τοιουτοσί
τοιουτοσί, τοιαυτηΐ τοιουτοΐ or τοιουτονί, Att.
- strengthd. form of τοιοῦτος, Ar. Ra. 66, Lys. 1087, Pl. Tht. 163e; neut. τοιουτοΐ Epicur. Fr. 310 codd. S.E. P. 2.25 (but τοιουτονί codd. S.E. M. 7.267).
τοιουτοσί, τοιαυτηΐ, τοιουτοΐ ou τοιουτονί, att. c. le préc. Ar. Ran. 66, Pl. 361, Lys. 1087, etc. ; Plat. Theæt. 163e ||
➳ τοιουτοΐ, Epic.
τοιουτοσί, verstärkt = τοιοῦτος ; Plat. Theaet. 163e ; τοιουτοΐ, Epicur. bei S.Emp. pyrrh. 2.25.