μένω

μένω, Ep. inf. μενέμεν Il. 5.486; Arc. pres. part. μίνονσαι Schwyzer 657.49 (Tegea, iv B.C.); Ep., Ion. impf. μένεσκον Il. 19.42, Hdt. 4.42: Ep., Ion. fut. μενέω Il. 19.308, Hdt. 4.119; Att. μενῶ Ar. Ach. 564, etc.: aor. ἔμεινα Il. 15.656, etc.: pf. μεμένηκα D. 18.321; cf. μίμνω:—

• stay, wait:
• • I stand fast, in battle, οὐδʼ ἴφθιμοι Λύκιοι μένον, ἀλλὰ φόβηθεν Il. 16.659; μενέω καὶ τλήσομαι 11.317; φεύγειν μηδὲ μένειν Orac. ap. Hdt. 1.55, cf. X. Cyr. 3.3.45, S. OT 295; ἐμπέδως μ. A. Ag. 854; ἀραρότως Id. Supp. 945; μ. κατὰ χώραν, of soldiers, Th. 4.26.
  • • 2 stay at home, stay where one is, Il. 16.838; ἔντοσθε μένοντες Hes. Th. 598; μ. αὐτοῦ Hdt. 8.62; οἴκοι A. Fr. 317; εἴσω δόμων Id. Th. 232; κατʼ οἶκον E. IA 656; ἐν δόμοις Pi. N. 3.43, S. Aj. 80; ἔνδον Amphis 1.3.
    • • b lodge, stay, παρὰ ματρί Pi. P. 4.186; πρὸς τοὺς γονέας Hp. Ep. 13; ἐκεῖ Plb. 30.4.10 codd. (fort. οἴκοι), cf. Alciphr. 3.5.
      • c μ. ἀπὸ ἧς ἀλόχοιο stay away, be absent from . ., Il. 2.292; ἀπὸ πτολέμοιο 18.64: and so abs., to be a shirker, ἴση μοῖρα μένοντι καὶ εἰ μάλα τις πολεμίζοι 9.318.
      • d οἱ μένοντες, opp. οἱ φεύγοντες (exiles), IG 1(2).10.27.
    • 3 stay, tarry, ἐς ἠέλιον καταδύντα Od. 17.570; μενέουσι, εἰς ὅ κέ περ Τροίην διαπέρσομεν Il. 9.45; loiter, be idle, 11.666, A. Pers. 796; οἱ μένοντες X. An. 4.4.19, etc.
    • 4 of things, to be lasting, remain, stand, στήλη μένει ἔμπεδον Il. 17.434; ἀσφαλὲς αἰὲν . . μένει οὐρανός Pi. N. 6.4; τάδʼ αἰανῶς μένοι A. Eu. 672; αἰῶνα δʼ ἐς τρίτον μένει Id. Th. 744 (lyr.); opp. φέρεσθαι, Pl. Phdr. 261d; εἰ μηδὲν μένει if nothing is fixed, Id. Cra. 440a; τὴν μεμενηκυῖαν κρίσιν Phld. Sto. 339.15; οἱ μένοντες (sc. ἀστέρες) having no proper motion, opp. οἱ πλάνητες, Arist. Cael. 290a21; μένων κύκλος Autol. 12, al., Ptol. Hyp. 1.3; μένουσιν ἀριστοκρατίαι are stable, permanent, Arist. Pol. 1308a3.
    • • b μ. παρά τινι remain in oneʼs possession, CPR 18.37 (ii A.D.), etc.
    • 5 of condition, remain as one was, of a maiden, Il. 19.263; τῶν βεβαίως μοι φίλων μενόντων Ps.-Philipp. ap. D. 12.11; τὸ νόμισμα βούλεται μένειν Arist. EN 1133b14: generally, stand, hold good, ἢν μείνωσιν ὅρκοι E. Andr. 1000; μένειν τὸ ὅρκιον κατὰ χώρην Hdt. 4.201; εἰ τὰ πρότερον μένει ἡμῖν ὁμολογήματα Pl. Grg. 480b; μ. τὰ βουλήματα καὶ οὐ μεταρρεῖ Arist. EN 1167b7; of circumstances, οὐ μενεῖν κατὰ χώραν τὰ πράγματα Th. 4.76; οὐδαμὰ ἐν τὠυτῷ μ., of prosperity, Hdt. 1.5; μένειν ἐμπέδοις φρονήμασι S. Ant. 169; μ. ἐπὶ τούτων [ἃ κατέστραπται] remain contented with . ., D. 4.9; μ. ἐπὶ τούτοις Isoc. 8.7; ἐπὶ τούτῳ τῷ βίῳ μ. be content with . ., Pl. R. 466c, cf. 496b; μ. ἐλεύθερον Men. 145; of wine, keep good, Plb. 12.2.8.
    • 6 abide by an opinion, conviction, etc., ἐπὶ τῷ ἀληθεῖ Pl. Prt. 356e; μενέτωσαν ἐν τοῖς διαγνωσθεῖσι Lex ap. D. 21.94; ὁ μένων the party which observes an engagement, PTeb. 391.24 (i A.D.).
    • 7 impers. c. inf., it remains for one to do, μένει . . ἐκτίνειν θέμιν A. Supp. 435 (lyr.); τοῖς πᾶσιν ἀνθρώποισι κατθανεῖν μένει E. Fr. 733.
  • II trans., of persons, await, expect (cf. μίμνω), ἡμέρας μεῖναι φάος Id. Rh. 66; τοὺς Ἰλλυριούς Th. 4.124, cf. 8.78; esp. await an attack without blenching, Δαναοὶ Τρῶας μένον ἔμπεδον, οὐδὲ φέβοντο Il. 5.527, cf. A. Th. 436; of a rock, bide the storm, Il. 15.620; ἀπορίαν γὰρ οὐ μενῶ E. Ph. 740: reversely of things, τὸ μόρσιμον γὰρ τόν τʼ ἐλεύθερον μένει awaits him, A. Ch. 103; ἐπίξηνον μένει (sc. με) Id. Ag. 1277; ἀγὼν γὰρ ἄνδρας οὐ μένει λελειμμένους Id. Fr. 37; δεσμά με καὶ θλίψεις μένουσιν Act.Ap. 20.23.
  • • 2 c. acc. et inf., wait for, ἦ μένετε Τρῶας σχεδὸν ἐλθέμεν; wait ye for the Trojans to come nigh? Il. 4.247; οὐ μενῶ πόσιν μολεῖν E. Andr. 255; μένον δʼ ἐπὶ ἕσπερον ἐλθεῖν they waited for eveningʼs coming on, Od. 1.422, etc.; οὐκ ἔμεινʼ ἐλθεῖν τράπεζαν νυμφίαν Pi. P. 3.16; τί μένεις . . ἰέναι; why wait to go? Thgn. 351; μένω δʼ ἀκοῦσαι I wait, i.e. long, to hear, A. Eu. 677, cf. Ag. 459 (lyr.). (Cf. OPers. man - ‘wait’, Lat. maneo.)

