tanis III a.C.), 2Ep.Ti.4.18, τὴν πόλιν ἐξέλιπον εἰς χωρίον ὀχυρόν abandona la ciudad (yendo) hacia una posición fuerte X.An.1.2.24, γράμματα ἑάλωσαν εἰς Ἀθήνας fueron capturadas cartas (y llevadas) a Atenas X.HG 1.1.23, cf. Pl.R.468a, D.S.14.117, προσβοηθεῖν εἰς τὴν Ῥώμην (acudir) a prestar ayuda a Roma Plb.2.24.5, cf. 10.37.5, ὡς διαμαρτύρω ... εἰς Ἰερουσαλήμ Act.Ap.23.11

• intercambiado c. ἐν: ἅμα τῷ γεγο]νέναι ἐν Ἀλεξανδρίᾳ ... ἔμ[αθον παρά τινων] ἁλιέων εἰς Ἀλεξάνδρι[αν e.d. al llegar a Alejandría averigué de unos pescadores que se encontraban en Alejandría, POxy.294.6 (I d.C.) en BL 7.129, οἱ εἰς τὸ ὑποκάτω πραισίδιον OClaud.260.6, cf. 262.5 (ambos II d.C.).

3 en exclam.: εἰς ὄλεθρον S.OT 430, 1146, ἐς κόρακας ¡a los cuervos!, e.d., ¡fuera!, ¡al cuerno! Ar.V.852, 982, a partir de frases como ἐς] κόρακας ἄπεχε Archil.300.21, cf. Pherecr.76.5, ἀπόφερ' ἐς κόρακας Ar.Pax 1221, entendido como ἐς Κόρακας¡a Coracas! población tes. no bien afamada, Zen.3.87, c. juego de palabras sobre ἐς κόλακας Antisth.131

• ἐς μακαρίαν ¡a la felicidad!, e.e., ¡a la porra! ἐς μακαρίαν τὸ λουτρόν Antiph.239, a partir de giros como ἄπαγ' ἐς μακαρίαν ¡véte por ahí! Ar.Eq.1151, cf. Pl.Hp.Ma.293a, ἐς ὀλβίαν Com.Adesp.504

• ἐς κεφαλὴν σοί ¡que te caiga en la cabeza! Ar.Pax 1063.

B temporal

I c. valor puntual a, en, por

a) c. n. ref. la división del tiempo ἠελίου ἀνιόντος ἐς αὔριον mañana al salir el sol, Il.8.538, cf. Pl.Lg.858b, ἐς τὰν ἄψερον ἀ[μέραν al día siguiente Alc.73.11, cf. Ar.Pl.998, ἐπεὶ ... ἐς ἠῶ συμβολὴ γίνεται puesto que al amanecer se va a producir el combate Hdt.9.46, καὶ εἰς τὴν ὑστεραίαν οὐχ ἧκεν X.An.2.3.25, ἡ ναυμαχία ἐτελεύτα ἐς νύκτα el combate marítimo acababa al anochecer Th.1.51, ἐξ ἡμέρης ἐς ἡμέρην ἀναβαλλόμενοι dando largas de un día para otro día Hdt.9.8, cf. E.Heracl.270, μέλλω ἐπιδεικνύναι εἰς τρίτην ἡμέραν voy a hacer una demostración al tercer día, e.d. dentro de tres días Pl.Hp.Ma.286b, cf. X.Cyr.5.3.27, παραγενοῦ εἰς τὴν ἡμέραν preséntate el día (de la boda) UPZ 66.5 (II a.C.), cf. LXX Ge.46.4, Arr.Epict.4.10.31, φάτ' ἐλεύσεσθαι ἢ ἐς θέρος ἢ ἐς ὀπώρην Od.14.384, cf. 9.135, ἥκειν εἰς τὸ ἔαρ Hell.Oxy.49.766, κδ ἡλίου τροπαὶ εἰς θέροςel 24 (es) el solsticio de verano en un calendario PHib.27.121 (III a.C.);

b) ind. un momento o el límite de un lapso temporal ἐς δὲ τελευτὴν ... χαλεπὴν ἐπέθηκεν ἀμοιβήν al final le impuso un duro castigo Hes.Op.333, δίκη ... ἐς τέλος ἐξελθοῦσα Hes.Op.218, cf. 294, 664, Hdt.3.40, ἐς δ' ἐνίαυτον παῖδα γέννατ' Alc.42.12, cf. Pi.O.5.22, Arr.Epict.1.7.17, Eu.Matt.10.22, τελεῖται δ' εἰς τὸ πεπρωμένον concluirá en lo ya fijado A.A.68, ἐς τὸν μόρσιμον αἰῶνα Pi.I.7.41, ἐς καιρὸν ἐπείγεσθε os apresuráis en momento oportuno Hdt.4.139.

II c. valor durativo indic. lapso temporal

1 marcado por un término a, hasta

a) en rel. c. el ciclo vital, frec. junto a compl. de proc. ἐκ νεότητος ... ἐς γῆρας Il.14.86, cf. E.Alc.52, Fr.1027, εἰς ἄνδρας ἐκ μειρακίων τελευτᾶν Pl.Tht.173b, Aeschin.1.180, εἰς ἅπαντα τὸν βίον Hippon.220.6, ἐς δεκάτην γενεὴν ... βόσκοι alimentaría hasta la décima generación, Od.14.325, cf. A.Th.745, ἐς ἐμέ hasta mi época Hdt.1.92;

b) ref. al ciclo diurno καί κεν ἐς ἠῶ ... ἀνασχοίμην y aguantaría hasta el alba, Od.11.375, ἐς ἠέλιον καταδύντα ἥμεθα hasta el atardecer estuvimos sentados (al banquete) Od.9.161, πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα durante todo el día hasta que se pone el sol Hes.Th.596, ἐς τόδ' ἦμαρ εὖ ῥέπει θεός hasta este día el dios se inclina a nuestro favor A.Th.21, μέλου δικαίως, ὥσπερ ἐς τόδ' ἡμέρας S.OC 1138;

c) en el ciclo anual y gener. ἐς Ἄμασιν βασιλεύσαντα hasta el reinado de Amasis Hdt.7.47, ἐκ Παναθναίν ἐς Παναθναῖα τὸλ λόγον διδόντν IG 1³.52A.28 (V a.C.), κἠς ἔτος ἐξ ἔτεος y de año en año Theoc.18.15, εἰς τὸν αἰῶνα μένει LXX Ps.32.11;

d) c. pron. neutr. ref. un momento temporal ἐς τί ἔτι κτείνεσθαι ἐάσετε λαὸν Ἀχαιοῖς Il.5.465, ἐς τόδε Hdt.7.29, ἐς ὃ ἐμέμνηντο hasta donde recordaban Th.5.66

• en frase eventual o posible hasta que, mientras εἰς ὅ κεν ἄστυ ... ἕλωμεν Il.2.332, cf. 3.409, Od.2.97, 6.295, Hes.Op.562, ἐς ὅ κα τὸ ὕδωρ ἐ[γ]ρυᾶι mientras fluya la clepsidra, TC 79A.74 (III a.C.), εἰς ὅ κ' Ἀχαιοὶ Ἴλιον ... ἕλοιεν Il.15.70, cf. Hes.Op.630

• c. conj. o adv. temp. εἰς ὅτε κέν μιν μοῖρ' ... καθέλῃσι Od.2.99, εἰς πότε λήξει; ¿hasta cuándo durará? S.Ai.1184, εἰς ὁπότε Aeschin.3.99, εἰς τότε Pl.Lg.830b, D.14.24, c. rel. ἐς οὗ Hdt.1.67, 4.12.

2 indic. duración esp. en el tiempo futuro para, por, a lo largo de, durante ἤν περ γὰρ κεῖταί γε τελεσφόρον εἰς ἐνιαυτόν ni aunque durante un año completo permaneciera, Il.19.32, cf. Hes.Th.740, 795, νοῦσον τελέσει μέγαν εἰς ἐνιαυτόν Hes.Th.799, φύλασσε δ' ὅ γ' εἰς ἐνιαυτόν y vigilaba durante un año, Od.4.526, εἰς ἐνιαυτὸν λατρεύει Sol.1.47, ἐς τὸ ὕστερον en el futuro Th.2.20, ὅπως μὴ ἡ εἰς τὸν ἐνιαυτὸν κειμένη δαπάνη εἰς τὸν μῆνα δαπανᾶται X.Oec.7.36, cf. IG 2².847.12 (III a.C.), χοίνικα κριθῶν εἰς τέσσαρας ἡμέρας διεμέτρει Posidon.253.158, μισθοδοτεῖν τοὺς Μακεδόνας εἰς ἓξ μῆνας D.S.19.15, en rel. al ciclo vital (μένει) εἰς γενεὰν καὶ γενεάν LXX Ps.32.11

• ref. un tiempo indef. κλαίοις ἂν ... οὐ μάλ' ἐς μακράν vas a llorar sin que tarde mucho A.Supp.925, esp. c. χρόνον: ἐς τὸν πολὺν χρόνον A.A.621, εἰς τὸ πᾶν χρόνου para siempre A.Eu.670, ἀλγεῖν ἐς τοσόνδε τοῦ χρόνου S.El.961, εἰς βραχὺν χρόνον durante corto tiempo E.HF 957 (cód.)

• frec. sobreentendido ἐς (τὸ) ὕστερον en lo sucesivo, más tarde, después, Od.12.126, Hes.Op.351, ὄλβος {δ'} οὐκ ἐς μακρὸν ἀνδρῶν ἔρχεται Pi.P.3.105 εἰς τὸ λοιπόν para el futuro A.Eu.708, Th.3.44, εἰς τὸ διηνεκές Ep.Hebr.7.3, μένουσα εἰς ζωὴν αἰώνιον Eu.Io.6.27

• c. adv. determinado o no por el art. ἐς τὸ πᾶν αἰεί para siempre A.Ch.684, κτῆμά τε ἐς αἰεί ... ξυγκεῖται Th.1.22, cf. E.Or.830, ἔς περ ὀπίσσω en el futuro, Od.20.199, ἐς αὖθις para después Th.4.63, εἰς αὐτίκα μάλ' inmediatamente Ar.Pax 367, ἔς τε τὸ μέλλον καλὸν προγνόντες ἔς τε τὸ αὐτίκα μὴ αἰσχρόν atendiendo al bien futuro y al decoro presente Th.2.64, ἐς ἔπειτα ἔμελλε πράξειν Th.1.130, μὴ μεριμνήσει εἰς τὴν αὔριον no os preocupéis del mañana, Eu.Matt.6.34.

