μυχός

μῠχός, ὁ, heterocl. pl. μυχά Call. Del. 142, D.P. 117, 128, etc.:—

• innermost part, nook, corner, μυχῷ δόμου ὑψηλοῖο Il. 22.440; μ. σπείους γλαφυροῖο Od. 5.226; μ. ἄντρου θεσπεσίοιο 13.363; μυχῷ Ἄργεος in a recess or in the farthest nook of Argos-land, of Mycenae, 3.263; of Ephyre, Il. 6.152, cf. Pi. N. 6.26; Τάρταρά τʼ ἠερόεντα μυχῷ χθονός Hes. Th. 119; τῆλε μυχῷ νήσων ἱεράων ib. 1015; ἐν μυχῷ τῆς θήκης Hdt. 3.16; μ. μαντεῖος Pi. P. 5.68; κελαινὸς Ἄϊδος μ. γᾶς A. Pr. 433 (lyr.): in pl., Κορίνθου ἐν μυχοῖς Pi. N. 10.42; μυχοὶ χθονός or γῆς the infernal realms, E. Supp. 926, Tr. 952, etc.; μαντικοὶ μυχοί A. Eu. 180; διὰ μυχῶν βλέπουσʼ ἀεὶ ψυχή a soul that sees in darkness, i.e. is full of deceit, S. Ph. 1013.
• • • 2 inmost part of a house, ἐς μυχὸν ἐξ οὐδοῖο Od. 7.96; μυχοῦ ἄφερκτος A. Ch. 446 (lyr.; nisi leg. μυχῷ) ; τὸ φάρμακον . . ἐν μυχοῖς σῴζειν S. Tr. 686; οὐ γὰρ ἐν μ. ἔτι no longer hidden within the house (for the doors were thrown open, cf. Sch.), Id. Ant. 1293, cf. E. Tr. 299.
    • • b store-chamber, Xenoph. 2.22, Pi. I. 1.56; ὧν μ. πλουτεῖ Phoen. 2.18.
      • c granary, Tab.Heracl. 1.139.
    • 3 creek running far inland, Hdt. 2.11, 4.21; ἐς μυχοὺς ἁλός Pi. P. 6.12; πόντιος μ., i.e. the Adriatic, A. Pr. 839; ἐν τῷ κοίλῳ καὶ μ. τοῦ λιμένος Th. 7.52; ἐν τοῖς ἄγκεσι καὶ μ. τῶν ὀρέων X. An. 4.1.7; ἐν τῷ μ. τοῦ Ἀδρίου Arist. Mir. 836a24.

μυχός, ὁ, plur. auch τὰ μυχά, Dion.Per. 117, der innerste Ort im Hause, der abgelegenste Winkel ; λέκτο μυχῷ δόμου, Il. 22.440, öfter ; μυχῷ σπείους, Od. 5.226, ἄντρου, 15.363 ; μυχῷ θαλάμων ἥμεθα, 23.41 ; ἐς μυχὸν ἐξ οὐδοῦ, von der Schwelle bis ins Innerste, 7.87, 96 ; auch μυχῷ Ἄργεος, im innersten Winkel von Argos, Il. 6.152, Od. 3.263. So auch Pind., ἐς θαλάμου μυχὸν εὐρύν, N. 1.42, μυχοῖς ἥμενον Ἄλιδος, Ol. 11.34, u. so Κορίνθου, vom Isthmus, N. 10.42, Ἀρκαδίας ἀπὸ πολυγνάμπτων μυχῶν, Ol. 3.28, öfter ; auch ἐς μυχοὺς ἁλός, P. 6.12, vom Meerbusen, der sich tief ins Land hineinzieht, wie Her. 2.11, 4.21 ; vgl. μυχὸς τοῦ λιμένος Thuc. 7.4 ; oft bei Tragg.; ἄντρων, Aesch. Prom. 134 ; κελαινὸς δʼ ἄϊδος ὑποβρέμει μυχὸς γᾶς, 431 ; πόντιος, 841 ; ἀπαλλάσσεσθε μαντικῶν μυχῶν, Eum. 171 ; μέχρις μυχοὺς κίχωσι τοῦ κάτω θεοῦ, Soph. Aj. 568 ; übertr., ἡ κακὴ σὴ διὰ μυχῶν βλέπουσʼ ἀεὶ ψυχή, Phil. 1001 ; ἐν μυχῷ χθονός, Eur. Suppl. 545, öfter ; auch ἐν Αὐλίδος μυχοῖς, I.A. 660, Ἑλλάδος, Cycl. 290, öfter von der Unterwelt ; sp.D.; ὀρέων, Schlucht, Xen. An. 4.1.7 ; Luc. Alex. 13, Tim. 22.