μένω, fut. μενῶ, ep. μενέω, aor. ἔμεινα, perf. μεμένηκα, μένεσκον, Her. 4.42 (vgl. auch μάμνω), maneo,
1) bleiben :
   a) Stand halten, in der Schlacht, im Kampf, im Ggstz von fliehen ; οὐδʼ ἴφθιμοι Λύκιοι μένον, ἀλλʼ ἐφόβηθεν πάντες, Il. 16.659, vgl. 8.79, 19.310 ; im Ggstz von φεύγειν, Xen. Cyr. 2.1.9 ; ὄφρα τέως αὐτός τε μένω καὶ λαὸν ἐρύκω, Il. 24.658 ; oft mit τλῆναι verbunden, δύντα δʼ ἐς ἠέλιον μενέω καὶ τλήσομαι ἔμπης, 19.308 ; δέδοκταί σοι μένοντι καρτερεῖν, Soph. Phil. 1256.
   b) übh. bleiben, an der Stelle, wo man ist ; αὖθι μένω μετὰ τοῖσι – ἠὲ θέω μετὰ σʼ αὖτις, Il. 10.62 ; ἐν δήμῳ, 9.634 ; οἴκοι u. ä. oft ; ἔντοσθε, Hes. Th. 598 ; παρὰ ματρί, Pind. P. 5.186 ; ἐν δόμοις, N. 3.41 ; σὸν δʼ αὖ τὸ σιγᾶν καὶ μένειν εἴσω δόμων, Aesch. Spt. 214 ; übertr., μένει τὸ θεῖον δουλίᾳ περ ἐν φρενί, Ag. 1054 ; vgl. Soph. οὐ γάρ ποτε μένει νοῦς τοῖς κακῶς πράσσουσιν ἀλλʼ ἐξίσταται, Ant. 559 ; μενῶν δόμοις, O.R. 1291 ; auch ἐμοὶ μὲν ἀρκεῖ τοῦτον εἰς δόμους μένειν, Aj. 80 ; μένε ἐπὶ στρωτοῦ λέχους, Eur. Or. 313 ; κατʼ οἶκον, I.A. 656 ; αὐτοῦ, Her. 8.62 ; u. sonst in Prosa, ἐν τῷ αὐτῷ τιμήματι, Plat. Legg. V.744c, κατὰ χώραν, Tim. 83a (vgl. unter d), ἐν ταὐτῷ, Euthyd. 288a ; mit Hervorhebung des Gegensatzes der Bewegung, μὴ μένοντες, ἀλλὰ βαδίζοντες, Euthyphr. 15b ; μένοντες ἢ ἀναστρέφοντες, Lach. 191e ; μένοντά τε καὶ φερόμενα, Phaedr. 261d ; auch ἐν τῷ ἐπιτηδεύματι, ἐπὶ τούτῳ τῷ βίῳ, Rep. VI.494a, V.466c ; – οἱ μένοντες, die Zurückbleibenden, im Ggstz der Vorrückenden, Xen. An. 4.4.19. – Dagegen μένειν ἀπό τινος, von Etwas fern-, wegbleiben, Il. 2.292, 18.64.
   c) auch mit dem Nebenbegriff der Untätigkeit, verweilen ; Ἀχιλλεὺς νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι μένει, Il. 14.367, vgl. 9.318, 11.666 ; ποῖ γὰρ μενεῖς ῥᾴθυμος, Soph. El. 946 ; μένειν ἐπὶ τούτων, dabei sich ruhig verhalten, sich beruhigen, im Ggstz von προσπεριβάλλεσθαι, Dem. 4.9.