C referencial o de cualidad

1 en lo referente a, por, en cuanto a, de acuerdo con θεῇς εἰς ὦπα ἔοικεν se parecía por su rostro a las diosas, Il.3.158, cf. Hes.Op.62, γνώμη ... ἐς τὴν γέφυραν el plan acerca del puente Hdt.4.98, τοιόνδε πρῆγμα τόδε γενέσθαι ἐς τὴν ἐπιστράτευσιν tal fué este hecho en lo tocante a la expedición Hdt.3.4, οἵη τίς ἐστὶ ἐς γραφήν ἑκάστη y cuál es cada una (de ellas) con relación a su figura Hdt.4.36, τὰ ἐς ἀρετὴν ἠναντιώμεθα τοῖς πολλοῖς en lo referente a la virtud somos opuestos a la mayoría Th.2.40, εἰς ... χρήματα ... ταῦτα ζημιούσθω Pl.Lg.774b, cf. D.22.55, εὐτυχεῖν ἐς τέκνα E.Or.542, cf. Pl.Ap.35b, (ταῦροι) εἰς κέρας θυμούμενοι E.Ba.743, εἰς γράμματα en lo que se refiere a las letras Pl.Lg.809e, αὐτὸν τοῖς Πελοποννησίοις ἐς τὴν ἑαυτοῦ ... φιλίαν ὡς μάλιστα διαβάλλειν Th.8.88, τὸν χρησμὸν ἔφασαν εἰς ... τὸ παρὸν λέγειν dijeron que el oráculo se refería a la situación presente D.S.11.50

• εἰς δέ y en cuanto a en correl. c. περὶ μέν y gen. indic. la continuación del tema siguiente περὶ μὲν ... εἰς δὲ τὸ ἦθος Arist.Rh.1418^b24, entendiéndose casi como causal οὐτ' ... εἰς φιλίαν αὐτοὺς ἐμέμφετο X.An.2.6.30, ἐρωτῶ [σ]ε εἴς ... τὴν τῶν θεῶν εὐσέβειαν PGiss.66.9 (II d.C.), εἰς διαταγὰς ἀγγέλων según los mandatos de los ángeles, Act.Ap.7.53, ὅτι εἰς κυνοκέφαλον αὐτοῦ ἔσκωψεν que se burlaba de él como si fuera un mono, Vit.Aesop.G 30

• esp. εἰς ὄνομα a nombre σύμβολα ποιῆσαι ... εἰς τὸ Κλεομάχου ὄνομα PHib.74.3 (III a.C.), δόντων ἡμῶν [σοι ἔν]τευξιν εἰς τὸ τοῦ βασιλέως ὄνομα Wilcken Chr.337.2 (III a.C.), ὁ δεχόμενος προφήτην εἰς ὄνομα προφήτου μισθὸν προφήτου λήμψεται quien al profeta reciba en cuanto a su nombre de profeta recibirá recompensa de profeta, Eu.Matt.10.41, cf. 12.41, Eu.Luc.11.32, simpl. ἀναγράφουσι τὸν κλῆρον εἰς τὸν Πέτρωνα registran el lote de tierra a nombre de Petrón, PTeb.30.19 (II a.C.), ἀποχὰς δισσὰς εἴς με γεγραμμένας PGraux 30.7.28 (II d.C.)

• en fórmulas de juramento (ὀμνῦναι) εἰς Ἱεροσόλυμα (alternando c. ἐν y dat.) jurar por Jerusalén, Eu.Matt.5.35

• c. adj. calificativo πρῶτος εἰς εὐψυχίαν el primero en cuanto al valor A.Pers.326, ἑωυτῷ ἐπιτηδεότατοι ἐς πίστιν los que para él eran más dignos de confianza Hdt.3.70, λαμπροί ... ἐς γένος ilustres por el linaje E.El.37, οὐκ ἐστ' ἀκριβὲς οὐδὲν εἰς εὐανδρίαν E.El.367, πόλεως εὐδοκιμοτάτης εἰς σοφίαν Pl.Ap.29d

• adnom. relativo a, propio de, por, de ἡ ἐς γῆν καὶ θάλασσαν ἀρχή el imperio por tierra y mar Th.8.46, τὸ ... εἰς ἐμ' οὐ κακῶς ἔχει E.IT 691, χωρὶς τοῦ εἰς αὐτὴν οἴκου excepto la casa que le es propia, excepto su casa, UPZ 180a.2.2 (II a.C.), cf. D.S.13.101, τὰ εἰς Χριστὸν παθήματα 1Ep.Petr.1.11, τὰ ἐς τὸν Τυανέα Ἀπολλώνιον los (escritos) referentes a Apolonio de Tiana Philostr.VA tít.

• adv. ἐς τὰ πάνθ' ὁμῶς βίαιος A.Pr.736, ὀφθαλμιῶντες ἐς τὸ ἔσχατον teniendo una enfermedad gravísima en los ojos Hdt.7.229, εἰς ὑπερβολήν excesivamente E.Hipp.939, Isoc.9.23, D.Ep.3.6, Aeschin.1.180, 2Ep.Cor.4.17, εἰς εὐτέλειαν χηνὶ σύ γε γεγραμμένῳ (parecerse) a una oca pintarrajeada por poco precio Ar.Au.805, λειμῶνες θαλέθουσιν ... εἰς ἅλις Theoc.25.17, ἐλύπησαν ... ἐς πλέον Paus.7.9.3.

2 indic. grado, paso o cambio cualitativo a, hasta, en a veces sin trad.:

a) indic. grado o medida ἀμφοτέρων ἐς κόρον ἠλάσατε Tyrt.7.10, cf. Epiph.Const.Haer.64.72.7, καθελόντες αὐτὴν (sc. τὴν πόλιν) ἐς ἔδαφος Th.3.68, πίνειν εἰς μέθην Pl.Lg.775b, ποταμοῦ ὑπονενοστηκότος ἀνδρὶ ὡς ἐς μέσον μηρόν el río al bajar (llegaba) como a medio muslo de un hombre Hdt.1.191

• c. adj. numerales o de cantidad, funcionando como suj. o compl. dir. ἐς δὲ ἄνδρας διακοσίους καὶ εἴκοσι μάλιστα ἐνέμειναν Th.3.20, διέφθειραν ... τῶν Θηβαίων ... ἐς εἴκοσι μάλιστα ἱππέας Th.7.30, cf. 1.74, 7.32, εἰς ἑκατὸν τίκτουσι ᾠά ponen hasta cien huevos Arist.HA 558^a14, cf. Aen.Tact.40.6, ἱματισμὸν ζητῆσαι εἰς δύο τάλαντα buscar un vestido de hasta dos talentos Thphr.Char.23.8, ἱππέας ... πεσεῖν ἐς τετρακοσίους Arr.An.5.15.2, οὐκέτ' ἐμπολῶμεν οὐδ' εἰς ἥμισυ no llega lo que vendemos ni a la mitad Ar.Th.452, esp. εἰς ὅσον: οὐκ ἔστιν ἡμῖν ταμιεύεσθαι ἐς ὅσον βουλόμεθα ἀρχεῖν Th.6.18, cf. S.Ph.1403, E.El.71, Pl.R.501c, D.23.70, c. adv. num. ἐς τρὶς ὀνομάσαι «Σόλων» pronunció hasta tres veces «Solón» Hdt.1.86, cf. E.Hipp.46;

b) cambio cualitativo en, hasta αὐτὸν ἐς φαρμακὸν ἐκποιήσασθαι Hippon.27, μορφὴν ... μετέβαλον εἰς ἀνδρὸς φύσιν E.Ba.54, καταξαίνειν τὸν ἄνδρα ... εἰς φοινικίδα sacudir al hombre hasta ponerlo rojo Ar.Ach.320, ἐκτρέφειν τὸ σπέρμα εἰς καρπόν X.Oec.17.10, ὁ δὲ (μεταβάλλει), ἡ ὕλη· εἰς ὃ δέ, τὸ εἶδος lo que cambia es la materia, a qué (cambia) es la forma Arist.Metaph.1070^a2, εἰς ἄνδρα γενειῶν echar barba hasta hacerse un hombre Theoc.14.28, στρέφειν αὐτὰ (ὕδατα) εἰς αἷμα Apoc.11.6, τὴν πήραν εἰς καθέδραν ποιησαμένη haciendo de la alforja asiento Hld.6.14.1, ἔσται εἰς ἔθνη LXX Ge.17.16, ἐγενήθη δέ μοι εἰς γυναῖκα se hizo mi mujer LXX Ge.20.12, ἐγένετο εἰς δένδρον Eu.Luc.13.19, ἵνα μὴ εἰς ψωμίν γένηται PFay.119.34 (II d.C.)

• dep. de adj. (πτωχή) μέχρι καὶ εἰς σταγόνα de una fuente AP 9.258 (Antiphan.).

3 c. numerales, indicando el núm. de elementos de los rangos de una formación, en cont. mil. en, por, de a o sin trad. εἴ περ ... ἐς δεκάδας διακοσμεθεῖμεν Il.2.126, ἐς τριακάδας δέκα ναῶν A.Pers.339, εἰς τέσσαρας en (fila de) cuatro X.Cyr.2.3.21.

4 c. sent. distrib. por προσάγει σκῆπτρον Βενιαμιν εἰς φυλάς manda acercarse a la tribu de Benjamín por tribus LXX 1Re.10.21, προσάγουσιν τὴν φυλὴν Ματταρι εἰς ἄνδρας LXX ib., cf. 2Re.18.2.
•De *ενς, formada sobre ἐν (cf. lat. in, etc.), como ἐξ sobre ἐκ.

εἰς, ion. dor. et anc. att. ἐς (v. fin de l’article), adv. et prép. dedans, dans, avec idée de mouvement.

A Adv. (seul. en poésie) dedans, dans : ἐς δ’ ἄγε, Il. 11, 646, 778, etc. et il l’attirait à l’intérieur ; ἐς δ’ ἦλθον, Od. 1, 144 ; 20, 160, alors (les prétendants) entrèrent, litt. vinrent dedans ; ἐς δ’ ἤϊεν, Od. 21, 391, puis lui-même alla dedans, c. à d. rentra dans (la grande salle) ; ἐς δ’ ἐρέτας ἀγείρομεν, Il. 1, 142, et rassemblons dedans une troupe de rameurs ; de même, au sens adv., avant un acc. dépendant d’un verbe de mouvement : τὼ δ’ εἰς ἀμφοτέρω Διομήδεος ἅρματα βήτην, Il. 8, 115, les deux héros ensemble (Diomède et Nestor) montèrent sur le char de Diomède à l’intérieur ; cf. Od. 2, 152.

B Prép. avec l’acc.

I dans :