μυχός

-οῦ, ὁ.

The innermost or most removed part : μυχῷ Ἄργεος (in a nook of . .) Il. 6.152, μυχῷ θαλάμοιο Il. 17.36, μυχοὺς λιμένος (the creeks or recesses) Il. 21.23, μυχῷ δόμου Il. 22.440 (the same as the μέγαρον of 460; see μέγαρον 3). Cf. Il. 9.663= Il. 24.675 : μυχῷ δόμου (app.= θάλαμος 1.c) Od. 3.402, Od. 4.304, Od. 7.346. Cf. Od. 3.263, Od. 5.226, Od. 7.87, 96, Od. 9.236, Od. 13.363, Od. 16.285, Od. 22.180, Od. 23.41, Od. 24.6.

μῠχός (-ός, -ῷ, -όν; -ῶν, -οῖσι, -ούς.)

• • a glen, hollow (cf. Fränkel, D & P, 281¹²) Ἀρκαδίας ἀπὸ δειρᾶν καὶ πολυγνάμπτων μυχῶν O. 3.26 στρατὸν μυχοῖς ἥμενον Ἄλιδος O. 10.33 μυχόν τʼ ἀμφέπει μαντήιον Delphi P. 5.68 μυχῷ τʼ ἐν Μαραθῶνος in the plain between Pentelikon and Parnes P. 8.79 στρατῷ τʼ ἀμφικτιόνων ὁ Παρνάσσιος αὐτὸν μυχὸς ἀνέειπεν P. 10.8 Κορίνθου τʼ ἐν μυχοῖς at the Isthmian games N. 10.42 σέθεν, Ἀμφιτρύων, παῖδας προσειπεῖν, τὸν Μινύα τε μυχὸν (τὸν Ὀρχομενόν. Σ: presumably on the plain below Mt. Akontion) I. 1.56 μυχοὺς διζάσατο βαλλόμενος κρηπῖδας ἀλσέων fr. 51a. 4. met. νόῳ δὲ πλοῦτον ἄγει, ἄδικον οὔθʼ ὑπέροπλον ἥβαν δρέπων, σοφίαν δʼ ἐν μυχοῖσι Πιερίδων in the realm of the arts since the Muses lived in the valleys of Helikon P. 6.49
  • b abysm τᾶς (sc. Αἴτνας) ἐρεύγονται μὲν ἀπλάτου πυρὸς ἁγνόταται ἐκ μυχῶν παγαί P. 1.22 ἐς μυχοὺς ἁλὸς P. 6.12
  • c interior ἐς θαλάμου μυχὸν εὐρὺν ἔβαν N. 1.42 ἕτερον οὔ τινα οἶκον ἀπεφάνατο πυγμαχία πλεόνων ταμίαν στεφάνων μυχῷ Ἑλλάδος (at the Isthmian games; cf. West on Theog. 1015.) N. 6.26

μυχός : inmost or farthest part, corner, of house, hall, harbor, cave, etc. Freq. μυχῷ w. gen., ‘in the farthest corner,’ Il. 6.152, Od. 3.263.

μυχός μῠχός, οῦ, ὁ, μύω

• • • 1the innermost place, inmost nook or corner, Lat. sinus, recessus, Hom., etc.
    • 2the inmost part of a house, the womenʼs apartments, Lat. penetralia, Od., Trag.
    • 3a bay or creek running far inland, Hdt.; πόντιος μ., i. e. the Adriatic, Aesch.