σείω

σείω, Il. 5.563, etc., poet. σίω Anacr. 49: Ep impf. σεῖον Od. 3.486; Ion. σείασκον (ἀνασ-) h.Ap. 403 (v.l. ἀνασσείσασκε): fut. σείσω LXX Is. 10.14, (δια-) Hdt. 6.109, (ἐπι-) E. Or. 613: aor. ἔσεισα S. El. 713, Ar. Ach. 12, etc.; Ep. σεῖσα Il. 15.321: pf. σέσεικα (κατα-) Philem. 84, (ἐν-) Luc. Merc.Cond. 30:—Med., aor. ἐσεισάμην (ἀπ-) Thgn. 348, Hdt. 7.88, Ar. Nu. 287, Pl. Grg. 484a; Ep. σείσατο Il. 8.199, ἐσείσατο Call. Ap. 1, etc.:—Pass., aor. ἐσείσθην Hdt. 6.98, etc.: pf. σέσεισμαι Pi. P. 8.94, Ar. Nu. 1276:—

• shake, move to and fro, Hom. (esp. in Il.); σ. ἐγχείας, ἔγχεα, μελίην, shake the poised spear, Il. 3.345, 13.135 (Pass.), 22.133, etc.; αἰγίδα 15.321; σανίδας σ. shake the door, 9.583; of chariot horses, σεῖον ζυγὸν ἀμφὶς ἔχοντες Od. 3.486; σ. λόφον, of a warrior, Alc. 22, A. Th. 385; ἡνίας χεροῖν σ. S. El. 713; χαλινούς E. IA 151 (anap.); σ. χαίτην, etc., Anacr. 49, E. Cyc. 75 (lyr.), Med. 1191; εὔπτερον δέμας Id. Ion 1204; κάρα σ., as sign of discontent, S. Ant. 291; but of one dancing, E. Ba. 185; ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ σ. X. Cyn. 3.4.
• • • 2 of earthquakes, which were attributed to Poseidon (cf. Pl. Cra. 403a), ὅστις νομίζει Ποσειδέωνα τὴν γῆν σείειν Hdt. 7.129; without τὴν γῆν, αὐτοῖς ὁ Ποσειδῶν σείσας ἐμβάλοι οἰκίας Ar. Ach. 511, cf. Lys. 1142; βρονταῖς χθόνα σ. Id. Av. 1752; ἔσεισεν ὁ θεός X. HG 4.7.4: also impers., ἔσεισεν there was an earthquake, Th. 4.52.
    • 3 metaph., agitate, disturb, πόλιν Pi. P. 4.272; τὰ πόλεος . . θεοὶ πολλῷ σάλῳ σείσαντες ὤρθωσαν πάλιν S. Ant. 163; σ. τὴν καρδίαν turn the stomach, Ar. Ach. 12; σ. τὴν κεφαλήν cause a concussion of . ., Hp. Prorrh. 1.143, v. infr. II.2:—Pass., ἐσείσθη τὴν καρδίαν Philostr. VS 2.1.11.
    • 4 in Att., accuse falsely or spitefully, so as to extort hushmoney, blackmail, σ. καὶ ταράττων Ar. Eq. 840, cf. Telecl. 2; ἔσειον τοὺς παχεῖς καὶ πλουσίους Ar. Pax 639; ἑτέρους τῶν ὑπευθύνων ἔσειε καὶ ἐσυκοφάντει Antipho 6.43, cf. BGU 428.9 (ii A.D.); so perh. σείειν κατʼ ἀγοράν Alciphr. 3.70 (s. v.l.):—Pass., to be extorted, POxy. 1252r.37 (iii A.D.).
  • II Pass., shake, heave, quake, of the earth, ἐσσείοντο πόδες Ἴδης Il. 20.59; Δῆλος . . πρῶτα καὶ ὕστατα . . σεισθεῖσα Hdt. 6.98: metaph., to be shaken to its foundation, τὸ τερπνὸν πιτνεῖ . . σεσεισμένον Pi. P. 8.94; οἷς . . ἂν σεισθῇ θεόθεν δόμος S. Ant. 584 (lyr.).
  • • 2 generally, move to and fro, Il. 14.285; φαεινὴ σείετο πήληξ 13.805; κόμαι σείονται Ar. Lys. 1312; ὄρχος σειόμενος φύλλοισι an orchard waving with foliage, Hes. Sc. [299]; ὀδόντων οἱ πλεῦνες ἐσείοντο his teeth were loose, Hdt. 6.107; σεισθῆναι σάλῳ E. IT 46; τὸν ἐγκέφαλον σεσεῖσθαι Ar. Nu. 1276; ὁκόσων ἂν σεισθῇ ὁ ἐγκέφαλος Hp. Aph. 7.58; σείεσθαι τὴν ὄψιν Thphr. Vert. 8.
  • III Med., shake something of oneʼs own, from oneself, etc., σεισαμένας πτερὰ ματρός Theoc. 13.13; σ. γυίων ἄπο νήχυτον ἅλμην A.R. 4.1367; σ. πλοκαμῖδας AP 5.272 (Agath.).
  • • 2 shake oneself, shake, stir, Ἥρη σείσατο εἰνὶ θρόνῳ Il. 8.199; ἐσείσατο δάφνινος ὄρπηξ Call. Ap. 1.