1 avec les verbes de mouvement et un acc. de lieu : νῆα ἐρύσσομεν εἰς ἅλα δῖαν, Il. 1, 141, tirons un navire et poussons-le sur la mer divine ; ἐμβαλοῦ μ’ εἰς ἀντλίαν, εἰς πρῷραν, εἰς πρύμνην, Soph. Ph. 482, jette-moi dans la sentine, à la proue, à la poupe ; κατέβησαν εἰς τὸ πεδίον, Xén. An. 4, 6, 17, ils descendirent dans la plaine ; εἰς ἐλάτην ἀναβάς, Il. 14, 287, après être monté au milieu (des branches) d’un sapin ; βέλος εἰς ἐγκέφαλον δῦ, Il. 8, 85, le trait s’enfonça dans sa cervelle ; — avec un n. de ville, de pays, de mer, de fleuve, etc. εἶμι γὰρ ἐς Σπάρτην, Od. 2, 359, car je vais à Sparte ; Βοιωτοὶ νῦν ἀπειλοῦσιν ἐμβαλεῖν εἰς τὴν Ἀττικήν, Xén. Mem. 3, 5, 4, maintenant les Béotiens menacent de se jeter sur l’Attique ; εἰς Ἑλλήσποντον εἰσέπλει, Xén. Hell. 1, 1, 2 (Doriée) entra avec sa flotte dans l’Hellespont ; — p. anal. avec un n. de peuple : ἀφίκετο ὁ Κῦρος εἰς Μήδους, Xén. Cyr. 2, 1, 2, Cyrus arriva chez les Mèdes ; ἦλθον ἐς τοὺς Βοιωτούς, Thc. 5, 39 (les envoyés) arrivèrent chez les Béotiens ; εἰς Πέρσας ἔπεμπε, Xén. Cyr. 1, 5, 4, il envoya chez les Perses ; — en gén. avec un subst. plur. ou un nom collect. au sg. marquant l’idée d’une réunion de personnes au milieu desquelles on se présente : ποῖ γὰρ μολεῖν μοι δυνατόν; ἐς ποίους βροτούς; Soph. Aj. 1106, car où puis-je aller ? au milieu de quels mortels ? particul. en parl. de tribunaux, d’assemblées : γραφεὶς τὸν ἀγῶνα τοῦτον εἰς ὑμᾶς εἰσῆλθον, Dém. 18, 103 Baiter-Sauppe, assigné pour ce procès, je suis venu dans cette enceinte devant vous ; ἐς τὸν δῆμον παρελθεῖν, Thc. 5, 45, s’avancer au milieu du peuple ; — p. suite, avec un n. de pers. au sg. : εἰς Ἀγαμέμνονα δῖον ἄγον, Il. 7, 312 (les Grecs) menaient (Ajax) auprès du divin Agamemnon ; ἐς Μενέλαον ἐλθεῖν, Od. 3, 317, aller auprès de Ménélas ; cf. Il. 15, 402 ; Od. 14, 127, etc. ; ἀφικόμενος δ’ εἰς Πόπλιον Οὐαλέριον, DH. 2, 859 Reiske, arrivé auprès de Publius Valerius ; etc. — L’acc. dépendant de εἰς, lorsqu’il signifie « maison, demeure, habitation » et qu’il est suivi d’un n. de pers. au gén. est d’ord. s.-entendu : ἷξεν ἐς Πριάμοιο (s. e. οἶκον) Il. 24, 160, il vint dans la demeure de Priam ; ἐς πατρὸς ἀπονέεσθαι, Od. 2, 195, revenir dans la maison de son père ; εἰς Ἀΐδαο, εἰς Ἅιδου (v. Ἅιδης) ; ἐπὶ δεῖπνον εἶμι εἰς Ἀγάθωνος, Plat. Conv. 174a, je vais souper chez Agathôn ; τὸν παῖδα εἰς διδασκάλων πέμπειν, Plat. Prot. 325d, envoyer l’enfant à l’école, litt. chez des maîtres (v. διδάσκαλος) ; ἐπειδὰν εἰσέλθω οἴκαδε εἰς ἐμαυτοῦ, Plat. Hipp. ma. 304d, lorsque je serai rentré à la maison chez moi ; sans οἴκαδε : φέρων δὲ ἐς σεωυτοῦ ἀπόκτεινον, Hdt. 1, 108, emporte(-le) chez toi et tue(-le) ; ἠγάγετο ἐς ἑωυτοῦ, Hdt. 9, 108, il emmena chez lui ; p. anal. εἰς ἡμετέρου (vulg. ἡμέτερον) Od. 2, 55 ; 7, 301 ; 17, 534 ; Hh. Merc. 370, chez mon père (εἰς ἡμ. = εἰς ἐμοῦ πατρὸς οἶκον) ; de même en parl. d’une divinité : εἰς Ἀθηναίης (s. e. ἱερόν) Il. 6, 379, dans le temple d’Athènè ; cf. εἰς Ἀσκληπίου, εἰς Ἀπόλλωνος, ἐς Δήμητρος, ἐς Διονύσου, etc. (v. ces mots) ; de même, en parl. du lit d’un fleuve : εἰς Αἰγύπτοιο (s. e. ῥόον) dans le lit de l’Ægyptos ; — εἰς se construit qqf. en app. avec un adv. de lieu : οἴκαδε εἰς ἐμαυτοῦ (v. ci-dessus) ; ἔνδον εἰς τὴν οἰκίαν σου, Spt. Deut. 21, 12, chez toi, dans ta maison ||

2 avec les verbes ou les substantifs qui impliquent une idée de mouvement ou de direction, p. ex. avec les verbes signifiant « voir, regarder, appeler », etc. : εἰς ὦπα ἰδέσθαι, Il. 9, 373, regarder en face ; εἰς ὦπα ἔοικεν, Il. 3, 158, (à le voir) en face, il ressemble à, etc. ; καλέσαι τινὰ ἐς ὄψιν, Hdt. 5, 106, mander qqn devant soi, litt. devant ses yeux ; παραγγέλλειν εἰς τὰ ὅπλα, Xén. An. 1, 5, 13, appeler aux armes ; ὁ ἀπόστολος ἐς τὴν Μίλητον, Hdt. 1, 21, l’envoyé chargé d’aller à Milet ; ἦν ξύνοδος ἐς Δῆλον, Thc. 3, 104, il y avait eu un grand concours (d’Ioniens) à Dèlos ||

3 avec les verbes de repos qui impliquent l’idée d’un mouvement accompli ou à accomplir : ἐς θρόνους ἕζοντο, Od. 4, 51, ils s’assirent sur des trônes ; στὰς ἐς μέσον, Xén. Cyr. 4, 1, 1, s’étant placé debout au milieu (de ses soldats) ; ἐφάνη λῖς εἰς ὁδόν, Il. 15, 276, un lion parut sur la route ; παρῆσαν εἰς Σάρδεις, Xén. An. 1, 2, 2, ils se trouvaient à Sardes (où ils venaient d’arriver) ; κατασκηνοῦν εἰς κώμας, Xén. An. 2, 2, 16, se disperser dans les villages pour camper sous tente ; εἰώθειμεν φοιτᾶν παρὰ τὸν Σωκράτη, συλλεγόμενοι ἕωθεν εἰς τὸ δικαστήριον, Plat. Phæd. 59d, nous avions pour habitude d’aller fréquemment chez Socrate ; le rendez-vous avait lieu dès le point du jour devant le tribunal ||

4 sans verbe ni subst. impliquant l’idée de mouvement ou de direction, εἰς marquant à lui seul cette idée : λέγειν εἰς τὸ μέσον τῶν ταξιάρχων, Xén. Cyr. 3, 3, 7, venir se placer au milieu des taxiarques et dire, etc. ; ἐς τὸν δῆμον λέγειν, Thc. 5, 45, venir dire devant le peuple ; εἰς τοὺς Ἕλληνας σαυτὸν σοφιστὴν παρέχειν, Plat. Prot. 312a, te produire devant les Grecs comme sophiste ; αἱ ἐς τὸ φανερὸν λεγόμεναι αἰτίαι, Thc. 1, 23 (voici) les raisons qui furent ouvertement données ; βούλομαι ἐς τὸ βαλανεῖον, Ar. Ran. 1279, je veux aller au bain ; ἁλίσκεσθαι εἰς Ἀθήνας, Xén. Hell. 1, 1, 23, être pris et envoyé à Athènes ; τοῖς στρατηγοῖς τοῖς εἰς Σικελίαν, And. 3, 30, aux généraux désignés pour aller en Sicile ||

5 postér. sans idée apparente de mouvement, et c. syn. de ἐν : οἰκεῖν εἰς τὰ Ὕπατα, Luc. As. 1, habiter à Hypates ; εἰς Ἐκβάτανα ἀπέθανε, El. V.H. 7, 8, il mourut à Ecbatane ; ὁρᾶται λιμὴν εἰς αὐτὴν κάλλιστος, DS. 3, 44, on y voit un très beau port ; τὸ χρυσίον ὃ εἰλήφεσαν εἰς Ῥώμην, DS. 14, 117, l’or qu’ils avaient pris à Rome ; εἰς τὸ Πρυτανεῖον ἐσιτεῖτο, Hld. 1, 10, il était nourri dans le Prytanée ; τὴν γῆν εἰς ἣν ὑμεῖς κατοικεῖτε, Spt. Num. 35, 33, le pays que vous habitez ; μηκέτι αὐλισθῆτε εἰς Νινευῆ, Spt. Tob. 14, 10, ne séjournez plus à Ninive ; cf. Spt. 1 Macc. 9, 16 ; etc. (cf. invers. ἐν avec idée de mouvement, et, sur la communauté d’orig. de εἰς ou ἐς et de ἐν, v. fin de l’article) ||

II jusqu’à (avec simple idée de direction sans signifier « entrer dans »)

1 avec idée de lieu : εἰς τὸν οὐρανὸν ἥλλοντο, Xén. Cyr. 1, 4, 11 (les animaux) bondissaient jusqu’au ciel ; p. opp. à ἐκ : ἐκ κεφαλῆς ἐς πόδας ἄκρους, Il. 16, 640, de la tête à la pointe des pieds ; ou simpl. ἐς πόδας ἐκ κεφαλῆς, Il. 22, 397 ; 23, 169 ; ἐκ τῶν ποδῶν ἐς κεφαλήν, Ar. Pl. 650, de la tête aux pieds, des pieds à la tête, cf. ἐς σφυρὸν ἐκ πτέρνης (v. σφυρός) ; ἐς μυχὸν ἐξ οὐδοῦ (v. οὐδός) ; — avec idée de temps : ἐς ἠῶ, Od. 11, 375, jusqu’à l’aurore ; ἐς ἠέλιον καταδύντα, Od. 9, 161, jusqu’après le coucher du soleil (mais v. ci-dessous) ; εἰς ἄνδρας ἐκ μειρακίων τελευτῶσι, Plat. Theæt. 173b, de jeunes hommes ils finissent par devenir des hommes faits ; εἰς ἄνδρα γενειῶν, Thcr. Idyl. 13, 28, devenant un homme avec de la barbe ; ἐς ἐμέ, Hdt. 1, 92, jusqu’à mon temps, litt. jusqu’à moi ; p. opp. à ἐκ : ἐκ νεότητος ἐς γῆρας, Il. 14, 86, de la jeunesse à la vieillesse ; ἐκ παιδὸς εἰς γῆρας, Eschn. 1, 180 Baiter-Sauppe, de l’enfance à la vieillesse ; avec un adv. εἰς πότε; Soph. Aj. 1185, jusques à quand ? ἐς τότε, Plat. Leg. 845c, jusqu’alors ; εἰς ὅτε, Od. 2, 99 ; ἐς οὗ, Hdt. 1, 67 ; 3, 31, jusqu’à ce que, jusqu’au moment où ; — fig. εἰς τοῦτο θράσους καὶ ἀναιδείας ἀφίκετο, Dém. 21, 194 Rehd. il en est venu à ce degré d’audace et d’impudence ||

2 avec idée de temps : en parvenant à, au moment de : ἐς ἠέλιον καταδύντα, Od. 3, 138, avec le coucher du soleil (mais v. ci-dessus, A, II, 1) ; ἐς ὕστερον, Od. 12, 126, le lendemain ; ἐς αὔριον, Il. 8, 538 ; Plat. Leg. 858b, m. sign. ; ἐς ὀψέ, Thc. 8, 23, sur le tard ; ἐς τέλος, Hdt. 3, 40, à la fin ; ἐς καιρόν, Hdt. 4, 139, au moment opportun ||

3 avec un n. de nombre, jusqu’à, aux environs de, vers : ἐς τριακάδας δέκα ναῶν, Eschl. Pers. 339, 300 vaisseaux environ ; ναῦς ἐς τὰς τριακοσίας, διακοσίας, etc. 200, 300 vaisseaux environ ; τοξότας καὶ σφενδονήτας εἰς τετρακοσίους, Xén. An. 3, 3, 6, environ 400 archers et frondeurs ; — particul. en un sens distributif : ἐς δεκάδας διακοσμεῖσθαι, Il. 2, 126, être disposé par groupes de dix ; εἰς δύο, Xén. An. 2, 4, 26, deux par deux ; εἰς ὀκτώ, Xén. An. 7, 1, 23, jusqu’à huit, c. à d. sur huit rangs de profondeur ; ἐς δραχμὴν ἑκάστῳ διέδωκε, Thc. 8, 29, il distribua à chaque homme une drachme ||

III p. suite, avec idée de direction ou de destination, vers, c. à d.

