τοιοῦτος

τοιοῦτος, αύτη, οῦτο, Att. also -οῦτον Th. 7.21, Pl. Hp.Ma. 281b, etc., which is the Ep. form (v. Od. 7.309, 13.330), and seems to prevail in Hdt. (2.5, 150, 3.27, 85, 5.106 (v. l.), 7.103), (Gem. 2.20, al.), etc., while we find τοιοῦτο in A. Pr. 801, Ag. 315, Ar. Ra. 1399 cod. Rav., Men. Sam. 160, Pk. 236, v. l. in Th. 7.86: both forms occur in Pap., τοιοῦτον PAmh. 2.29.17 (iii B. C.), UPZ 146.8, 32 (ii B. C.), Phld. Rh. 1.249, 2.270 S., Ir. p.33 W.; τοιοῦτο PEnteux. 27.8 (iii B. C.), PCair.Zen. 379.8, 482.13 (iii B. C.), Phld. Ir. p.42 W., Rh. 2.243 S. (citing Metrod.):—Aeol. τέουτος Lyr.Adesp. 51 (cod. A Heph.); fem. τεαύτα Sapph. Supp. 13.4, Alc. Supp. 8.5, 25.10:—

• a stronger form of τοῖος, bearing the same relation to τοιόσδε as οὗτος to ὅδε, such as this, in Hom. not so common as τοῖος, but in Att. the most common of the three forms; anteced. to οἷος, Od. 4.269, Pl. Smp. 199d, etc.; to ὡς, Il. 21.428; to ὅς, ὅς, ὅσπερ, S. Ant. 691, Th. 1.21, Lys. 13.1, 30.14, X. Lac. 7.5, Pl. R. 349d, etc.; to οἷόσπερ, v. l. in X. Cyr. 6.2.2; less freq. to a Conj., as ὥστε, A. Ag. 1075, Pl. Smp. 175d: freq. also abs., Pi. O. 6.16, Hdt. 2.2, etc.; freq. with implications, so good, so noble, so bad, etc., Il. 7.242, etc.; τοιοῦτον . . ἐστὶ τὸ . . τέλειον ἄνδρα εἶναι so great a thing is it . ., Pl. Hp.Ma. 281b; τοιοῦτος ὤν being such a wretch, S. Aj. 1298, cf. Ph. 1049; εἴς τι τοιοῦτον ἐμπίπτειν οὗ . . into such a condition in which . ., Pl. Grg. 511c; freq. coupled with τοσοῦτος, Th. 5.63, X. Cyr. 2.4.6, etc.; with οὗτος, Pl. R. 461e, X. Cyr. 8.2.26, etc. (so in the expression οὗτος τοιοῦτος, αὕτη τοιαύτη, just as he (she, it) is, of slaves or animals for sale, POxy. 95.19 (ii A. D.), etc.); εἰς σὲ τοιοῦτος ἐγένετο, τ. γίγνου περὶ τοὺς γονεῖς, so disposed towards . ., X. Cyr. 5.2.27, Isoc. 1.14: c. dat., τ. ἦσθα τοῖς λόγοισι such in thy words, S. Ph. 1271: τ. ἕτερος such another, Hdt. 3.47; ἕτερα τοιαῦτα, ἕτερον τοιοῦτον, Id. 1.120, 2.5; referring to what precedes, Id. 3.82, Pl. Lg. 904d; used instead of repeating an Adj., ἀθάνατος εἶναι καὶ στρατιῆς τ. ἄρχειν Hdt. 1.207, cf. 3.82, 7.10.εʹ, Th. 3.58: with the Art., οἱ τοιοῦτοι A. Pr. 952, Ch. 291, S. OC 642, Hp. Art. 42; τὰ τ. Pi. O. 9.40; ὀνόματι ὁ τοιοῦτος ἐμὲ προσαγορεύων Antipho 6.40 cod.A.
• • • 2 the sense is made more indef. in τοιοῦτός τις or τις τοιοῦτος such a one, Pi. O. 6.16, Th. 1.132, etc.; τοιαῦτʼ ἄττα Pl. R. 386a; in this case it may freq. be rendered by an Adv., ἡ διάρριψις τοιαύτη τις ἐγένετο took place in this wise, X. An. 5.8.7; ἐγένετο ἡ διακομιδὴ τοιαύτη τις Plb. 3.45.6.
    • 3 τὸ τ. such a proceeding, Th. 1.76, etc.; διὰ τὸ τ. for such a reason, Id. 7.21; ἐκ τοῦ τ. Id. 3.37; ἐν τῷ τ. in such a case, ib. 81, etc. (but also ἐν τῷ τ. in such a place, X. Ages. 6.7; ἐν τ. τῆς οἰκίας Id. Eq. 4.1); also ἐν τ. εἶναι τοῦ κινδύνου to be in such a state of peril, Id. An. 1.7.5.
    • 4 in narrative, τοιαῦτα prop. refers to what goes before, τοιαῦτα μὲν δὴ ταῦτα A. Pr. 500; καὶ ταῦτα μὲν τ. S. El. 696, cf. X. An. 2.5.12, etc.; cf. τοιόσδε fin.
    • • b after a question, τοιαῦτα affirms like ταῦτα (v. οὗτος c. VII. 1), just so, even so, E. Hec. 776, El. 645.
    • 5 τοιαῦτα abs., τἂ πλοῖα, τὰ τοιαῦτα ships and suchlike, D. 8.25.
    • 6 τοιαῦτα as Adv., in such wise, S. OT 1327: regul. Adv. τοιούτως only late, EM 650.42.—Cf. τοσοῦτος. [τοῐ- freq. in Trag. and Com., e.g. A. Ag. 593, Eu. 194, 197, 424, S. OT 406, Ar. Ra. 1399, etc.; cf. τοιόσδε fin.]

