ταραχώδης
ταραχώδης, troublous, turbulent
Could not find ταραχώδει in Logeion dictionaries.
ταραχώδει feminine dative singular, masculine dative singular, neuter dative singular of ταραχώδης
τᾰρᾰχώδης, ες,
- given to troubling, disturbing, τὸ θεῖον . . ἐὸν φθονερόν τε καὶ ταραχῶδες Hdt. 1.32; τύχαι Isoc. 4.48; ἐλπίδες, ἔρωτες, Epicur. Fr. 116, Phld. Mus. p.82 K.; ἴχνη τ. uncertain, baffling, X. Cyn. 5.4; τ. ἡ κρίσις, ἡ σκέψις, Arist. Pol. 1268b11, 1337a40; πράξεις Isoc. 12.74; φάρμακον Luc. DMar. 2.2.
- 2 of political agitators, D.H. 6.70.
- II troubled, disordered, κοιλίη τ. Hp. Epid. 1.2, Coac. 10; βίος Ph. 2.223 (Sup.); confused, μεταβολαί Arist. Mete. 361b34; ἀπόρροιαι Thphr. Sens. 74; φύσις, κινήσεις, Epicur. Nat. 42, 46 G.
- 2 of an army, etc., τ. ναυμαχία Th. 1.49; στράτευμα X. Cyr. 3.3.26, Oec. 8.4.
- 3 of the mind, disordered, delirious, γνῶμαι τ. Hp. Coac. 302; τ. ἄγρυπνοι Id. Prorrh. 1.4 ( = τ. καὶ ἄ., where τ. = slightly disordered mentally, acc. to Gal. 16.513).
- 4 turbid, of a liquid, Alex.Trall. Febr. 2.
- III Adv. -δῶς, τ. ζῆν live in a state of confusion, Isoc. 5.52; τ. ἔχειν πρός τινας to be rebelliously disposed, D. Ep. 3.10; τ. ὑπειληφέναι περί τινος to have confused notions, Isoc. 12.15: Sup., -έστατα διακεῖσθαι Id. 7.43, 8.9.
ταραχώδης, ης, ες [ᾰᾰ]
I pass. troublé, d’où :
1 troublé, en parl. du ventre, Hpc. Epid. 1, 940 ; Coac. 119, 2 ; désordonné, tumultueux, confus, en parl. d’armées, Xén. Cyr. 3, 3, 26 ; Œc. 8, 4 ; d’un combat naval, Thc. 1, 49 ||
2 violemment agité, troublé par le délire, Hpc. Coac. 168 ||
II act. qui trouble, c. à d. :
1 qui enivre, Luc. D. mar. 2, 2 ||
2 qui bouleverse, Hdt. 1, 32 ; Isocr. 50c ; d’où turbulent, en parl. d’agitateurs politiques, DH. 6, 70 ||
3 qui déconcerte, qui fait hésiter, Arstt. Pol. 2, 8, 14, etc. ; d’où confus, difficile à reconnaître, Xén. Cyn. 5, 4.
1. onrust
2. onrustig, verward, chaotisch:
ταραχώδης, ες, von unruhiger od. unordentlicher Art, mit Unruhe verbunden, in heftiger Gemütsbewegung, zornig ; Xen. Cyr. 3.3.26 ; τὸ θεῖον ταραχῶδες, Her. 1.32, Unruhe, Schrecken hervorbringend ; τύχη, Isocr. 4.48 ; φάρμακον ταραχωδέστατον, Luc. D.Mar. 2.2 ; Xen. setzt Cyn. 5.4 ἴχνη ταραχώδη den εὐθέα gegenüber ; verwirrt, ναυμαχία, Thuc. 1.49 ; στράτευμα, Xen. Cyr. 3.3.26 ; – κοιλία ταραχώδης, der Durchfall, Medic.
ταραχώδης
τᾰρᾰχ-ώδης, ες
εἶδος
- Itroublous, turbulent, Hdt.; ἴχνη τ. uncertain, baffling, Xen.
- IItroubled, disordered, Arist.
- 2of an army, Thuc., Xen.
- IIIadv., ταραχωδῶς ζῆν to live in a state of confusion, Isocr.; τ. ἔχειν πρός τινα to be rebelliously disposed, Dem.; Sup. -έστατα Isocr.