1 avec un n. de lieu, de pays, de peuple : εἰς οὐρανὸν ἰδεῖν, Il. 3, 364, regarder vers le ciel ; avec un subst. ἡ εἰς Βοιωτοὺς ὁδός, Xén. An. 5, 3, 6, la route qui mène en Béotie ; τὸ εἰς Παλλήνην τεῖχος, Thc. 1, 56, le mur qui regarde Pallène ||

2 avec un n. de pers. envers, à l’adresse de : λέγειν εἴς τινα, Xén. An. 5, 6, 28, parler à qqn ; δίκαιος εἴς τινα, Soph. Tr. 410, juste envers qqn ; ἀλλ’ οὔτε πρὸς τοὺς ἄλλους οὔτε ἐς ἡμᾶς τοιοίδε εἰσίν, Thc. 1, 38, mais tels ils ne sont ni pour les autres ni envers nous ; τούτοις δ’ ἐς ἀμφοτέρους φιλία ἦν, Thc. 2, 9, ceux-ci avaient des relations d’amitié à la fois avec les deux partis ; ἡ εἰς ὑμᾶς εὔνοια, And. 1, 141 Baiter-Sauppe, la bienveillance envers vous ; en mauv. part : ἁμαρτάνειν εἴς τινα, Eschl. Pr. 945, pécher envers qqn ; ὀργῇ χαλεπῇ χρῆσθαι ἔς τινα, Thc. 1, 130, se montrer avec qqn d’une humeur intraitable ; ἁμάρτημα εἴς τινα, Isocr. 178d, faute à l’égard de qqn ; αἰτία ἔς τινα, Thc. 1, 66, accusation contre qqn ; ἔχθρα ἔς τινα, Hdt. 6, 65 ; Thc. 2, 68, haine contre qqn ||

3 avec idée de temps, en vue de : εἰς ἐνιαυτόν, Il. 19, 32 ; Od. 4, 495 ; Xén. Œc. 7, 36, pour une année ; cf. Od. 9, 135 ||

4 avec idée d’une occupation ou d’une destination quelconque : ἐς πόλεμον θωρήσσεσθαι, Il. 8, 376, revêtir sa cuirasse pour la bataille ; ἴμεν ἐς θήρην, Od. 19, 429, partir pour la chasse ; πέμψον εἰς κατασκοπήν, Soph. Ph. 45, envoie en observation ; εἰς κέρδος τι δρᾶν, Soph. Ph. 111, faire qqe ch. en vue d’un gain ; ἐς φόβον, Il. 15, 310, pour effrayer ; ἐς γράμματα, Plat. Leg. 809e, pour apprendre ; avec un subst. τὰ εἰς τὸν πόλεμον ἔργα, Xén. An. 1, 9, 5, les exercices en vue de la guerre, les exercices militaires ; ἡ εἰς ἑορτὰς ἐσθής, Xén. Œc. 9, 6, les vêtements pour les jours de fête ; avec un adj. ἀγαθὸς εἰς πόλεμον, Xén. An. 1, 9, 14 ; Cyr. 3, 3, 6, propre à la guerre ; ἐπιτήδειος ou εὐπρεπὴς ἔς τι, Hdt. 1, 115 ; 2, 116, propre à qqe ch. ; de même avec σύμφορος, χρήσιμος, etc. ||

5 pour marquer une idée de relation, à l’endroit de, en ce qui regarde, en ce qui concerne, quant à : αἰτία ἐπιφερομένη ἐς μαλακίαν, Thc. 5, 75, accusation de lâcheté portée contre qqn ; avec un subst. ἡ ἐς γῆν καὶ θάλατταν ἀρχή, Thc. 8, 46, la domination sur terre et sur mer (litt. en ce qui regarde la terre, etc.) ; δέος ἐς Συρακοσίους, Thc. 6, 85, la crainte à l’égard des Syracusains ; avec l’art. neutre : τό γ’ εἰς ἑαυτόν, Soph. O.R. 706, ce qui regarde chacun en propre ; τὸ εἰς ἐμέ, Eur. I.T. 691, ce qui me concerne ; avec un adj. Ἀθηναῖος εἶ, πόλεως τῆς μεγίστης καὶ εὐδοκιμωτάτης εἰς σοφίαν καὶ ἰσχύν, Plat. Ap. 29d, tu es d’Athènes, de la cité la plus grande et la plus renommée pour sa sagesse et sa force ; de même dans un grand nombre de locut. : εἰς ὅσον ἐγὼ σθένω, Soph. Ph. 1389, pour autant que j’ai de force, selon mes forces ; ἐς τὰ ἄλλα, Thc. 1, 1, pour le reste, quant au reste ; ἐς τὰ πάντα, Eschl. Pr. 736, en tout, absolument ||

6 p. suite, en relation ou d’accord avec, conformément à, d’où par suite de, selon : εἰς νόμον, Plut. Leg. 733d, selon la loi ; εἰς δύναμιν, Xén. An. 2, 3, 23, etc. ; ἐς τὸ δυνατόν, Xén. Cyr. 2, 1, 22, selon le possible ; ἐς τὸν πωλικὸν τρόπον, Luc. Zeux. 4, à la façon des jeunes chevaux ; εἰς ὄρνιθος τρόπον, Luc. Halc. 4, à la façon d’un oiseau ; de même dans un grand nombre de locut. adv. εἰς καλόν = καλῶς, Soph. El. 403, Ph. 78 ; Plat. Phæd. 76e, bien, noblement (litt. selon ce qui est beau) ; ἐς τάχος = ταχέως, Ar. Ach. 686, vite ; ἐς κοινόν = κοινῶς, Eschl. Pr. 844, Eum. 408, en commun ; ἐς τὸ ἀκριβές, Thc. 6, 82 ou ἐς ἀκρίβειαν, Plat. Leg. 809e = ἀκριβῶς, exactement ; etc. ||

C En composition εἰς marque l’idée d’« entrer dans » (εἰσβαίνω, εἰσέρχομαι, etc.) ||

➳ Remarques :

I Construction de εἰς : εἰς est qqf. construit après son rég. δώματ’ εἰς αἰγιόχοιο, Il. 1, 222, dans le palais du dieu qui porte l’égide ; μάχην ἐς, Il. 15, 59, au combat ; cf. Od. 3, 137 ; 7, 318 ; 15, 541 ; Soph. O.C. 127. — Sur la construct. ellipt. de εἰς avec un gén. et sur l’emploi pléonast. de εἰς devant ἅλαδε, v. ci-dessus B, I, 1. —

II Emploi de εἰς ou de ἐς : dans Hom. εἰς seul. devant une voyelle (sauf dans le cps. εἰσβάλλω) ; les Ioniens et les Doriens, et, parmi, les Attiques, Thucydide préfèrent ἐς ; ttef. en poésie εἰς se met dev. une voyelle, lorsque le mètre demande une longue ; les Tragiques et les Comiques emploient d’ord. ἐς dev. une cons., εἰς dev. une voy. ; ttef. chez les Trag. (non chez les Com.) ἐς se met même dev. une voy. quand le mètre demande une brève ; en prose attique, excepté chez Thucydide, εἰς est la forme usuelle dev. les voy. et les cons., sauf dans les deux expressions proverb. ἐς κόρακας et ἐς μακαρίαν (v. ces mots) ; dans les inscr. att. ἐς est la forme usuelle j. en 380 av. J.-C., puis εἰς devient la forme dominante ; ttef. même alors on trouve qqf. εἰς dev. une consonne, ἐς dev. une voyelle : εἰς τὸ Πρυτανεῖον ἐς αὔριον, CIA. 2, 115, 27 (343 av. J.-C.) ; v. Meisterh. p. 174, 14 note 1459a.

Étym. ἐν avec l’acc. de direction dans certains dialectes = ἐνς dans d’autres, d’où εἰς, ἐς ; cf. ἐκ = ἐξ.