   d) von leblosen Dingen, feststehen ; ὥστε στήλη μένει ἔμπεδον, Il. 17.434 ; ἀσφαλὲς αἰὲν ἕδος μένει οὐρανός, Pind. N. 6.4 ; ὁ νόμος μένει, Eur. I.T. 959 ; κατὰ χώρην, vom Eide, unverändert bleiben, seine volle Kraft behalten, Her. 4.201 ; vgl. Eur. Andr. 1001 ; Plat. εἴπερ τὰ πρότερον μένει ἡμῖν ὁμολογήματα, Gorg. 480 h ; μεινάσης τῆς πολιτείας, Legg. VI.753b ; αἱ σπονδαὶ μενόντων, Xen. An. 2.3.24.
2) warten, harren ; mit folgdm acc. c. inf., ἦ μένετε Τρῶας σχεδὸν ἐλθέμεν ; wartet ihr, daß die Troer herankommen ? Il. 4.247 ; μένον δʼ ἐπὶ ἕσπερον ἐλθεῖν, sie warteten, bis der Abend herankomme, Od. 1.422 ; μένον εἵματα τερσήμεναι, 6.98 ; οὐδʼ ἔμεινʼ ἐλθεῖν τράπεζαν, bis die Speisen kämen, Pind. P. 3.16 ; ähnl. μένω δʼ ἀκοῦσαι, zu hören harre ich, Aesch. Eum. 647 ; δίκης γενέσθαι τῆσδʼ ἐπήκοος μένω, 702.
3) c. acc.,
   a) den Feind im Kampfe abwarten, den Angriff aushalten, ohne zu weichen, den Feind bestehen, aushalten ; ἃς Δαναοὶ Τρῶας μένον ἔμπεδον, οὐδʼ ἐφέβοντο, Il. 5.527 ; Ἀργεῖοι οὐκ ἐλάθοντο ἀλκῆς, ἀλλʼ ἔμενον Τρώων ἐπιόντας ἀρίστους, 13.836 ; οὐκ ἂν δὴ μείνειας αὐτόν ; könntest du nicht Stand halten gegen ihn ? 3.52 ; auch σῦς, ὅς τε μένει κολοσυρτὸν ἀνδρῶν, 13.471, u. ὡς δὲ δράκων ἄνδρα μένῃσι, 22.93 ; τίς ἄνδρα κομπάζοντα μὴ τρέσας μενεῖ, Aesch. Spt. 418, vgl. Pers. 239;
   b) abwarten, erwarten ; von Pferden, ὄφρʼ ἔμπεδον αὖθι μένοιεν νοστήσαντα ἄνακτα, Il. 13.37 ; μεῖναί τέ με κεῖνον ἄνωγας, Od. 15.346 ; ὅστις βοὴν σάλπιγγος ὁρμαίνει μένων, Aesch. Spt. 376 ; auf Einen warten, ihm bevorstehen, τὸ μόρσιμον γὰρ τόν τʼ ἐλεύθερον μένει, Ch. 101, vgl. Eum. 515 ; οἵαν σε μένει πυθέσθαι παιδὸς δύσφορον ἄταν, Soph. Aj. 628 ; ἀλλά τοι θεῶν ἀρὰ μενεῖ σʼ ἀπιστήσαντα, Tr. 1230 ; οὐκ οἶδα οἷά νιν μένει παθεῖν, Eur. Troad. 431 ; ἡμέρας μεῖναι φάος, das Tageslicht abwarten, Rhes. 66 ; ξίφος μενεῖ σε μᾶλλον ἢ τοὐμὸν λέχος, Hel. 809 ; τρεῖς ἡμέρας ἐπέσχον τοὺς Ἰλλυρίους μένοντες, Thuc. 4.124 ; τοὺς ὁπλίτας, auf die Schwerbewaffneten warten, Xen. An. 4.4.20 ; μενοῦμεν τούτους, ἕως ἂν ἔλθωσιν, Plat. Legg. VIII.833c ; – Sp. – Adj. verb. μενετέον ; Plat. Rep. I.328b ; Xen. Hell. 3.2.9 ; auch μενητέον, vgl. Lobeck zu Phryn. 446.