– σείω, Endung der Verba, die ein Verlangen zu einer Handlung ausdrücken, desiderativa, vom fut. abzuleiten, πολεμέω, πολεμήσω, πολεμησείω.

σείω, im pass. perf. u. aor. σέσεισμαι, ἐσείσθην,
1) schütteln, schwingen, hin- u. herbewegen ; Hom., bes. in der Il.; σείων ἐγχείην, 5.563 ; μελίην, 22.133, u. sonst, Speere, Lanzen schwingen ; σανίδας, die Türflügel durch Anpochen erschüttern, 9.583 ; von laufenden Pferden heißt es σεῖον ζυγὸν ἀμφὶς ἔχοντες, Od. 3.486, 15.184 ; πόλιν σεῖσαι, Pind. P. 4.272 ; τρεῖς κατασκίους λόφους σείει, Aesch. Spt. 367 ; κρυφῇ κάρα σείοντες, Soph. Ant. 291 ; ἡνίας χεροῖν ἔσεισαν, El. 703 (vgl. auch σάλος); θύελλα σείει δῶμα, Eur. Herc.Fur. 905 ; χαίταν, Cycl. 75 ; Med. 1191 ; auch ἀντίπρωρα βέλη, El. 846 ; πυθικὴν σείσας δάφνην, Ar. Plut. 213 ; u. bes. vom Erdbeben, ὁ Ποσειδῶν σείσας ἐμβάλοι οἰκίας, Ar. Ach. 484 ; ὁ θεὸς σείων, sc. τὴν γῆν, Lys. 1142 ; σείει ὁ θεός, Xen. Hell. 4.7.4 ; u. absolut, τοῦ αὐτοῦ μηνὸς ἱσταμένου ἔσεισε, Thuc. 4.52, die Erde schütterte, es war ein Erdbeben. – Uebertr., Einen aufrütteln, anregen wozu, εἴς τι, Plut. Phoc. 23 ; vgl. Jacobs Philostr. imagg. p. 574. – Intr. sagt Xen. Cyn. 3.4 τῇ οὐρᾷ σείειν.
Pass. u. med. erschüttert werden, schwanken, erbeben, sich hin- u. herbewegen, ἐσσείοντο πόδες Ἴδης, Il. 20.59 ; ἔγχεα σειόμενα, 13.135, 558 ; ἀμφὶ δέ οἱ κροτάφοισι φαεινὴ σείετο πήληξ, 13.805 ; σείσατο δʼ εἰνὶ θρόνῳ, 8.199 ; ὄρχος σειόμενος φύλλοισιν, eigtl. am Laube bewegter Garten, in dem sich das Laub bewegt, Hes. Sc. 298 ; ἀποτρόπῳ γνώμᾳ σεσεισμένον, Pind. P. 8.94 ; οἷς γὰρ ἂν σεισθῇ θεόθεν δόμος, Soph. Ant. 580 ; σεισθῆναι σάλῳ, Eur. I.T. 46 ; τὸν ἐγκέφαλον σεσεῖσθαι, Ar. Nub. 1258.
2) übertr., καὶ ταράττειν, Ar. Eq. 837 ; Plat. Eryx. 897d. Bei Sp. wie συκοφαντεῖν, eine falsche Anklage wider Einen erheben, um ihn durch Furcht vor dem Prozesse zum Geldzahlen zu zwingen, wie Antiph. 6.43 σείειν u. συκοφαντεῖν vrbdt ; vgl. noch Alciphr. 3.70.

