About Report a problem

Menu

σπανίζω

σπανίζω, to be rare, scarce, scanty

Could not find σπανίζοντος in Logeion dictionaries.

σπανίζοντος present active participle masculine genitive singular, present active participle neuter genitive singular of σπανίζω

See σπανίζοντος in Morpho

σπᾰν-ίζω, of things,
  • to be rare, scarce, [καλὰ ἔργα] Βασσίδαισιν οὐ σ. Pi. N. 6.31; τοὐλαίου σπανίζοντος Ar. V. 252; τὰ παρʼ ἀμφοτέροις σπανίζοντα D.S. 2.54, etc.; of books, Gal. 17(1).605.
      • 2 of persons, lack, be in want of, c. gen., ὑδάτων Hdt. 2.108; χρημάτων, βίου, Id. 1.187, 196; οὐ σπανίζοντες φίλων A. Ch. 717; πέπλων, πομπῆς, βωμοῦ, etc., E. Med. 960, IA 352 (troch.), Hel. 800, etc.; νεῶν μακρῶν Th. 1.41; τροφῆς Id. 4.6, etc.; of a country, σ. πεύκης Thphr. HP 5.7.1: rarely c. dat., σίτῳ Dicaearch. 1.23 cod., cf. III fin.
    • II trans., exhaust, use up, τὰ μέταλλα Ph.Byz. Mir. 4.1; spend, PFlor. 99.7 (i/ii A.D.), Sammelb. 4317.7 (iii A.D.):—Pass., ἐσπανίσθη πᾶν ὕδωρ LXX Jb. 14.11.
    • III Pass., = Act. (signf. I.2), to be in want of, ἐσπανίσμεθʼ ἀρωγῶν A. Pers. 1024 (lyr.); ὁρᾷς . . φίλων ὡς ἐσπανίσμεθα E. Or. 1055; πάντων σπανιζόμενοι X. HG 7.2.16: abs., to be in want, μὴ σπανιζοίμεσθα E. Med. 560: rarely c. dat., οἴνῳ σπανίζονται Str. 3.3.7.

Saved

Recent