Logeion | εἰρωνεία

εἰρων-εία, ἡ,

dissimulation, i.e. ignorance purposely affected to provoke or confound an antagonist, a mode of argument used by Socrates against the Sophists, Pl. R. 337a, cf. Arist. EN 1124b30, Cic. Acad. 2.5.15: generally, mock-modesty, opp. ἀλαζονεία, Arist. EN 1108a22; sarcasm, Hermog. Id. 2.8, al.; understatement, Phld. Lib. p.130.
- II pretence, assumption, when a person at first appears willing, but then draws back, D. 4.7; τὴν ἡμετέραν βραδυτῆτα καὶ εἰρωνείαν ib. 37.
- III generally, dissembling, Ph. 1.345 (pl.), al.
- - 2 pretext, PSI 5.452.23 (iv A.D.).

1 disimulo, ignorancia fingida frec. ref. a Sócrates, gener. en sent. neg. ἡ εἰωθυῖα εἰ. Σωκράτους Pl.R.337a, cf. Aristid.Or.28.83, καταφρονητικὸν γὰρ ἡ εἰ. Arist.Rh.1379^b31, cf. Plu.Tim.15, τὴν διαφορὰν ἣν ἔχει ... κηδεμονικὴ νουθέτησις ἀρεσ[κούσης] μέν, ἐπιει[κ]ῶς δὲ [δ]ακνούσης ἅπαντας εἰρωνείας Phld.Lib.fr.26.9, εἰρωνείᾳ γὰρ ἐρώτησεν Rom.Mel.14.ιζʹ.6

• juzgada positivamente, Luc.Demon.6, DMort.6.5

• modestia fingida op. ἀλαζονεία ‘fanfarronería’ como ‘simulación exagerada’, Arist.EN 1108^a22, cf. Basil.Ep.194

• gener. disimulo, fingimiento, hipocresía ἡ μὲν οὖν εἰ. δόξειεν ἂν εἶναι ... προσποίησις ἐπὶ τὸ χεῖρον πράξεων καὶ λόγων Thphr.Char.1.1, οὐκ ἐπαληθεύων, σὺν εἰρωνείᾳ δὲ καταψευδόμενος Eus.E.Th.2.12 (p.114), de los ritos judíos τὴν τῆς περιτομῆς ἀλαζονείαν καὶ τὴν τῆς νηστείας ... εἰρωνείας Ep.Diog.4.1, ὢ τῆς εἰρωνείας· ... τὰς πράξεις αὐτοῦ τὰς ἀνοσίας παρ' ἐμοῦ βούλεται μανθάνειν Hld.1.11.2, cf. LXX 2Ma.13.3, Ph.1.479, 2.123, τίς ἂν ἐνέγκαι τὴν εἰρωνείαν τῶν λόγων ἀφορῶν εἰς τὴν ἐναντιότητα τῶν πραγμάτων; I.BI 4.279

• simulación como pretexto o evasiva para evitar comprometerse οἱ δὲ τῶν πραγμάτων οὐ μένουσι καιροὶ τὴν ὑμετέραν βραδυτῆτα καὶ εἰρωνείαν D.4.37, cf. 7, PSI 452.23 (IV d.C.).

2 ironía esp. como figura ret. εἰ. μέν ἐστι τὸ διὰ τοῦ ἐναντίου τὸ ἐναντίον δηλῶν, μετά τινος ὑποκρίσεως Hsch., εἰ. δέ ἐστι λέγειν τι μὴ λέγειν προσποιούμενον ἢ τοῖς ἐναντίοις ὀνόμασι τὰ πράγματα προσαγορεύειν Anaximen.Rh.1434^a17, cf. Arist.Rh.1419^b8, Hermog.Id.2.8 (p.364), Demetr.Eloc.291, D.H.Dem.23.3, Plu.2.632d

• gener., c. propósito de burla ironía, sarcasmo τὴν εἰρωνείαν οὐ συνείς, ἀλλὰ νομίζων αὐτὴν τῷ ὄντι λέγειν Ach.Tat.6.12.1, τὰ περὶ τῆς Γαΐου θεοστυγίας αὐτῷ γραφέντα, ἃ μετὰ ἤθους καὶ εἰρωνείας «Περὶ ἀρετῶν» ἐπέγραψεν (ὁ Φίλων) Eus.HE 2.18.8.

εἰρωνεία, ας (ἡ)

1 action d’interroger en feignant l’ignorance, ironie socratique, Plat. Rsp. 337a ; Arstt. Nic. 4, 8 et 13 ; Cic. de Or. 2, 67 ; Plut. Fab. 11, Tim. 15 ; p. ext. dissimulation grossière, DH. 7, 43 ; 9, 47 ||

2 feinte dans la manière d’agir, simulation ou affectation de faiblesse ou d’impuissance, Dém. 42, 7 ; 50, 27.

Étym. εἰρωνεύομαι.

εἰρωνεία -ας, ἡ [εἰρωνεύομαι]
1. geveinsde onwetendheid, huichelarij: ἡ εἰωθυῖα εἰρωνεία Σωκράτους de gebruikelijke geveinsde onwetendheid van Socrates Plat. Resp. 337a; ἡ μὲν οὖν εἰρωνεία δόξειεν ἂν εἶναι ... προσποίησις ἐπὶ τὸ χεῖρον πράξεων καὶ λόγων huichelarij lijkt mij grofweg gezegd bagatelliseren van eigen kwaliteiten in woord en daad Thphr. Char. 1.1; het zoeken naar uitvluchten.
2. ret. ironie: ἔστι δ’ ἡ εἰρωνεία τῆς βωμολοχίας ἐλευθεριώτερον ironie is netter dan lolbroekerij Aristot. Rh. 1419b8.

εἰρωνεία, ἡ, Verstellung im Reden, wenn Einer sich stellt, als wisse er Etwas nicht, was er weiß, bekanntlich die gew. Waffe, mit der Sokrates die Sophisten bekämpfte ; Plat. Rep. I.337a ; Arist. Eth. 4.8.13, der es Rhet. 2.7 der ἀλαζονεία entgegensetzt, wie B.A. p. 243 u. Plut. Fab. 11. Nach Theophr. char. 1 προσποίησις ἐπὶ χεῖρον πράξεων καὶ λόγων. Bei Dem. 4.7 von dem, der sich seiner Pflicht unter mancherlei Vorwänden entzieht, vgl. proœm. 14. – Bei den Rhett. die Figur der Ironie.

εἰρωνεία from εἴρων εἰρωνεία, ἡ,

dissimulation, i. e. assumed ignorance, irony, Plat., etc.

εἰρωνεία

Saved

Recent