τοῖος
τοῖος, quality, such, such-like
- such, such-like, common in Poets, but rare in Prose (where τοιόσδε or τοιοῦτος is used, v. infr.): prop. τοῖος requires an answering clause with οἷος, τοῖος ἐών, οἷος οὔ τις Ἀχαιῶν (sc. ἐστίν) Il. 18.105, cf. Od. 4.342, al.; τοῖος ἐών, οἷόν κε . . ἴδησθε ib. 421, cf. 1.257, al.; οὐ γάρ πω τοίους ἴδον . ., οἷον Πειρίθοον ( = οἷος Πειρίθοος ἦν) Il. 1.262; οἵηπερ φύλλων γενεή, τοίη δὲ (not τοιήδε) καὶ ἀνδρῶν 6.146: for οἷος we have ὁποῖος, Od. 17.421; or simple relat. Pron., ἡμεῖς δʼ εἰμὲν τοῖοι, οἳ ἂν σέθεν ἀντιάσαιμεν Il. 7.231 (v. infr.), cf. 17.164, 24.153, 182, Od. 2.286, al.: rarely a Conj. instead of a relat. Adj., τοῖον ὅπως ἐθέλει such as . ., 16.208: but τοῖος is sts. abs., referring to something mentioned earlier, Il. 4.289, 390, 399, 5.828, 17.170, Pi. I. 6(5).14, A. Eu. 378 (lyr.), S. Aj. 562, Ar. Ra. 470 (paratrag.), etc.
- 2 with qualifying words, τεύχεσι τοῖον Il. 5.450; τ . . . ἐν πολέμῳ 18.105; τ. ἰδεῖν Thgn. 216.
- 3 in early Prose writers only used in such phrases as τοῖος ἢ τοῖος Pl. R. 429b, 437e; τοῖα καὶ τοῖα Id. Phdr. 271d, cf. Longin. 27.1; οἱ μὲν τ. οἱ δὲ τ. Epicur. Ep. 1p.14U., cf. Arr. Epict. 3.16.11; οὐ μᾶλλον τοῖον ἢ τοῖον εἶναι Plu. Col. 2.1108f, al.: in late Prose used alone, S.E. P. 1.228, M. 7.197, Ael. NA 1.41, POxy. 903.14 (iv A.D.).
- II τοῖος c. inf., such as to do, i. e. fit or able to do, τοῖοι ἀμυνέμεν Od. 2.60: cf. οἷος III.
- III with an Adj. of the same gender and case, it emphasizes the sense of the Adj., so very, just . ., ἐπιεικέα τοῖον just of moderate size, Il. 23.246; πέλαγος μέγα τοῖον a sea so large, Od. 3.321; κερδαλέον δὴ τ. so very knowing, 15.451; still stronger, ἀβληχρὸς μάλα τ. so exceeding gentle, 11.135, 23.282; μείδησε . . σαρδάνιον μάλα τ. 20.302: rarely with Sup., τ. μέγιστος δοῦπος v.l. in Hes. Th. 703.
- IV in late Ep., = οἷος, Nic. Th. 762, Al. 232, 293.
- V neut. τοῖον as Adv., thus, so much, τοῖον γὰρ ὑποτρομέουσι Il. 22.241, cf. Od. 3.496; θάμα τ. ever so often, 1.209; ἀλλʼ ἴθι σιγῇ τ. 7.30, cf. 4.776: in later Ep. τοίως, Theoc. 24.72 codd., A.R. 3.1399.
- VI Sch. Il. 7.231 (v. supr. I.1) has οἱ γλωσσογράφοι τὸ τοῖοι ἀντὶ τοῦ ἀγαθοί· ὅθεν καὶ Καλλίμαχος τῷ τοίων δεῖ κέχρηται.
1. zodanig, zo’n, een dergelijk.
2. met inf. van dien aard dat, in staat om:
3. bij adj. heel, echt, bijzonder, precies:
4. n. adv. zo, zo zeer:
-η, -ον.