σείω

(prob. σϝείω).

3 pl. impf. pass. ἐσσείοντο Il. 20.59.

(ἐπισσείω, περισσείω, ὑποσσείω).

• • 1

    To shake, cause to quiver or vibrate : σανίδας Il. 9.583. Cf. Il. 15.321 : Od. 3.486= Od. 15.184.

    To shake or brandish (a spear) : σείων ἐγχείην Il. 5.563. Cf. Il. 3.345, Il. 13.135, 558, Il. 22.133.

    In pass., to shake or quiver : ἀμφί οἱ κροτάφοισι σείετο πήληξ Il. 13.805. Cf. Il. 14.285, Il. 20.59.

  • 2

    In mid., to change one’s position suddenly, start : σείσατʼ εἰνὶ θρόνῳ Il. 8.199.

σείω

• 1shake ῥᾴδιον μὲν γὰρ πόλιν σεῖσαι καὶ ἀφαυροτέροις P. 4.272 οὕτω δὲ καὶ πίτνει χαμαί, ἀποτρόπῳ γνώμᾳ σεσεισμένον (sc. βροτῶν τὸ τερπνόν) P. 8.94

σείω , ipf. σεῖον, aor. σεῖσε, part. σείσᾱσα, pass. pres. part. σειόμενος, ipf. σείετο, ἐσσείοντο, mid. aor. σείσατο: shake, brandish; σανίδας, of no gentle knocking, Il. 9.583; ζυγόν, of horses as they run, Od. 3.486; pass. often, of spears, a forest, Il. 14.285; mid., ‘moved herself,’ Il. 8.199.

σείω

• • Ito shake, move to and fro, Hom.; σε. ἔγχος, μελίην to shake the poised spear, Il.; κάρα σει., in sign of discontent, Soph.:—also, σείειν τῆι οὐρᾶι Xen.
  • • 2of earthquakes, which were attributed to Poseidon, Hdt.; absol., σείσας by an earthquake, Ar.: impers., σείει there is an earthquake, Thuc., Xen.
    • 3metaph. to shake, agitate, disturb, Pind., Soph.
    • 4in Attic, to accuse falsely or spitefully, so as to extort hush-money, Ar.; cf. Lat. concutio.
  • IIPass. to shake, heave, quake, of the earth, Il., Hdt.:—metaph. to be shaken to its foundation, τὸ τερπνὸν πίτνει σεσεισμένον Pind.; οἷς ἂν σεισθῆι θεόθεν δόμος Soph.
  • • 2generally, to move to and fro, Il.: Pass., ὀδόντες ἐσείοντο his teeth were loosened, Hdt.; σεισθῆναι σάλωι Eur.
  • IIIMid. to shake something of oneʼs own, Theocr., Anth.
  • • 2like Pass. to shake oneself, to shake, Il.