θεοπρεπής
θεοπρεπής, meet for a god
Could not find θεοπρεπὲς in Logeion dictionaries.
θεοπρεπὲς masculine vocative singular, feminine vocative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of θεοπρεπής
θεοπρεπ-ής, ές,
- meet for a god, Ἥρας δῶμα Pi. N. 10.2; πεδίον D.S. 11.89; πομπή, μορφή, Plu. Dio 28, Ad. princ. ind. 2.780a; ὀνόματα Max.Tyr. 6.2; marvellous, θέαμα Plu. Alc. 34, etc.; τὸ θ. τῶν διατεταγμένων Ph. 2.137: Sup. -έστατος, ἄγαλμα Plu. Ad. princ. ind. 2.780f. Adv. -πῶς IG 5(1).1390.3 (Andania, i B.C.), D.S. 4.2, Ph. 1.154, al., Luc. Alex. 15, etc.
θεο·πρεπής, ής, ές, qui convient à un dieu, digne d’un dieu, magnifique, Pd. N. 10, 2 ; DS. 11, 89 ; 17, 75 ; Plut. Dio. 28 ; M. 780a.
Étym. θ. πρέπω.
θεοπρεπής, ές, einem Gotte angemessen, seiner würdig ; Ἥρας δῶμα Pind. N. 10.2 ; καὶ ἱερὰ πομπή Plut. Dion 28 ; πεδίον DS. 11.89, a.Sp.
• Adv., θεοπρεπῶς ἐσταλμένος Luc. Alex. 15.
• Adv., θεοπρεπῶς ἐσταλμένος Luc. Alex. 15.
θεοπρεπής
- 1fit for a god Ἄργος Ἥρας δῶμα θεοπρεπὲς ὑμνεῖτε N. 10.2
θεοπρεπής
θεο-πρεπής, ές
πρέπω
- meet for a god, Pind. adv. -πῶς, Luc.