εἰς, und ἐς, letzteres ion., dor. u. altattisch, z.B. bei Thuc. vorherrschend ; bei den Dichtern vermischt gebraucht ; in den Tragg. u. Com. herrscht εἰς ; in gewissen Vrbdgn, wie ἐς κόρακας, ἐς μακαρίαν, kommt εἰς nie vor ; im Xen. schwankt die Lesart oft, vgl. Krüger zu An. 5.3.1 ; altdorisch u. böotisch ἐν, Greg.Cor. 355 ; auch ἴς in böotischen Inschriften ; die alte Grundform ἐνς erwähnt Eust. Il. p. 722.60 als argivisch u. kretisch, vgl. Koen zu Greg.C. a.a.O. – Präposition mit dem acc. Die allg. Bedeutung ist die Bewegung nach Etwas hinein.
1) am häufigsten von Ländern bei den Verbis, die eine Bewegung ausdrücken, von Hom. an überall. Nach griechischer Weise steht oft der Name der Einwohner für das Land, εἰς τοὺς Καρδούχους ἐμβάλλειν Xen. An. 3.6.16 ; ἄγειν εἰς τοὺς βαρβάρους 1.3.5, wo Krüger zu vgl.; εἰς Πέρσας πορεύεσθαι Cyr. 8.5.20 ; πέμπειν εἰς τοὺς Βοιωτούς Thuc. 5.32. – Damit ist zu vgl. die bei den Rednern häufige Vrbdg ἰόντες εἰς ὑμᾶς, Antipho 5.80 ; Lycurg. 11 ; γραφεὶς τὸν ἀγῶνα τοῦτον εἰς ὑμᾶς εἰσῆλθον Dem. 18.103 ; vgl. 28.17 ; εἰς τὸν δῆμον παρελθεῖν Thuc. 5.45 ; εἴ τις εἰσίοι γραφὴν εἰς δικαστήριον Aesch. 3.191 ; überall an die Volks- oder Richterversammlung als den Ort zu denken, in den man eintritt. So auch εἰς θεὸν ἐλθεῖν, zum Orakel, Pind. Ol. 7.31 ; vgl. εἰς ἀνθρώπους ἐξιέναι Xen. Mem. 1.1.4 ; ἀφικόμην ἐχθροὺς εἰς ἄνδρας Eur. Phoen. 361 ; κατέφυγον εἰς αὐτούς Thuc. 4.113. – Bei einzelnen Personen setzen εἰς von Hom. an nur Dichter ; σπεύδομαι εἰς Ἀχιλῆα Il. 15.402 ; εἰς Ἀγαμέμνονα δῖον ἄγον 23.36 ; ἐλθὼν ἐς δέσποιναν Od. 14.127 ; wo immer auch noch an den Ort, das Zelt od. Haus gedacht werden kann, vgl. Spitzner exc. zu Il. XXXV.εἰς Ἐπιμηθέα πέμπε Hes. O. 84 ; ἐς βασιλέα Thuc. 1.137, wie Ael. V.H. 2.1, steht einzeln ; vgl. Ath. VIII.337c. – In den häufigen Vrbdgn εἰς Ἀΐδαο u. ᾍδου fehlt οἶκον oder ein ähnliches Substantivum ; ἷξεν εἰς Πριάμοιο Il. 24.160 ; τά γʼ ἐς Ἀλκινόοιο φέρον Od. 8.418 ; ἀνδρὸς ἐς ἀφνειοῦ, in das Haus eines begüterten Mannes, Il. 24.482 ; ἐς πατρὸς ἀπονέεσθαι Od. 2.195. So heißt εἰς διδασκάλων πέμπειν, ἐς διδασκάλου φοιτᾶν in die Schule schicken, gehen, Plat. Prot. 325d, Lach. 201a ; ἐς Ἀγαθῶνος Symp. 174a ; so auch φέρων ἐς σεωυτοῦ, in dein Haus, Her. 1.108, 9.108 ; vgl. 1.119 ; ἐπειδὰν εἰσέλθω οἴκαδε ἐς ἐμαυτοῦ Plat. Hipp. mai. 304d, wie οἴκαδε εἰς ἑαυτῶν Ar. Lys. 1070 ; auch bei Tempeln heißt es εἰς Ἀθηναίης, in den Tempel der Athene, Il. 6.379 ; εἰς Ἀμφιάρεω ἀνέθηκε Her. 1.192 ; ἐς Γαιαόχου Xen. Hell. 6.5.30 ; Ar. Plut. 411 ; Hom. sagt sogar ἂψ δʼ εἰς Αἰγύπτοιο – στῆσα νέας, Od. 4.581, in des Aegyptus Strom. Oft wird es wie bei uns übertr., ἐς νόσον, εἰς ὕπνον πεσεῖν, εἰς κακόν, Aesch. Prom. 471 Soph. Phil. 815, Ant. 240 ; εἰς θυμὸν βαλεῖν, O.R. 975 ; über die Vrbdgn ἐς χεῖρας, λόγους ἐλθεῖν τινι s. die Substantiva. Man vgl. damit ἐς ἀκοὰν ἐμὰν λόγους ξένους μολεῖσθαι Aesch. Prom. 692 ; ἐς ὄψιν μολεῖν Pers. 179 ; Ch. 213 ; umschreibende Vrbdgn ἑς ὀργὰς ἐλθεῖν τινι, Plat. Rep. IX.572a, ἐς διαφοράν, Phaedr. 232d, εἰς φιλίαν, Lys. 214d, wie schon Aesch. Prom. 191 εἰς ἀρθμὸν καὶ φιλότητα ; εἰς ὕποπτά τινι Eur. El. 347. Zu bemerken auch ἐς τοσήνδʼ ὕβριν ἥκειν Soph. O.C. 1033, ἐς τόδε τόλμης ἔβη O.R. 125, wie ἐς τοσοῦτον ἐλπίδων 771 ; oft in Prosa, bes. bei den Rednern ; ἐς τοσοῦτο ἐγένετο, so weit kam es, Her. 8.107 ; ἐς τόδʼ ἦλθον Soph. O.C. 548 ; ἐσπᾶν ἔργον χωρεῖν, Alles wagen, El. 605 ; – εἰς πρόσθεν, vorwärts, Eur. Hec. 960 ; εἰς τὸ πρόσθεν Plat. Soph. 258c.
2) Bei mehreren Verbis, die eine Ruhe ausdrücken, steht εἰς brachylogisch, so daß man das Verbum der Bewegung hinzudenken muß ; ἐφάνη λῖς εἰς ὁδόν, er kam auf den Weg u. zeigte sich da, Il. 15.276 ; so oft παρεῖναι, z.B. εἰς Σάρδεις Xen. An. 1.2.2, nach Sardes hingekommen sein ; ὃς ἂν μὴ παρῇ εἰς ἐξέτασιν 7.1.11 ; ἐς ταὐτό Cyr. 7.3.41 ; ἐς τὸ στράτευμα Thuc. 6.62 ; ἐπιδημεῖν εἰς τὴν πόλιν Aesch. 2.154 hat Bekker nach 1. msc. in ἐν τῇ πόλει geändert ; κατασκηνοῦν εἰς κώμας, sich einquartieren u. lagern, Xen. An. 2.2.16 ; Hell. 4.2.23 ; κατέστη εἰς τὴν βασίλειαν, er trat ein in die Herrschaft, An. 1.1.3 ; καθίστατο εἰς τὴν μάχην 1.8.6 ; ἀποστὰς εἰς μυσούς, ἐς χωρίον, fiel ab zu den M., 1.6.7, 2.5.7 ; εἰς Ἰθώμην Thuc. 1.101 ; στῆναι εἰς μέτωπον, sich hingestellt haben auf, Xen. Cyr. 2.4.2 ; στὰς εἰς ταύτην τὴν ἀρχήν Her. 3.80 ; ἐς μέσον Xen. Cyr. 4.1.1 ; συλλέγεσθαι εἰς τόπον Hell. 2.1.6. Auch bei substant., ὁ ἀπόστολος ἐς τὴν Μίλητον ἦν Her. 1.21 ; ἦν ξύνοδος εἰς Δῆλον Thuc. 3.104. Eine ähnliche Ellipse findet Statt bei ἑάλωσαν εἰς Ἀθήνας, s. unter ἁλίσκομαι, DC. 35.17 ; λιπὼν πατρίδα εἰς Θήβας Hes. Sc. 12 ; ἐκλιπεῖν τὴν πόλιν ἐς χωρίον ὀχυρόν, ἐς τὰ ἄκρα, Xen. An. 1.2.24 ; Her. 6.100, 8.50 ; in παραγγέλλειν εἰς τὰ ὅπλα, Xen. An. 1.5.13, fehlt ἰέναι, wie bei uns : zu den Waffen rufen ; ähnlich βούλομαι ἐς τὸ βαλανεῖον, ich will in das Bad, Ar. Ran. 1305 ; ἀξιοῦμεν εἰς τὴν ἐκκλησίαν Charit. 8.7. Aehnl. εἰς ἀνάγκην κείμεθα, wir sind in die Notwendigkeit versetzt. Eur. I.T. 620 ; Agath. 51 (IX.677) κεῖται εἰς ὀλίγην κόνιν. Man vgl. noch καθεζόμενος εἰς τὸ μέσον Xen. Cyr. 7.4.4, εἰς ἱερόν Dem. 21.227, ἵζειν εἰς θᾶκον Soph. Ant. 986, εἰς θρόνους καθιζάνω Aesch. Eum. 29. Bei späten Schriftstellern geht es geradezu in die Bedeutung von ἐν über ; Long. 3.10 ; οἰκοῦντι εἰς τὰ Ὕπατα Luc. asin. 1 ; εἰς Ἐκβάτανα ἀπέθανε Ael. V.H. 7.8 ; εἰς τὸ πρυτανεῖον ἐσιτεῖτο Heliod. 1.10 ; Gramm. zitierren mit ζήτει εἰς τὸ δεῖνα, z.B. ζήτει εἰς τὰ ἐπάνω, d.h. »siehe oben«, also = ζήτει ἐν τοῖς ἐπάνω.
3) Nicht das Eindringen in einen Ort, sondern nur die Richtung wohin bezeichnet es bei Xen. An. 4.7.2 ἀφίκοντο εἰς χωρίον, wo sie nicht hineinkommen, wie εἰς τὸν οὐρανὸν ἥλλοντο Cyr. 1.4.11 ; τὸ εἰς Παλλήνην τεῖχος, dahin gelegen, Thuc. 1.56 ; vgl. 5.82 u. Her. 2.169 ; wohin man auch ὁδὸς ἐς λαύρην Od. 22.128 u. ἡ εἰς Βοιωτοὺς ὁδός Xen. An. 5.3.6 rechnen kann. Dah. steht es oft bei den Verbis des Sehens, εἰς ὦπα ἰδέσθαι, Hom., wie εἰς ὀφθαλμούς, Il. 24.104, womit εἰς ὦπα ἔοικεν zu vgl.; ἰδὼν ἐς πλησίον ἄλλον, Od. 10.37 ; βλέπειν εἰς τὰ νῦν πεπραγμένα Aesch. Pers. 787 ; vgl. Suppl. 97 ; εἰς σέ Soph. El. 942 ; εἰς οὐρανόν Xen. Cyr. 6.4.9 ; ἀποσκοπεῖν εἴς τι, Soph. O.C. 1197 ; λεύσσειν εἴς τινα, O.R. 1254. – So auch bei den Verbis sagen, zeigen, wo wir vor, unter, in Gegenwart übersetzen, vgl. ἐς φανερὸν λεγόμεναι αἰτίαι, die ins Oeffentliche ausgesprochnen, offen angegebenen Gründe, Thuc. 1.23, mit ἀποδῦναι ἐς τὸ φανερόν, vor Aller Augen, 1.6 ; ἐς ὑμᾶς ἐρῶ μῦθον Aesch. Pers. 157 ; ἐς πάντας αὕδα, κηρύσσειν, Soph. O.R. 93, El. 596 ; λέγειν εἰς φῶς Phil. 577 ; εἰς μέσον δεῖξαι Ἀχαιοῖς 605 ; ἐς τὸ φῶς φανεῖ O.R. 1229 ; εἰς ὀφθαλμούς Ant. 307 ; περί τινος ἐς ὑμᾶς εἰπεῖν, Her. 8.26 ; ἐς βελτίστους μνησθῆναι Thuc. 8.47 ; ἐς τὸν δῆμον εἰπεῖν 5.45 ; Dem. 24.47 ; στρατιὰν ἐπαγγέλλειν ἐς τοὺς συμμάχους, unter den Bundesgenossen ausschreiben, Thuc. 7.17 ; ἐς τὸ βουλευτήριον ἀναρρηθῆναι Aesch. 3.45 ; εἰπεῖν εἰς τὴν στρατιάν Xen. An. 5.6.37 ; εἰς τοὺς συμμάχους Cyr. 8.4.11 ; παρέχειν ἑαυτὸν σοφιστήν und ἐλλόγιμος γέγονε εἰς τοὺς ἄλλους Ἕλληνας, Plat. Gorg. 526b, Prot. 312a ; καλὸν σφίσιν ἐς τοὺς Ἕλληνας τὸ ἀγώνισμα φανεῖσθαι Thuc. 7.56 ; ἔργα ἀποφήνασθαι εἰς πάντας ἀνθρώπους Plat. Menex. 239a. So auch εἰς τοὺς ἄλλους διαβεβλῆσθαι, bei den Anderen verleumdet worden sein, Plat. Rep. VII.539b ; ἐπαχθῆ εἶναι εἰς τοὺς πολλούς, der Menge lästig sein, Thuc. 6.54 ; φιλοδοξεῖν Pol. 1.16.10 ; vgl. Xen. Hell. 3.5.2 ; οὐκ ἄγνωστον εἰς ἀνθρώπους Arr. An. 1.12.8. – Auch bei substant., wie αἰδώς τίς σʼ ἐς μυκηναίους ἔχει Eur. Or. 21.
4) Nachhomerisch ist die feindliche Bdtg gegen, εἰς τὴν Ἀττικὴν στρατεύειν Thuc. 3.1, 5.23 ; ἴεντο εἰς τοὺς ἀνθρώπους, stürzten auf die Feinde los, Xen. An. 4.2.7, vgl. 3.2.16 ; εἰς πολεμίους θεῖν Cyr. 3.2.9. Dah. ὀνειδίζειν εἴς τινα, Soph. O.C. 758, vgl. Phil. 518 ; μηδʼ εἰς Ἑλένην κότον ἐκτρέψῃς Aesch. Ag. 1443, wie μηνίειν, ὀργὴν ἔχειν εἴς τινα, Soph. O.C. 969, Phil. 1293 ; ὀργῇ χαλεπῇ χρῆσθαι ἔς τινα, Thuc. 1.130, vgl. 3.85 ; so ἁμαρτάνειν, Aesch. Prom. 947 ; Soph. O.C. 972 ; ἡ ἔχθρα εἰς τοὺς Ἀργείους Thuc. 2.68 ; τὸ ἔργον εἰς ἅπαντας ἦν Aesch. Spt. 1041 ; οἱ εἰς μυτιλήνην πολέμιοι Xen. Hell. 1.7.29 ; οἱ στρατηγοὶ οἱ εἰς Σικελίαν Andoc. 1.11. Auch in gutem Sinne gegen, εὐσεβεῖν εἴς τινα, Soph. Ant. 727 ; δίκαιος εἴς τινα, Trach. 410 ; ἐσθλὸς εἰς ὑμᾶς γεγώς El. 24 ; τοιοίδε εἰς ἡμᾶς εἰσι Thuc. 1.38 ; 1.68 ἀπιστότεροι εἰς τοὺς ἄλλους. Auch bei substant., φιλία εἰς ἀμφοτέρους Thuc. 2.9 ; ἡ εἰς ὑμᾶς εὔνοια Andoc. 1.141.
