προσπελάζω
προσπελάζω, to make to approach, bring near to
Could not find προσπελάσας in Logeion dictionaries.
προσπελάσας aorist active participle masculine nominative singular, aorist active participle masculine vocative singular of προσπελάζω
προσπελ-άζω,
- cause to approach, bring near to, νέα μέν μοι κατέαξε . . ἄκρῃ προσπελάσας having driven her against the headland, Od. 9.285: —Pass. προσπελασθείς is f.l. for πατρὸς πελ. in S. OT 1101 (lyr.).
- 2 π. τὴν ἁφήν apply touch, Marcellin. Puls. 130.
- II intr., approach, τινι Pl. Smp. 206d, D.S. 15.42, etc.; associate with, Phld. Ir. p.47 W.; also of hostile approach, Aen.Tact. 22.12, 39.6; deal with, in argument, Gal. 18(1).278; visit, τοῖς αὐτοφυέσι . . ὕδασιν Alex.Trall. 8.2.
προσ·πελάζω :
1 tr. faire approcher de, rég. ind. au dat. Od. 9, 285 ||
2 intr. s’approcher de, dat. Plat. Conv. 206d ||
Moy. (ao. pass. προσεπελάσθην) s’approcher de, avoir commerce avec (un homme) gén. Soph. O.R. 1101.
Étym. var. πελασθεῖσα.
1. met acc. en dat. dichter bij ... brengen, doen naderen:
2. met dat. naderen.
προσπελάζω, (πελάζω), hinzu, hinan, in die Nähe bringen, νῆα ἄκρῃ προσπελάσας, Od. 9.285, das Schiff ans Vorgebirge hinantreiben ; pass. sich nahen, Πανός τις προσπελασθεῖσα θυγάτηρ, Soph. O.R. 1101 ; so auch das act. intr., ὅταν καλῷ προσπελάζῃ τὸ κυοῦν, Plat. Symp. 206d ; Sp., wie Plut. Eumen. 17 Hdn. 5.4.22. – Vgl. auch προσπλάζω.
†προσπελάζω
[προσ- 3.]
Aor. pple. προσπελάσας.
To bring into contact with, cause to touch.
With dat. : ἄκρῃ προσπελάσας [νῆα] (dashing it against a . . .) Od. 9.285.
προσπελάζω , aor. part. προσπελάσᾱς: bring in contact with, drive upon, Od. 9.285†.
προσπελάζω
fut. άσω
- Ito make to approach, bring near to, νέα ἄκρῃ προσπελάσας having driven the ship against the headland, Od.:—Pass. to approach, c. gen., Πανὸς προσπελασθεῖσα having had intercourse with Pan. Soph.
- IIintr. to draw nigh to, approach, τινί Plat.