τοιοῦτος, τοιαύτη, τοιοῦτο, auch τοιοῦτον, Od. 7.309, 13.330, 16.403 u. bei Att. gew., wahrscheinlich auch bei Her. (Bekk. schreibt τοιοῦτο); doch findet sich τοιοῦτο auch bei Aesch. Ag. 315 u. Thuc. 7.86 ; = τοῖος mit verstärkter demonstr. Bdtg, so beschaffen, einsolcher ; bei Hom. nicht so häufig wie τοῖος, bei den Att. aber weit gebräuchlicher als τοῖος, auch gebräuchlicher als τοιόσδε ; gew. mit dem Nebenbegriffe des Großen, Ausgezeichneten, Vortrefflichen, aber auch umgekehrt mit dem des Kleinen u. Geringen, Wolf Dem. Lept. p. 258 ; mit entsprechendem οἷος, Od. 4.269 ; Plat. πότερόν ἐστι τοιοῦτος οἷος εἶναί τινος ἔρως ἢ οὐδενός, Symp. 199d ; Gorg. 502d ; mit entsprechendem ὅσος, Il. 21.428 ; auch dem ὥστε entsprechend, Plat. Symp. 175d ; und ohne diese Beziehung, τοιοῦτόν τι ἔπος, Pind. Ol. 6.16 ; τὰ τοιαῦτα, 9.40 ; Tragg. u. in Prosa : ταῦτα καὶ τοιαῦτα, Xen. Cyr. 8.2.26, und sonst ; εἰ μὴ ταῦτα, ἀλλὰ τοιαῦτα, 5.5.33 ; ἕτερος τοιοῦτος, ein anderer eben solcher, ganz eben so, Her. 1.257, 3.47 ; ἕτερον τοιοῦτον u. ἕτερα τοιαῦτα 1.120, 191, 2.5, 150 ; τοιοῦτός τις, solch einer, Plat. Prot. 313c ; τοιαῦτʼ ἄττα, Symp. 174d ; Pol. 3.45.6 ; aber ὁ τοιοῦτος, τὰ τοιαῦτα, was im Deutschen auch wohl »ein solcher«, »so Etwas« übersetzt werden kann, geht immer auf etwas im Vorigen Bestimmtes, Ζεὺς τοῖς τοιούτοις οὐχὶ μαλθακίζεται, Aesch. Prom. 954 ; Ch. 289 ; ἐν τῷ τοιούτῳ, ὅταν, Plat. Theaet. 167e ; πῶς δὴ τὸ τοιοῦτον λέγεις, Phaedr. 261e ; ἐν τῷ τοιούτῳ, in solcher Lage, Xen. An. 5.8.20 ; Pol. u. a.Sp. – Τά τοιαῦτα, und dergleichen, in Aufzählungen, Dem. 13.14, öfter. – Nach einer Frage bejaht τοιαῦτα, so ist es, Valcken Eur. Phoen. 420 Seidler El. 640 ; τοιαῦτα μὲν δὴ ταῦτα, so ist es nun, Aesch. Prom. 498, u. öfter bei Folgdn.
[Die erste Silbe wird von den att. Dichtern zuweilen kurz gebraucht, s. Valcken Phoen. 512 und diatr. p. 109.]

