τιμωρητικός
τιμωρητικός, revengeful
Found τιμωρητικὸς with different accentuation.
τιμωρητικὸς masculine nominative singular of τιμωρητικός
τῑμωρ-ητικός, ή, όν,
- revengeful, opp. συγγνωμονικός, Arist. EN 1126a2; τὰ τ. acts of revenge, Id. Rh. 1369b12; τὸ τ. τῶν ἐχθρῶν Phld. Ir. p.67 W. Adv. -κῶς Chrysipp.Stoic. 3.129.
τιμωρητικός, ή, όν [τῑμ] enclin à se venger, vindicatif, Arstt. Nic. 4, 5, 4 ; τὰ τιμωρητικά, Arstt. Rhet. 1, 10, 17, actes de vengeance.
Étym. τιμωρέω.
τιμωρητικός, [ῑμ], der sich gern rächt ; Arist. de virt. 6 (bei Stob. Flor. 1.8); eth. 4.5 ; und Sp., wie Plut. Sull. 6.
τιμωρητικός
τῑμωρητικός, ή, όν
from τιμωρέω
- revengeful, Arist.; τὰ τιμωρητικά acts of revenge, Arist.