μένω

3 pl. pa. iterative μένεσκον Il. 19.42.

Fut. μενέω Il. 11.317, Il. 16.239, Il. 19.308, Il. 20.22, Il. 23.279 : Od. 5.362, Od. 16.132.

2 sing. μενέεις Od. 10.285.

3 pl. μενέουσι Il. 9.45, Il. 12.79, Il. 21.310.

Infin. μενέειν Il. 14.375.

Aor. ἔμεινα Od. 10.53, Od. 14.244. μεῖνα Od. 14.292.

2 sing. ἔμεινας Il. 6.126.

3 sing. ἔμεινε Il. 14.286. μεῖνε Il. 5.571, Il. 13.564, Il. 14.119, Il. 15.585 : Od. 4.508, 733.

1 pl. ἐμείναμεν Od. 9.151, 306, 436, Od. 12.7. μείναμεν Il. 11.723.

3 pl. ἔμειναν Il. 15.656.

3 sing. subj. μείνῃ Il. 8.536.

2 sing. opt. μείνειας Il. 3.52.

Imp. pl. μείνατε Il. 2.299.

Infin. μεῖναι Il. 1.535, Il. 13.830, Il. 15.165, Il. 16.147, Od. 21.609, Il. 22.5, 252 : Od. 6.295, Od. 9.138, Od. 13.204, Od. 14.270, Od. 15.305, 346, Od. 17.570, 582.

