στυγέω
στυγέω, to hate, abominate, abhor
Could not find στυγοῦσιν in Logeion dictionaries.
στυγοῦσιν aorist active participle masculine dative plural, aorist active participle neuter dative plural, present active participle masculine dative plural, present active participle neuter dative plural, present active indicative 3rd plural of στυγέω
- poet. Verb (also in Hdt. and later Prose, Phld. Lib. p.13 O., J. l.c.), hate, abhor, c. acc., Il. 20.65, al., Hes. (Th. 739, al.), and Trag. (v. infr.); also in Thgn. 278, Pi. Fr. 203.2, Emp. 115.12, 116, Hdt. 7.236; Com. only in paratragoedic and lyric passages, Ar. Ach. 33 (cf. Sch. ad loc.), 472, Th. 1144 (lyr.), Diph. 73.5, Com.Adesp. 1278; never in Att. Prose: stronger than μισέω, for it means to show hatred, not merely to feel it, τὸ πρᾶγμα . ., ἢν μὲν ἀξίως μισεῖν ἔχῃ, στυγεῖν δίκαιον E. El. 1017: c. inf., hate or fear to do a thing, Il. 1.186, 8.515, S. Ph. 87, A.R. 2.628:—Pass., to be abhorred, detested, τὸν μέγα στυγούμενον A. Pr. 1004; Φοίβῳ στυγηθέν Id. Th. 691; τί δʼ ἐστίν . . πρός γʼ ἐμοῦ στυγούμενον; what is the horrid thing that I have done? S. Tr. 738.
- II in aor. 1, make hateful, τῷ κέ τεῳ στύξαιμι μένος καὶ χεῖρας then would I make my courage and my hands a hate and fear to many a one, Od. 11.502: but this aor. is used in the common sense by A.R. 4.512, AP 7.430 (Diosc.).
1. met acc. haten, verafschuwen:
2. met inf. ervoor terugschrikken om:
3. met acc., causat. gehaat
1) hassen, verabscheuen u. deshalb fürchten, τινά, 8.370 ; τόν τε στυγέουσι καὶ ἄλλοι, 7.112 ; λαῖφος, ὅ κε στυγέῃσιν ἰδὼν ἄνθρωπος ἔχοντα, Od. 13.400 ; c. inf., sich scheuen Etwas zu tun, Il. 1.186, 8.515, wie Soph. τοὺς δὲ καὶ πράσσειν στυγῶ, Phil. 87 ; λόγῳ, Pind. frg. 217 ; τί τὸν θεοῖς ἔχθιστον οὐ στυγεῖς θεόν ; Aesch. Prom. 37. ὃν δʼ ἐχρῆν φιλεῖν, στυγεῖς, Ch. 894, auch, pass., Φοίβῳ στυγηθὲν πᾶν τὸ Λαΐου γένος, Spt. 673 ; θεοὶ στυγοῦσι τοὺς κακούς, Soph. Aj. 833, u. öfter ; οὗτος δὲ στυγήσεται, O.R. 672 ; oft Eur., z.B. μή με στυγήσῃς, Troad. 705 ; ἐμοί γʼ ἂν εἴη στυγηθείς, Alc. 467 ; Ar. Ach. 33, Th. 11.44 ; sp.D., wie Ap.Rh. 2.268 ; u. in Prosa, wie Her. 7.236 ; Alciphr. 3.28.
2) im aor. I. verhaßt, furchtbar machen, τῷ κέ τεῳ στύξαιμι μένος καὶ χεῖρας, ich würde wohl manchem meinen Mut und meine Hände furchtbar machen, Od. 11.502. – Doch hat dieser, aor. die gew. Bdtg hassen, fürchten bei sp.D. wie Ap.Rh. 4.512, Diosc. 13 (VII.430).
Aor. opt. στύξαιμι Od. 11.502.
3 pl. aor. ἔστυγον Od. 10.113.
(κατα-)
- 1
To regard with dread and loathing, shrink from the sight of : οἰκία [Ἀϊδωνῆος], τά τε στυγέουσι θεοί περ Il. 20.65.
To be aghast at, sicken at the sight of : κατὰ δʼ ἔστυγον αὐτήν Od. 10.113.
To regard with aversion, shrink from contact with : λαῖφος, ὅ κε στυγέῃσιν ἰδὼν ἄνθρωπος ἔχοντα Od. 13.400.
To regard with disfavour, treat slightingly : ἐμέ Il. 8.370.
- 2
To fear, dread, go in fear of : τόν τε στυγέουσι καὶ ἄλλοι Il. 7.112, Il. 15.167, 183.
- 3
To shrink from doing something, hesitate to do it.
With infin. : ἶσον ἐμοὶ φάσθαι Il. 1.186. Cf. Il. 8.515.
- 4
In sigmatic aor., to make bitter or heavy : στύξαιμί κέ τεῳ μένος Od. 11.502.
- 1
- 1spurn ἄνδρες θήν τινες ἀκκιζόμενοι νεκρὸν ἵππον στυγέοισι λόγῳ κείμενον ἐν φάει (Boeckh, Wil.: -έουσι codd.) fr. 203. 2.
- Ito hate, abominate, abhor, stronger than μισέω, Hom., Trag.:—c. inf. to hate or fear to do a thing, Il., Soph.:—Pass. to be abhorred, detested, Aesch.; τί δʼ ἐστι πρός γʼ ἐμοῦ στυγούμενον; what is the horrid thing that I have done? Soph.
- IIin aor1, to make hateful, Od.