5) Bei der Zeit ist εἰς Grenzbestimmung und bedeutet
   a) bis ; Hom. εἰσήῶ, ἐς ἠέλιον καταδύντα, Od. 11.375, Il. 1.601 ; Xen. An. 1.7.1 u. sonst ; εἰς τόδε, bis auf diese Zeit, Her. 7.123 ; Thuc. 1.69 ; εἰς ἐμέ, bis zu meiner Zeit, Her. 1.92 ; Paus. oft ; εἰς τόδʼ ἡμέρας Soph. O.C. 1140 ; Aesch. Spt. 21 ; ἐς τί ; wie lange ? Il. 5.465, wie εἰς πότε Soph. Aj. 1164 ; ἐς τότε Plat. Legg. VIII.845c ; Hom. ἐς τῆμος Od. 7.318, εἰς ὅτε 2.99, bis zur Zeit, wann ; ἐς οὗ, bis daß, Her. 1.67, 3.31. Vgl. εἰσόκε, ἔστε. Oft entspricht es einem vorangehenden ἐκ, wie schon Hom. ἐκ νεότητος εἰς γῆρας Il. 14.86 ; οἱ ἐκ παιδὸς εἰς γῆρας σώφρονες Aesch. 1.180 ; εἰς ἔτος ἐξ ἔτεος, wie unser Jahr aus, Jahr ein, Theocr. 18.15, wobei man an örtliche Vrbdgn wie ἐς πόδας ἐκ κεφαλῆς, ἐς σφυρὸν ἐκ πτέρνης, Il. 22.397, 23.190, oder ἐς μυχὸν ἐξ οὐδοῦ Od. 7.87, ἐκ τῶν ποδῶν ἐς κεφαλήν Ar. Plut. 650 denken muß.
   b) die ganze, dazwischenliegende Zeit ; εἰς ἐνιαυτόν, ein Jahr lang, auf ein Jahr, Od. 4.595 Hes. Th. 740, eigtl. bis ein Jahr vollendet ist ; so auch die Folgdn ; εἰς ὥρας Od. 9.133.
   c) den Zeitpunkt selbst ; ἐς θέρος, ἐς ὀπώρην ἐλεύσεσθαι, Od. 14.384, auf den Sommer ; οὔτε ἐς τὸ παρέον οὔτε ἐς χρόνον μεταμελήσει, weder für jetzt, noch dereinst, Her. 7.29 ; ἐς νύκτα ἐτελεύτα, zur Nacht, Thuc. 1.51 ; ὀλίγοι ἐς τὴν ἑσπέραν σίτου ἐγεύσαντο Xen. An. 3.1.3 ; vgl. Ar. Eccl. 1092 ; ἐς τρίτην ἡμέραν παρεῖναι Xen. Cyr. 3.1.42 ; οὐκ εἰς μακράν, d.i. bald, 5.4.21 ; ἐς τὴν ὑστεραίαν προῆγε Pol. 5.13.8 ; ἐς ὕστερον Od. 12.126 ; Her. 5.74 ; ἐς αὔριον Od. 7.317 ; ἡ εἰς αὔριον ἡμέρα, der morgende Tag, Soph. O.C. 573. Vgl. εἰσαεί, εἰσαυτίκα, εἰσαῦθις, εἰς ἔτι u. ä.
6) Bei der Zahl drückt es ebenfalls die Grenze aus, bis an, höchstens, u. allgemein, gegen, an, εἰς τριακάδας δέκα νεῶν Aesch. Pers. 331 ; bes. mit dem Artikel, σχεδὸν εἰς τοὺς ἑκατόν Xen. An. 4.8.15 ; Cyr. 6.2.7 u. sonst überall ; vgl. ἐς δίσκουρα λέλειπτο, auf Diskusweite, Il. 23.523 ; ἐς δραχμὴν ἑκάστῳ διέδωκε, zum Belauf einer Drachme, Thuc. 8.29 ; τριήρεις τοῖς τυράννοις ἐς πλῆθος ἐγένοντο, in Menge, 1.14 ; ἐς τρίς Xen. An. 6.2.16, Cyr. 7.1.4, bis auf dreimal. – Distributiv steht es bes. bei Angabe der Stellung der Soldaten ; εἰς δύο, je zwei Mann neben einander, Xen. An. 2.4.26, Hell. 5.1.22 ; εἰς ὀκτώ, je acht Mann hinter einander, An. 7.1.23, Hell. 3.2.16.
7) An βλέπειν εἴς τι reiht sich die Zweckbedeutung : zu, für, ἐς πόλεμον θωρήσσεσθαι Il. 8.376 ; vgl. ἐσταλμένος εἰσπ. Xen. An. 3.2.7 ; ἵππους εἰς ἱππέας κατασκευάζειν 6.1.14 ; ἔρρωντο εἰς πόλεμον Thuc. 2.8 ; ἡ ἐς πόλεμον παρασκευή 1.25 ; – εἰπεῖν εἰς ἀγαθόν, zum Guten reden, um Gutes zu bewirken, Hom. Il. 9.102, vgl. 23.305 ; πείσεται εἰς ἀγαθόν, zu seinem Besten, 11.789 ; ἐς φόβον 15.310 ; ἐς πλόον Pind. P. 1.34 ; εἰς κέρδος τι δρᾶν, Soph. Phil. 111, wie εἰς χάριν πράττειν, zu Gefallen, O.R. 1353, εἰς τί, wozu ? Trach. 412, vgl. Theocr. 27.54 ; εἰς κατασκοπὴν πέμψον Phil. 45 ; εἰς ἔλεγχον ἐξιών 98 ; εἰς μάχην ὁρμᾶν Aesch. Pers. 386, wie εἰς τὸ διώκειν Xen. An. 1.8.25 ; λακτίσας Δίκας βωμὸν εἰς ἀφάνειαν Aeschyl. Ag. 374 ; oft Eur.; εἰς ὑποδήματα δέδοται Her. 2.98 ; εἰς ἱμάτιον Ar. Plut. 984 ; ἔδωκε χρήματα εἰς τὴν στρατιάν Xen. An. 1.1.27 ; δαπανᾶν εἴς τι, 1.3.3 ; εἰς Διονύσια χορηγήσας Isae. 5.36 ; εἰς τὸν πόλεμον εἰσφορὰς εἰσφέρειν 45 ; εἰς πόλεμον ἀποθνήσκουσι μαχόμενοι 46 ; – anders ist δανείζειν εἴς τι, Dem. 27.28 ; συμβάλλειν συμβόλαια εἰς τὰ ἀνδράποδα 27 ; εἰς πίστιν δέδωκα, auf Credit, 32.16 ; sonst ἐπί τινι ; – θήραν ἐποιοῦντο εἰς τὴν ἑορτήν Xen. An. 5.3.10 ; ἐς χλαῖναν πόκον δωρεῖσθαι, zum Kleide, Theocr. 5.98 ; εἰς τὰ κρέα μόσχον ἔλαβες Ath. XIV.644e ; ἐς γράμματα, um zu lernen, Plat. Legg. VII.809e. – Bei adject.; ἐπιτήδειος ἔς τι, geeignet zu Etwas, Her. 1.115 ; σύμφορος ἔς τι, 8.60 ; εὐπρεπής, 2.116 ; βέλτιον εἰς δικαστήριον Plat. Theaet. 178e ; καλὸν εἰς τὴν στρατιάν Xen. Cyr. 3.3.6 ; χρήσιμος n. ä., s. die einzelnen Wörter ; εἰς τὸ πρᾶγμά ἐστι ist zweckdienlich, Dem. 36.54. – Auch ἐξάγει τὸ στράτευμα, εἰς τὸ μὴ φοβεῖσθαι, damit nicht, Xen. An. 7.8.20, vgl. Mem. 3.6.2. – Adverbialisch werden Vrbdgn wie ἐς καλὸν εἶπας Soph. Phil. 78 ; ἐς τάχος παίει Ar. Ach. 656, wo der schol. ἐς τάχος, εἰς κάλλος γράφειν anführt. – Bei Sp., wie Hel., führt es das Prädicat ein, τὸ προστυχὸν εἰς ὅπλον ἁρπάζεσθαι, τὴν πήραν εἰς καθέδραν ποιεῖσθαι, als Waffe, zum Sitz ; womit man Vrbdgn wie εἰς ἄνδρας ἐκ μειρακίων τελευτῶσι Plat. Theaet. 173b, εἰς ἄνδρα γενειῶν Theocr. 13.28 vergleiche.
8) Aehnlich ist die Bdtg in Ansehung, in Rücksicht auf entstanden ; die nähere Bestimmung bei Adjectivis einführend, πρῶτος εἰς εὐψυχίαν Aesch. Pers. 318, vgl. Plat. Charmid. 158a ; ἐς τὸ πᾶν, oft bei Tragg. u. sonst, in jeder Beziehung ; z.B. ἐτητύμως Aesch. Ag. 668, βίαιος Prom. 738 ; σῶμα οὐ σπουδαῖον ἐς ὄψιν Soph. O.C. 583 ; Aj. 863 ; ἐς τί ; sc. δυστυχὴς ἦσθα, worin ? O.C. 528 ; ἐς τὰ ἄλλα, z.B. μέγας, Thuc. 1.1 ; ἄτολμος εἰς τὴν μάχην 4.55 ; ἀνυπέρβλητος εἰς πονηρίαν Antiphan. Ath. III.108f ; πόλις μεγίστη καὶ εὐδοκιμωτάτη εἰς σοφίαν καὶ ἰσχύν Plat. Apol. 29d ; τοιοῦτος εἰς φρόνησιν Symp. 219d ; ἀγαθὸς εἰς πόλεμον Xen. An. 1.9.14 ; Cyr. 3.3.6 ; εἰς χρήματα ἀναιδής Dem. 22.75 ; vgl. Xen. Cyr. 8.8.6 ; – τὸ μὲν γὰρ εἰς ἔμʼ οὐ κακῶς ἔχει Eur. I.T. 691, was mich anbetrifft, ich befinde mich nicht schlecht ; vgl. εἰς τὸν ἑαυτῶν βίον ἀσφαλῶς ἔχειν Dem. 10.45 ; – bei Verbis ; τό γʼ εἰς ἑαυτὸν πᾶν ἐλευθεροῖ στόμα Soph. O.R. 706 ; εἰς ὅσον ἐγὼ σθένω, wie weit, Phil. 1389 ; εἰς πλεῖστον πενθεῖν O.C. 743 ; ἐς τὰ μάλιστα, häufig ; ἐς δαιμόνιον τέρας ἀμφιγνοῶ Ant. 372 ; εἰς δικαιοσύνην ἐπιδείκνυσθαι Xen. An. 1.9.16 ; εἰς χρήματα δίκην λαμβάνειν u. εἰς τὰ σώματα τιμωρίας ποιεῖσθαι, an Geld u. am Leben strafen, Dem. 22.55 ; vgl. Plat. Legg. IX.865c, VI.774b. Bes. bei anklagen, loben, tadeln u. ä.; ἐς φιλίαν μέμφεσθαι Xen. An. 2.6.30 ; εἰς τὰ πολεμικὰ καταφρονεῖσθαι Hell. 7.4.30 ; διαβάλλειν εἴς τι Thuc. 8.88 ; σκώπτειν εἰς τὰ ῥάκια, εἰς μαλακίαν, Ar. Pax 740 Dem. 18.245 ; εἴς τε μαλακίαν καὶ εἰς τὴν ἀβουλίαν ἀπελύσαντο, sie rechtfertigten sich gegen den Vorwurf der Weichlichkeit, Thuc. 5.75 ; ἐνεκάλουν εἰς τὴν ἐπιτροπήν, über die Vormundschaft, Dem. 38.3 ; so Folgde, wie ὀνειδίζειν τινὶ ἐς ἀσέλγειαν Pol. 5.11.2 ; κατά τινος εἰπεῖν εἰς ἀχαριστίαν 17.6.7 ; σκώπτειν εἴς τινα Plut. Symp. 2.9 ; ἐκωμῳδοῦντο εἰς βλασφήμους Harp. p. 9. Auch πρῆγμα γενόμενον εἴς τινα, ein Vorfall, der sich mit Einem zugetragen, Her. 1.114. – Absolut, εἰς δὲ τὴν τοῦ καρποῦ κομιδήν, was das anbetrifft, Xen. Cyr. 5.4.25 ; ἐς τὰ ἄλλα, in anderer Hinsicht, Thuc. 1.1. – Auch bei Substantivis ; δέος εἰς Συρακοσίους Thuc. 6.85 ; τιμὴ εἰς γῆρας Plat. Legg. IX.879c ; δόξα εἰς ἀνδρειότητα Xen. An. 6.3.14 ; ὁ εἰς ταῦτα ἔλεος Dem. 25.84 ; ἀγὼν εἰς τὸν Δία = Ὀλύμπια, Thom.Mag. vit. Pind.; ἡ ἐς γῆν καὶ θάλατταν ἀρχή Thuc. 8.46. – Oft wird diese Vrbdg eine bloße Umschreibung ; τὰ εἰς τὴν τέχνην Plat. Rep. IV.421d ; οἱ λόγοι οἱ εἰς τὰ δικαστήρια Euthyd. 304d. – Man merke noch εἰς τὸν ἀριθμὸν ἐφάνη τρισχίλια, für die Zählung oder nach der Zählung, Her. 7.97 ; vgl. Thuc. 2.7 εἰς τὸν πάντα ἀριθμόν u. εἰς λόγον, in Rücksicht auf.
9) Hieraus entwickelt sich die Bdtg gemäß, nach ; Aesch. Ag. 68 ist εἰς τὸ πεπρωμένον τελεῖται das Vollenden nach dem Schicksal, rin Aufgehen in das Beschlossene ; εἰς νόμον ἑαυτῷ ταξάμενος Plat. Legg. V.733d ; ἐς δύναμιν, nach Kräften, Rep. IX.590d ; Xen. An. 2.3.23 u. oft ; ἐς τὸ δυνατόν Cyr. 2.1.22, soweit es möglich ist ; λέγειν εἰς ὑπερβολὴν δυνατοῦ Aesch. 1.180 ; ἐς ἀργύριον λογισθέν, auf Geld berechnet, 6.1.33 ; εἰς τὸν αὐτὸν λόγον Plat. Rep. I.353d ; εἰς ἓν μέλος, nach einer Weise, Theocr. 18.7 ; oft bei Luc., ἐς τὸν πωλικόν, εἰς ὄρνιθος τρόπον, Zeux. 4, Halc. 1. Manche Wendungen der Art werden rein adverbial gebraucht, wie ἐς τὸ ἀκριβὲς εἰπεῖν, genau, Thuc. 6.82 ; ἐς ἀκρίβειαν Plat. Legg. VII.809e ; ἐς δέον u. εἰς τὸ δέον, Soph. Ant. 386 Her. 2.173 ; ἐς καλόν (Suid. εὐκαίρως), Xen. An. 4.7.3 ; Plat. Symp. 174e u. sonst ; ἐς κάλλος ζῆν Xen. Cyr. 8.1.33 ; ἐς καλόν Plat. Theag. 122a ; εἰς ἀφθονίαν παρέχειν, = ἀφθόνως, Xen. An. 7.1.33. Selten steht εἰς dem davon abhängigen Worte nach, wie Il. 15.59, Od. 3.137, 15.541 ; Soph. O.C. 126, ch.; Eur. Alc. 85 ; in einzelnen Beispielen der späteren Dichter. In der Zusammensetzung bedeutet εἰς hinein, hinan, hinzu.