(ἀνα-, ἐπι-, παρα-, ὑπο-)

• • 1

    To remain where one is, to remain, stay, tarry, abide, continue to be, in a specified or indicated place : οὐδέ σε λίσσομαι μένειν Il. 1.174, ἴση μοῖρα μένοντι (for him who stays behind) Il. 9.318, ἔνθʼ ἔμεινε (stayed his course, stopped) Il. 14.286, ὄφρα μένω (remain quiescent, take no action) Il. 24.658. Cf. Il. 1.492, Il. 2.298, Il. 6.258, Il. 10.370, Il. 16.239, Il. 17.721 (sticking together), Il. 18.64, Il. 19.42, Il. 20.22, Il. 22.5, etc. : μένʼ αὖθι Od. 2.369. Cf. Od. 3.427, Od. 4.447, Od. 6.295, Od. 7.259, Od. 9.97, Od. 12.373 (the comrades whom I left behind me), Od. 14.244, Od. 15.51, Od. 17.20, Od. 19.199, Od. 20.330, etc.– Of something inanimate : [ἔγχος] αὐτοῦ μεῖνεν Il. 13.564. Cf. Il. 9.610= Il. 10.90 : Od. 4.508.

    To remain as one is, refrain, wait : δύντα δʼ ἐς ἠέλιον μενέω Il. 19.308. Cf. Od. 17.582.

  • 2

    To remain, continue, be, in a specified condition : ἕνα μῆνα μένων ἀπὸ ἧς ἀλόχοιο Il. 2.292. Cf. Il. 19.263 : Od. 20.23.

    To stand firm, stand without motion, stand still : ὥς τε στήλη μένει ἔμπεδον Il. 16.434. Cf. Il. 17.436 : Od. 17.235.

    Sim. of ships lying without motion Od. 13.100.

  • 3

    To await the coming, approach or return of (a person) : ὄφρα μένοιεν νοστήσαντα ἄνακτα Il. 13.37. Cf. Il. 20.480, Il. 21.609 : Od. 1.304, Od. 4.439, 847, Od. 9.232, Od. 15.346, Od. 22.181.

    To await in an indicated posture the approach of : οὐδέ τις ἔτλη μεῖναι ἐπερχόμενον (to remain seated on his approach) Il. 1.535.

    To await (an occurrence) or the coming or coming on of (a period of time) : Ἠῶ Il. 11.723. Cf. Il. 15.599 : Od. 9.151= Od. 12.7, Od. 9.306 = 436.

    Absol. : ἔνθʼ ἔμενεν (bided his time) Od. 13.161.

    With infin. : Τρῶας σχεδὸν ἐλθέμεν Il. 4.247. Cf. Od. 1.422= Od. 18.305, Od. 4.786, Od. 6.98.

    With dependent clause : ὁππότε πύργος Ἀχαιῶν ἄλλος Τρώων ὁρμήσειεν (waiting till ...) Il. 4.333. Cf. Il. 11.666.

  • 4

    To await the attack of, stand up to : Μενέλαον Il. 3.52, Τρῶας Il. 5.527= Il. 15.622. Cf. Il. 13.476, 836, Il. 15.165, 406, Od. 21.571, Il. 22.252 : Od. 9.57.

    Sim. : Τρώων μένει Ἄρηα Il. 11.836.

    Also ἐμὸν ἔγχος Il. 6.126. Cf. Il. 8.536, Il. 13.830, Il. 15.709, Il. 16.147.

    Of a beast : σῦς, ὅς τε μένει κολοσυρτὸν ἀνδρῶν Il. 13.472. Cf. Il. 22.93.

    Of something inanimate : πέτρη, ἥ τε μένει ἀνέμων κέλευθα Il. 15.620.

    Of facing the attack of a beast : μένουσι [κάπριον] Il. 11.418.

    Absol., to await the foe, stand firm, stand one’s ground : μενέμεν καὶ ἀμυνέμεναι ὤρεσσιν Il. 5.486, Αἰνείας οὐ μεῖνεν 571. Cf. Il. 5.522, Il. 11.317, Il. 12.79, Il. 14.375, Il. 15.539, Il. 16.659, Od. 21.310, etc. : οἴη Ἀλκινόου θυγάτηρ μένεν Od. 6.139. Cf. Od. 14.270.

