About Report a problem

Menu

σπανίζω

σπανίζω, to be rare, scarce, scanty

Could not find σπανίζοντες in Logeion dictionaries.

σπανίζοντες present active participle masculine nominative plural, present active participle masculine vocative plural of σπανίζω

See σπανίζοντες in Morpho

σπᾰν-ίζω, of things,
  • to be rare, scarce, [καλὰ ἔργα] Βασσίδαισιν οὐ σ. Pi. N. 6.31; τοὐλαίου σπανίζοντος Ar. V. 252; τὰ παρʼ ἀμφοτέροις σπανίζοντα D.S. 2.54, etc.; of books, Gal. 17(1).605.
      • 2 of persons, lack, be in want of, c. gen., ὑδάτων Hdt. 2.108; χρημάτων, βίου, Id. 1.187, 196; οὐ σπανίζοντες φίλων A. Ch. 717; πέπλων, πομπῆς, βωμοῦ, etc., E. Med. 960, IA 352 (troch.), Hel. 800, etc.; νεῶν μακρῶν Th. 1.41; τροφῆς Id. 4.6, etc.; of a country, σ. πεύκης Thphr. HP 5.7.1: rarely c. dat., σίτῳ Dicaearch. 1.23 cod., cf. III fin.
    • II trans., exhaust, use up, τὰ μέταλλα Ph.Byz. Mir. 4.1; spend, PFlor. 99.7 (i/ii A.D.), Sammelb. 4317.7 (iii A.D.):—Pass., ἐσπανίσθη πᾶν ὕδωρ LXX Jb. 14.11.
    • III Pass., = Act. (signf. I.2), to be in want of, ἐσπανίσμεθʼ ἀρωγῶν A. Pers. 1024 (lyr.); ὁρᾷς . . φίλων ὡς ἐσπανίσμεθα E. Or. 1055; πάντων σπανιζόμενοι X. HG 7.2.16: abs., to be in want, μὴ σπανιζοίμεσθα E. Med. 560: rarely c. dat., οἴνῳ σπανίζονται Str. 3.3.7.

Saved

Recent