εἰς

ἐς

I
Adv.
- 1
  To or towards something: ἐς ἄλοχον ἐκαλέσσατο (to him) Il. 24.193.
- 2
  Into something: ἐς δʼ ἄγε χειρὸς ἑλών (brought him in) Il. 11.646 = 778. Cf. Il. 1.142, 309, Il. 24.447, 458, 577: ἐς δʼ ἦλθον μνηστῆρες Od. 1.144. Cf. Od. 4.36, Od. 16.349, Od. 21.391, etc.
- 3
  Giving notion of a directing of the sight in a particular direction: θεοὶ ἐς πάντες ὁρῶντο Il. 22.166. Cf. Il. 12.335, Il. 21.527.
II
Prep. (commonly accented when immediately following the case-form)
- 1
  With acc.
- - a
    To, towards: ἄγειν ἐς χρύσην Il. 1.100. Cf. Il. 1.222, 366, 402, 423, 490, etc.: ἐς σπάρτην Od. 1.93. Cf. Od. 1.85, 90, 172, 210, 276, etc.
    
    With a form in -δε 1: εἰς ἅλαδε Od. 10.351.
    
    In reference to giving or presenting: ἐς δῆμον ἔδωκεν Il. 11.704.
  - b
    Indicating arrival at, going as far as to, reaching, a point: ἐς Χρύσην ἵκανεν Il. 1.431. Cf. Il. 2.667, Il. 4.446, Il. 8.509, Il. 9.354, Il. 16.640, etc.: ἐς τένεδον ἐλθόντες Od. 3.159. Cf. Od. 3.31, 488, Od. 4.255, Od. 5.115, Od. 6.119, etc.
    
    Sim.: ἐς ὁρμὴν ἔγχεος ἐλθεῖν Il. 5.118.
    
    Also ἐφάνη λὶς εἰς ὁδόν Il. 15.276, ἐς πηλῆʼ ἱκέτευσεν Il. 16.574: κάτθεσαν εἰς Ἰθάκην (brought to . . . and set down there) Od. 16.230.
    
    Of falling to one’s lot: ἐς ἑκάστην [νῆʼ] ἐννέα λάγχανον αἶγες Od. 9.159.
  - c
    Indicating direction or position: ἐς πῦρ ἔτρεψεν Il. 18.469. Cf. Od. 3.293, Od. 10.528, Od. 12.81.
    
    Of the direction in which one looks: ἰδὼν εἰς οὐρανόν Il. 3.364. Cf. Il. 2.271, Il. 6.404, Il. 10.11, etc.: Od. 5.439, Od. 8.170, Od. 10.37, Od. 12.247, etc.
    
    So εἰς ὦπα. See ὦπα.
    Fig. of looking to, attending to: ἐς ἐμὰ ἔργʼ ὁρόωσα Od. 19.514.
    
    Of looking to, regarding: ἐς γενεὴν ὁρόων Il. 10.239. Cf. Od. 18.219.
  - d
    In reference to purpose or intent: ἐς πόλεμον θωρηχθῆναι (for the fray) Il. 1.226, εἰ ἐς μίαν βουλεύσομεν Il. 2.379 (see βουλεύω 2). Cf. Il. 9.102, Il. 15.508, Il. 19.205, etc.: εἰς ὀρχηστὺν τρεψάμενοι Od. 1.421. Cf. Od. 6.65, Od. 12.372, Od. 19.429, etc.
    
    Sim.: ἐς πόλεμον προφανέντε Il. 17.487.
  - e
    Into: εἰς ἅλα Il. 1.141. Cf. Il. 1.220, Il. 2.152, Il. 5.857, Il. 16.714, Il. 24.795, etc.: ἐς ἀσαμίνθους Od. 4.48. Cf. Od. 3.153, Od. 4.220, Od. 5.460, Od. 11.523, Od. 22.201, etc.
    
    In reference to mingling with or joining persons: οὐδʼ ἐς Ἀχαιοὺς μίσγετο Il. 18.215.
  - f
    In reference to division into sections: ἐς δεκάδας Il. 2.126.
  - g
    On to, on: ἐς δίφρον ἄρνας θέτο Il. 3.310. Cf. Il. 5.239, Il. 11.192, Il. 14.287, Il. 21.536, Il. 24.332, etc: Od. 1.130, Od. 3.483, Od. 4.51, Od. 8.296, Od. 14.280, Od. 15.131, etc.–
  - h
    As much as Il. 23.523.–
  - i
    In reference to time.
  - - α
      Up to or until (a point or period of time): ἐς ἠέλιον καταδύντα Il. 1.601. Cf. Il. 5.465, Il. 14.86, Il. 19.162, etc.: ἐς δεκάτην γενεήν Od. 14.325. Cf. Od. 9.161, Od. 11.351, 375, etc.
      
      For εἰς ὅ κε . . . σεε ὅς2 II.9.a.
    - β
      Indicating the beginning of a period: ἠελίου ἀνιόντος ἐς αὔριον Il. 8.538.
    - γ
      To the end of, during, for (a period): εἰς ἐνιαυτόν Il. 19.32, Il. 21.444: ἔς περ ὀπίσσω Od. 18.122. Cf. Od. 4.526, 595, Od. 10.467, Od. 11.356, Od. 15.230, etc.
    - δ
      In reference to appointing a time: καλεσσαμένω ἐς ἠέλιον καταδύντα (for sunset) Od. 3.138, αὔριον ἔς Od. 7.318. Cf. Od. 7.317.
      
      Against, in view of (a time): ἐς γάμου ὥρην Od. 15.126.
      
      So εἰς ὅτε κε . . . Od. 2.99 = Od. 19.144 = Od. 24.134.
    - ε
      Indicating the anticipated arrival of a point or period of time: εἰς ὥρας (in due season) Od. 9.135, ἐλεύσεσθαι ἢ ἐς θέρος ἢ ἐς ὀπώρην (with the . . .) Od. 14.384. Cf. Od. 12.126.
    - ζ
      Within, during the course of (a space): τρὶς εἰς ἐνιαυτόν Od. 4.86. Cf. Il. 8.404 = 418 (see δέκατος 1): Od. 14.196.
- 2
  With genit.
- - a
    = 1.a: ἐς γαλόων Il. 6.378, εἰς Ἄϊδος Il. 13.415, ἐς Πριάμοιο Il. 24.160, ἐς Ἀχιλλῆος 309, ἀνδρὸς ἐς ἀφνειοῦ 482, etc.: ἐς ἡμετέρου Od. 2.55 = Od. 17.534 (v.l. ἡμέτερον), ἐς πατρός Od. 2.195, εἰς αἰγύπτοιο στῆσα νέας (brought them to . . .) Od. 4.581, ἐς Ἀλκινόοιο Od. 8.418, ἐς τὼ δμῶε ἴτην Ὀδυσῆος Od. 21.244, etc.
  - b
    = 1.b: εἰς Ἄϊδος οὔ πώ τις ἀφίκετο Od. 10.502.
    (These uses with genit. also explained by ellipse of δῶμα; but Od. 4.581 and (reading the genit.) Od. 2.55, Od. 17.534 cannot be thus explained.)

Number of occurrences in NT: 2112
Strong 1519

εἰς, prep. c. acc.,

expressing entrance, direction, limit, into, unto, to, upon, towards, for, among (Lat. in, c. acc.).

I. Of place.

1. After verbs of motion;

(a) of entrance into: Mt 8:23 9:7, Mk 1:45, Lk 2:15 8:31, al.;

(b) of approach, to or towards: Mk 11:1, Lk 6:8 19:28, Jo 11:31 21:6, al.;

(d) Of a limit reached, unto, on, upon: Mt 8:18, 21:1, Mk 11:1 13:16, Lk 14:10, Jo 6:3 11:32, al.; c. acc. pers. (as in Ep. and Ion.), Ac 23:15, Ro 5:12 16:19, II Co 10:14;

(e) elliptical: ἐπιστολαὶ εἰς Δαμασκόν, Ac 9:2; ἡ διακονία μου ἡ εἰς Ἱ., Ro 15:31; metaph., of entrance into a certain state or condition, or of approach or direction towards some end (Thayer, B, i, 1; ii, 1), εἰς τ. ὄνομα, M, Pr., 200.

2. Of direction;

(a) after verbs of seeing: Mt 6:26, Mk 6:41, Lk 9:16, 62, Jo 13:22, al.; metaph., of the mind, He 11:26 12:2, al.;

(b) after verbs of speaking: Mt 13:10 14:9, I Th 2:9, al.

3. After verbs of rest;

(a) in "pregnant" construction, implying previous motion (cl.; v. WM, 516; Bl., §39, 3; M, Pr., 234f.): Mt 2:23 4:13, II Th 2:4, II Ti 1:11, He 11:9, al.;

(b) by an assimilation general in late Gk (v. Bl., M, Pr., ll. c.) = ἐν: Lk 1:44 4:23, Ac 20:16 21:17, Jo 1:18 (but v. Westc, in l.), al.