-
…προὔπεμψεν ἐξ Ἐρέβευς ἄξοντα κύνα στυγεροῦ Ἀΐδαο, οὐκ ἂν ὑπεξέφυγε Στυγὸς ὕδατος αἰπὰ ῥέεθρα. νῦν δʼ ἐμὲ μὲν στυγέει, Θέτιδος δʼ ἐξήνυσε βουλάς, ἥ οἱ γούνατʼ ἔκυσσε καὶ ἔλλαβε χειρὶ γενείου, λισσομένη τιμῆσαι Ἀχιλλῆα πτολίπορθον .…
Homer, Iliad
-
…με κῦμʼ ὅπως παρηγορῶν. εἰσελθέτω σε μήποθʼ ὡς ἐγὼ Διὸς γνώμην φοβηθεὶς θηλύνους γενήσομαι, καὶ λιπαρήσω τὸν μέγα στυγούμενον γυναικομίμοις ὑπτιάσμασιν χερῶν λῦσαί με δεσμῶν τῶνδε · τοῦ παντὸς δέω. λέγων ἔοικα πολλὰ καὶ μάτην ἐρεῖν · τέγγῃ…
Aeschylus, Prometheus Bound
-
…, μή οἱ ὕπερθε γαῖαν ἀναρρήξειε Ποσειδάων ἐνοσίχθων, οἰκία δὲ θνητοῖσι καὶ ἀθανάτοισι φανείη σμερδαλέʼ εὐρώεντα, τά τε στυγέουσι θεοί περ · τόσσος ἄρα κτύπος ὦρτο θεῶν ἔριδι ξυνιόντων. ἤτοι μὲν γὰρ ἔναντα Ποσειδάωνος ἄνακτος ἵστατʼ Ἀπόλλων Φοῖβος…
Homer, Iliad
-
…μὲν χρόα καλὸν ἐνὶ γναμπτοῖσι μέλεσσι, ξανθὰς δʼ ἐκ κεφαλῆς ὀλέσω τρίχας, ἀμφὶ δὲ λαῖφος ἕσσω ὅ κε στυγέῃσιν ἰδὼν ἄνθρωπον ἔχοντα, κνυζώσω δέ τοι ὄσσε πάρος περικαλλέʼ ἐόντε, ὡς ἂν ἀεικέλιος πᾶσι μνηστῆρσι φανήῃς σῇ τʼ…
Homer, Odyssey
-
…, θεοὶ γενέται κλύετʼ εὖ τὸ δίκαιον ἰδόντες · ἥβᾳ μὴ τέλεον δόντες ἔχειν παρʼ αἶσαν, ὕβριν δʼ ἑτοίμως στυγοῦντες, πέλοιτʼ ἂν ἔνδικοι γάμοις. ἔστι δὲ κἀκ πολέμου τειρομένοις βωμὸς ἀρῆς φυγάσιν ῥῦμα, δαιμόνων σέβας. εὖ…
Aeschylus, Suppliant Women
-
…, μακάρων μακάρτατε καὶ τελέων τελειότατον κράτος, ὄλβιε Ζεῦ, πιθοῦ τε καὶ γένει σῷ ἄλευσον ἀνδρῶν ὕβριν εὖ στυγήσας. λίμνᾳ δʼ ἔμβαλε πορφυροειδεῖ τὰν μελανόζυγʼ ἄταν. τὸ πρὸς γυναικῶν ; δʼ ; ἐπιδὼν παλαίφατον ἁμέτερον γένος φιλίας…
Aeschylus, Suppliant Women
-
…ἣ ʼμοὶ πᾶσί τʼ οἰκέταισιν ἦν μήτηρ · κακῶν γὰρ μυρίων ἐρρύετο, ὀργὰς μαλάσσουσʼ ἀνδρός. ἆρα τὸν ξένον στυγῶ δικαίως, ἐν κακοῖς ἀφιγμένον ; οὗτος, τί σεμνὸν καὶ πεφροντικὸς βλέπεις ; οὐ χρὴ σκυθρωπὸν τοῖς ξένοις τὸν…
Euripides, Alcestis
-
…βίῃ πολὺ φέρτερος εἶναι καὶ γενεῇ πρότερος · σὸν δʼ οὐκ ὄθεται φίλον ἦτορ ἶσόν οἱ φάσθαι, τόν τε στυγέουσι καὶ ἄλλοι. τὴν δὲ μέγʼ ὀχθήσας προσέφη κλυτὸς ἐννοσίγαιος · ὢ πόποι ἦ ῥʼ ἀγαθός περ ἐὼν ὑπέροπλον ἔειπεν…
Homer, Iliad
-
…βίῃ πολὺ φέρτερος εἶναι καὶ γενεῇ πρότερος · τοῦ δʼ οὐκ ὄθεται φίλον ἦτορ ἶσον ἐμοὶ φάσθαι, τόν τε στυγέουσι καὶ ἄλλοι. ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις, βῆ δὲ κατʼ Ἰδαίων ὀρέων εἰς Ἴλιον ἱρήν…
Homer, Iliad
-
…δὲ τραχὺς ὅστις ἂν νέον κρατῇ. εἶεν, τί μέλλεις καὶ κατοικτίζῃ μάτην ; τί τὸν θεοῖς ἔχθιστον οὐ στυγεῖς θεόν, ὅστις τὸ σὸν θνητοῖσι προὔδωκεν γέρας ; τὸ συγγενές τοι δεινὸν ἥ θʼ ὁμιλία. σύμφημʼ · ἀνηκουστεῖν…
Aeschylus, Prometheus Bound