    Of wasps Il. 12.169.

μένω (μένει, -οντι; -ων; -ειν: impf. μένεν: aor. ἔμεινʼ; μείναντες; μεῖναι.)

• • a abs., remain ὅσοι δʼ ἐτόλμασαν ἐστρὶς ἑκατέρωθι μείναντες ἀπὸ πάμπαν ἀδίκων ἔχειν ψυχάν O. 2.69 “ἀλλὰ γὰρ νόστου πρόφασις γλυκεροῦ κώλυεν μεῖναι” P. 4.33 μή τινα λειπόμενον τὰν ἀκίνδυνον παρὰ ματρὶ μένειν αἰῶνα πέσσοντʼ P. 4.186 αὐτοῦ μένων δʼ ὁ θεῖος ἀνὴρ P. 6.38 ὕδατι γὰρ μένοντʼ ἐπʼ Ἀσωπίῳ μελιγαρύων τέκτονες κώμων νεανίαι N. 3.4 ξανθὸς δʼ Ἀχιλεὺς τὰ μὲν μένων Φιλύρας ἐν δόμοις N. 3.43 καὶ Ἰόλαο[ς ἐ]ν ἑπταπύλοισι μένω[ν (Θήβαις supp. Lobel) fr. 169. 47. c. pr. subs., θέλοντι δὲ Παμφύλου καὶ μὰν Ἡρακλειδᾶν ἔκγονοι αἰεὶ μένειν τεθμοῖσιν ἐν Αἰγιμιοῦ Δωριεῖς P. 1.64 ὁ δὲ χάλκεος ἀσφαλὲς αἰὲν ἕδος μένει οὐρανός N. 6.4
  • b c. acc.,
  • • α endure οἶον δʼ ἐν Μαραθῶνι συλαθεὶς ἀγενείων μένεν ἀγῶνα O. 9.90
    • β await τὸ δὲ πὰρ δίκαν γλυκὺ πικροτάτα μένει τελευτά I. 7.48
  • c c. acc. & inf., wait οὐκ ἔμεινʼ ἐλθεῖν τράπεζαν νυμφίαν P. 3.16

μένω and μίμνω, ipf. iter. μένεσκον, fut. μενέω, aor. ἔμεινα, μεῖνα: remain, wait, and trans., await, withsland, Od. 16.367, Il. 6.126; foll. by inf., Il. 15.599; εἰσόκε, Il. 9.45; freq. of standing oneʼs ground in battle or elsewhere, Il. 11.317, Od. 10.83; also w. obj., δόρυ, ἔγχος, etc.

μένω

• • ILat. maneo, to stay stand fast, abide, in battle, Hom., Aesch.; μ. κατὰ χώραν, of soldiers, Thuc.
  • • 2to stay at home, stay where one is, not stir, Il.; μ. εἴσω δόμων Aesch.; κατʼ οἶκον Eur., etc.:—but, μ. ἀπό τινος to stay away from, Il.
    • 3to stay, tarry, Hom., etc.
    • 4of things, to be lasting, remian, last, stand, στήλη μένει ἔμπεδον Il., etc.
    • 5of condition, to remain as one was, of a maiden, Il.; ἢ μείνωσιν ὅρκοι if oaths hold good, Eur.; μ. ἐπὶ τούτων to remain contented with.., Dem.
    • 6to abide by an opinion, conviction, etc., ἐπὶ τῶι ἀληθεῖ Plat.
    • 7impers. c. inf., it remains for one to do, ἀνθρώποισι κατθανεῖν μένει Eur.
  • IItrans. to await, expect, wait for, c. acc., Il.; so, like Lat. manere hostem, Hom., etc.:—so, also c. acc. et inf., ἦ μένετε Τρῶας σχεδὸν ἐλθέμεν; wait ye for the Trojans to come nigh? Il.; μένον δʼ ἐπὶ ἕσπερον ἐλθεῖν they waited for eveningʼs coming on, Od.; μένω δʼ ἀκοῦσαι I wait, i. e. long, to hear, Aesch.