τοιοῦτος

-αύτη, -οῦτον.

Strengthened form of τοῖος. Of such nature, kind or sort, such : τοιοῦτοι συμφράδμονες Il. 2.372. Cf. Il. 7.242, Il. 23.644, etc. : Od. 3.208, Od. 4.650, Od. 13.330, Od. 14.118, Od. 19.74, etc.

Absol. : τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον Il. 5.274, τοιοῦτοι ἐείκοσιν Il. 16.847. Cf. Il. 5.274, Il. 17.643, Il. 23.494, etc. : Od. 1.47, Od. 4.620, Od. 6.160, etc.

Correlative with οἷος Od. 4.269, Od. 18.36.

Followed by infin. : οὔ μοι τοιοῦτον κῆρ μαγιδίως κεχολῶσθαι Od. 7.309. Cf. Od. 24.254.

τοιοῡτος

• • a such (as has been indicated) αἰεὶ δὲ τοιαύταν αἶσαν ἀστοῖς καὶ βασιλεῦσιν διακρίνειν ἔτυμον λόγον ἀνθρώπων (i. e. such as the Dorians v. 65) P. 1.67 εἴη μή ποτέ μοι τοιοῦτον ἦθος (sc. οἷον φθονεροῖς) N. 8.35 pro subs., μὴ νῦν λαλάγει τὰ τοιαῦτʼ O. 9.40 τοὶ μὲν γάρυον τοιαῦτʼ P. 4.94 τοιαῦτα μὲν ἐφθέγξατʼ Ἀμφιάρηος (τοῐαῦτα metro flagitatur) P. 8.55
  • b such as follows εἶπεν ἐν Θήβαισι τοιοῦτόν τι ἔπος O. 6.16 αὔδασε τοιοῦτο̄ν ἔπος (Heyne: τοιοῦτόν τι codd.: τοιοῦτόν γ Pauw) I. 6.42
  • c ἄν]θεα τοια[ύτʼ ]ὑμνήσιος δρέπῃ Pae. 12.4

τοιοῦτος , τοιαύτη, τοιοῦτο(ν): of such a kind, such, like τοῖος, but a stronger demonstrative; ‘so excellent,’ Il. 2.372, Il. 16.847; ‘so heinous’ things, Il. 23.494, Od. 22.315.

τοιοῦτος stronger form of τοῖος

• • • 1such as this, anteced. to οἷος, Od., etc.; to ὅσος, Il.: absol., with an intensive sense, so great, so noble, so bad, etc., Il., Attic; τοιοῦτος ὤν being such a wretch, Soph.:—c. gen., τοιοῦτος Ἀχαιῶν such a man among them, Il.:— τοιοῦτός ἐστι or γίγνεται εἴς or περί τινα he is so disposed towards any one, Xen., etc.:—strengthd., τ. ἕτερος just such another, Hdt.; ἄλλους τοιούτους Hdt.: —with the Art., οἱ τοιοῦτοι Aesch., etc.
    • 2the sense is made more indef. in τοιοῦτός τις or τις τοιοῦτος such a one, Pind., Thuc., etc.; τοιαῦτʼ ἄττα Plat.
    • 3τοιοῦτον or τὸ τ. such a proceeding, Thuc.; διὰ τὸτ. for such a reason, Thuc., etc.
    • 4in narrative, τοιαῦτα properly refers to what goes before, Aesch., etc.:—after a question, τοιαῦτα affirms like ταῦτα, just so, even so, Eur.
    • 5τοιαῦτα absol., τὰ πλοῖα, τὰ τοιαῦτα ships and such-like, Dem.
    • 6τοιαῦτα as an adv., in such wise, Soph.