εἰρωνευτής
εἰρωνευτής, dissembler
εἰρων-ευτής, οῦ, ὁ,
- = εἴρων, Timo 25.3.
fingidor, engañador
glos. a εἴρων
εἰρωνευτής, οῦ (ὁ) c. εἴρων, Timon (DL. 2, 19).
Étym. εἰρωνεύομαι.
εἰρωνευτής, ὁ, = εἴρων, Tim. bei DL. 2.19.