II. Of time, for, unto;

1. accentuating the duration expressed by the acc.: εἰς τ. αἰῶνα, Mt 21:19; εἰς γενεὰς καὶ γ., Lk 1:50; εἰς τ. διηνεκές, He 7:3, al.

2. Of a point or limit of time, unto, up to, until: Mt 6:34, Ac 4:3 25:21, Phl 1:10 2:16, I Th 4:15, II Ti 1:12; of entrance into a future period, εις τὸ μέλλον (v.s. μέλλω), next (year), Lk 13:9 (but c. ICC, in l.); εἰς τ. μεταξὺ σάββατον, on the next Sabbath, Ac 13:42; εἰς τὸ πάλιν (v.s. πάλιν, II Co 13:2.

III. Of result, after verbs of changing, joining, dividing, etc.: στρέφειν εἰς, Re 11:6; μετας-, Ac 2:20, Ja 4:9; μεταλλάσσειν, Ro 1:26; σχίζειν εἰς δύο, Mt 27:51, al.; predicatively with εἴναι, Ac 8:23.

IV. Of relation, to, towards, for, in regard to (so in cl., but more freq. in late Gk., εἰς encroaching on the simple dat., which it has wholly displaced in MGr.; Jannaris, Gr., §1541; Robertson, Gr., 594; Deiss., BS, 117f.): Lk 7:30, Ro 4:20 15:2, 26, I Co 16:1, Eph 3:16, al.; ἀγάπη εἰς, Ro 5:8, al.; χρηστός, Eph 4:32; φρονεῖν εἰς, Ro 12:16; θαρρεῖν, II Co 10:1.

V. Of the end or object: εὔθετος εἰς, Lk 14:34; σόφος, Ro 16:19; ἰσχύειν, Mt 5:13; εἰς τοῦτο, Mk 1:38, al.; ἀφορίζειν εἰς, Ro 1:1; indicating purpose, εἰς φόβον, Ro 8:15; εἰς ἔνδειξιν, Ro 3:25; εἰς τό, c. inf. (= ἵνα or ὥστε; Bl., §71, 5; M, Pr., 218ff.): Mt 20:19, Ro 1:11, I Co 9:18, al.

VI. Adverbial phrases: εἰς τέλος, εἰς τὸ πάλιν, etc (v.s. τέλος, πάλιν, etc.).

εἰς

into, to c. acc.
PREP. WITH ACC. ONLY. Radical sense, into, and then to:
- IOF PLACE, the commonest usage, εἰς ἅλα into or to the sea, Hom., etc.:—properly opposed to ἐκ, ἐς σφυρὸν ἐκ πτέρνης from head to foot, Il.; εἰς ἔτος ἐξ ἔτεος from year to year, Theocr.:—then, with all Verbs implying motion or direction, ἰδεῖν εἰς οὐρανόν Il.; εἰς ὦπα ἰδέσθαι to look in the face, Il.:—in Hom. and Hdt. also c. acc. pers., where the Attic use ὡς, πρός, παρά.
- - 2with Verbs which express rest in a place, when a previous motion into or to it is implied, ἐς μέγαρον κατέθηκε, i. e. he brought it into the house, and put it there, Od.; παρεῖναι ἐς τόπον to go to a place and be there, Hdt.
  - 3with Verbs of saying or speaking, λόγους ποιεῖσθαι εἰς τὸ πλῆθος to come before the people and speak, Hdt., etc.
  - 4elliptical usage εἰς Ἀΐδαο, Attic εἰς Ἅιδου δόμους, ἐς Ἀθηναίης ἱερόν to the temple of Athena, etc.; as in Lat. ad Apollinis, ad Castoris (sc. aedem); so with appellatives, ἀνδρὸς ἐς ἀφνειοῦ to a rich manʼs, Il.
- IIOF TIME,
- - 1to denote a certain point or limit of time, to, up to, until, ἐς ἠῶ (Attic εἰς τὴν ἕω) Od.; ἐς ἠέλιον καταδύντα till sun-set, Od.; ἐς ἐμέ up to my time, Hdt.:—so with Advs., εἰς ὅτε (cf. ἔς τε) against the time when, Od.; so, εἰς πότε; until when? how long? Soph.; ἐς ὃ until, Hdt.
  - 2to determine a period, εἰς ἐνιαυτόν for a year, i. e. a whole year, Hom.; ἐς θέρος ἢ ἐς ὀπώρην for the summer, Od.; εἰς ἑσπέραν ἥκειν to come at even, Ar.; εἰς τρίτην ἡμέραν or εἰς τρίτην alone, on the third day, in three days, Plat.; ἐς τέλος at last, Hdt.; οὐκ ἐς ἀναβολάς with no delay, Hdt.;—so with Advs., ἐς αὔριον Il.; ἐς αὖθις or ἐσαῦθις Thuc.; εἰς ἔπειτα Soph., etc.; cf. εἰσάπαξ, εἰσότε.
- IIIto express MEASURE OR LIMIT, ἐς δίσκουρα λέλειπτε was left behind as far as a quoitʼs throw, Il.; ἐς δραχμὴν διέδωκε paid them as much as a drachma, Thuc.
- - 2with Numerals, ναῦς ἐς τὰς τετρακοσίους to the number of 400, Thuc.; εἰς ἕνα, εἰς δύο, one, two deep, etc., Xen.
- IVto express RELATION, to or towards, ἁμαρτάνειν εἴς τινα Aesch.; ἔχθρα ἔς τινα Hdt.
- - 2in regard to, like Lat. quod attinet ad, εὐτυχεῖν ἐς τέκνα Eur.; ἐς τὰ ἄλλα Thuc.; τό γʼ εἰς ἑαυτόν, τὸ εἰς ἐμέ Soph., Eur.
  - 3periphr. for Advs., ἐς κοινόν κοινῶς, Aesch.; ἐς τὸ πᾶν πάντως, Aesch.; εἰς τάχος ταχέως, Ar.
- Vof an END, ἔρχεσθαι, τελευτᾶν ἐς . ., to end in . ., Hdt., etc.; καταξαίνειν ἐς φοινικίδα to cut into red rags, Ar.:—also, of a Purpose, εἰς ἀγαθόν for good, for his good, Il.; εἰς κάλλος ζῆν to live for show, Xen.

…καὶ ὡμολόγουν παρέξειν εἰς τὴν βουλήν. γραψάμενοι δὲ οἱ βουλευταὶ τὰ ὀνόματα τῶν ἐγγυωμένων καὶ κωλυόντων, ἀπιόντες ᾤχοντο εἰς ἄστυ. ὁ δὲ Ἀγόρατος καὶ οἱ ἐγγυηταὶ καθίζουσιν ἐπὶ τὸν βωμὸν Μουνιχίασιν · ἐπειδὴ δὲ ἐκάθισαν, ἐβουλεύοντο τί…

Lysias, Speeches
…. ἑτέρων γὰρ ἡγεμόνων γενομένων ἐνίκησαν μὲν ναυμαχοῦντες τοὺς Ἕλληνας οἱ πρότερον εἰς τὴν θάλατταν οὐκ ἐμβαίνοντες, ἔπλευσαν δʼ εἰς τὴν Εὐρώπην, δουλεύουσι δὲ πόλεις τῶν Ἑλλήνων, τύραννοι δʼ ἐγκαθεστᾶσιν, οἱ μὲν μετὰ τὴν ἡμετέραν συμφοράν ,…

Lysias, Speeches
…τὴν αὑτῶν ἀρχὴν βεβαιοτέραν εἶναι τῆς παρὰ τῶν θεῶν τιμωρίας. ὅσοι δὲ τὸν θάνατον διέφυγον, πολλαχοῦ κινδυνεύσαντες καὶ εἰς πολλὰς πόλεις πλανηθέντες καὶ πανταχόθεν ἐκκηρυττόμενοι, ἐνδεεῖς ὄντες τῶν ἐπιτηδείων, οἱ μὲν ἐν πολεμίᾳ τῇ πατρίδι τοὺς παῖδας…

Lysias, Speeches
…· οἳ ἐμοὶ δοκοῦσιν αἰσχύνην τῇ πόλει περιάπτειν, ὥστʼ ἄν τινα καὶ τῶν ξένων ὑπολαβεῖν ὅτι οἱ διαφέροντες Ἀθηναίων εἰς ἀρετήν, οὓς αὐτοὶ ἑαυτῶν ἔν τε ταῖς ἀρχαῖς καὶ ταῖς ἄλλαις τιμαῖς προκρίνουσιν, οὗτοι γυναικῶν οὐδὲν διαφέρουσιν .…

Plato, Apology
…μου πάντα εἰς τὴν γνώμην εἰσῄει, καὶ μεστὸς ἦ ὑποψίας. ἐλθὼν δὲ οἴκαδε ἐκέλευον ἀκολουθεῖν μοι τὴν θεράπαιναν εἰς τὴν ἀγοράν, ἀγαγὼν δʼ αὐτὴν ὡς τῶν ἐπιτηδείων τινὰ ἔλεγον ὅτι ἐγὼ πάντα εἴην πεπυσμένος τὰ γιγνόμενα ἐν τῇ…

Lysias, Speeches
…ἐπιδεῖξαι τὴν τούτου πονηρίαν, ἵνα ἠπίστασθε ὅτι πολὺ ἂν δικαιότερον αὐτὸς περὶ θανάτου ἠγωνίζετο ἢ ἑτέρους ὑπὲρ τῆς πατρίδος εἰς κίνδυνον καθίστη. τὰ μὲν οὖν ἄλλα ἐάσω · ὃ δʼ ἡγοῦμαι ὑμῖν προσήκειν ἀκοῦσαι καὶ τεκμήριον ἔσεσθαι τῆς τούτου…

Lysias, Speeches
…σὺ παραβαίνων περὶ ἐλάττονος τῶν ἡδονῶν ἐποιήσω, καὶ μᾶλλον εἵλου τοιοῦτον ἁμάρτημα ἐξαμαρτάνειν εἰς τὴν γυναῖκα τὴν ἐμὴν καὶ εἰς τοὺς παῖδας τοὺς ἐμοὺς ἢ τοῖς νόμοις πείθεσθαι καὶ κόσμιος εἶναι. οὕτως, ὦ ἄνδρες, ἐκεῖνος τούτων ἔτυχεν…

Lysias, Speeches
…ποιεῖν · ἀσφαλέστερον γὰρ εἶναι μὴ ἀπιέναι πρὶν ἀφοσιώσασθαι ποιήσαντα ποιήματα καὶ πιθόμενον τῷ ἐνυπνίῳ. οὕτω δὴ πρῶτον μὲν εἰς τὸν θεὸν ἐποίησα οὗ ἦν ἡ παροῦσα θυσία · μετὰ δὲ τὸν θεόν, ἐννοήσας ὅτι τὸν ποιητὴν δέοι ,…

Plato, Phaedo
…ὑμῶν προσδοκησάτω ἄλλως · οὐδὲ γὰρ ἂν δήπου πρέποι, ὦ ἄνδρες, τῇδε τῇ ἡλικίᾳ ὥσπερ μειρακίῳ πλάττοντι λόγους εἰς ὑμᾶς εἰσιέναι. καὶ μέντοι καὶ πάνυ, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τοῦτο ὑμῶν δέομαι καὶ παρίεμαι · ἐὰν διὰ…

Plato, Apology
…ἐὰν μὴ ἐπίστωνται, ἐφʼ ᾧ δὲ ἥ τε ζημία θάνατος αὐτῶν τοῖς παισὶ καὶ φυγαὶ μὴ μαθοῦσι μηδὲ θεραπευθεῖσιν εἰς ἀρετήν, καὶ πρὸς τῷ θανάτῳ χρημάτων τε δημεύσεις καὶ ὡς ἔπος εἰπεῖν συλλήβδην τῶν οἴκων ἀνατροπαί, ταῦτα δʼ…

Plato, Protagoras

εἰς

Saved

Recent