- 1
- a
Of such nature, kind or sort, such : τοῖον Ἀτρεΐδην θῆκε Ζεύς Il. 2.482, τοῖοι ἧντʼ ἐπὶ πύργῳ (such were they who sat . . .) Il. 3.153, τοῖοί τοι μιάνθην μηροί (in such fashion) Il. 4.146. Cf. Il. 4.289, 399, 488 (so he lay slain), Il. 5.7, Il. 7.211, etc. : ἐπεὶ σέ γε τοῖον ἐγείνατο πηνελόπεια Od. 1.223, ἀνέγνων μιν τοῖον ἐόντα (recognized him for what he was) Od. 4.250. Cf. Od. 1.343, Od. 4.206, 227, Od. 13.115, Od. 16.307, etc.
Correlative with οἷος. (α) τοῖος . . . οἷος . . ., such . . . as . . . Il. 1.262, Il. 5.483, etc. : Od. 1.257, Od. 18.136, etc.–(β) οἷος . . . τοῖος . . ., such as, as . . . so . . . Il. 5.864, Il. 6.146, etc. : Od. 24.377.
With ὁποῖος Il. 20.250 : Od. 17.421, Od. 19.77.
With ὅς2 : Il. 7.231, Il. 17.164 : Od. 2.286, Od. 4.826.
- b
With infin. : ἡμεῖς δʼ οὔ νύ τι τοῖοι ἀμυνέμεν Od. 2.60.
- a
- 2
In causal sense : τοίη οἱ ἐπίρροθος ἦεν Il. 4.390. Cf. Il. 5.828, Il. 14.343, Il. 15.254, etc.
- 3
With an adj., denoting that the adj. is to be taken in its full or exact sense, quite, just (cf. 4.b) : οὐ μάλα πολλόν, ἀλλʼ ἐπιεικέα τοῖον (just befitting) Il. 23.246 : θάνατος ἀβληχρὸς μάλα τοῖος (full gentle) Od. 11.135, Od. 23.282, παῖδα κερδαλέον δὴ τοῖον (quite sharp) Od. 15.451.
- 4
In neut. τοῖον as adv.
- a
To such an extent, so much, so greatly, so : τοῖον ὑποτρομέουσιν Il. 22.241. Cf. Od. 3.496, Od. 24.62.
Qualifying an adj. with ὅθεν as correlative : πέλαγος μέγα τοῖον, ὅθεν . . . (so wide that thence . . .) Od. 3.321.
- b
With force corresponding to sense (3): θαμὰ τοῖον (quite often) Od. 1.209, σιγῇ τοῖον (without a word more) Od. 4.776, Od. 7.30, σαρδάνιον μάλα τοῖον (surely quite . . .) Od. 20.302.
- a
- 1such (as has been indicated) “ἔσομαι τοῖος” (byz.: τοιοῦτος codd.) P. 4.157 τοίαισιν ὀργαῖς εὔχεται ἀντιάσαις Ἀίδαν γῆρας τε δέξασθαι πολιὸν ὁ Κλεονίκου παῖς I. 6.14 ]ιν τοία τις εμ[ Πα. 13. c. 1.
- Idemonstr. Pron., antecedent to relat. οἷος, Lat. talis, of such kind or quality, such, such-like, τοῖος ἐών, οἷος οὖτις Ἀχαιῶν (sc. ἐστίν) Il., etc.:— τοῖος in Hom. mostly refers to something gone before, such as is said, Hom.
- 2with qualifying words, τοῖος χεῖρας such in his hands, Od.; τεύχεσι τοῖος Il.; τοῖος, c. inf., such as to do, i. e. fit or able to do, Od.
- IIwith an adj. of the same gender and case, it increases the sense of the adj., ἐπιεικὴς τοῖος just of moderate size, Il.; πέλαγος μέγα τοῖον a sea so large, Od.; κερδαλέος τοῖος so very crafty, Od.
- IIIneut. τοῖον as adv. so, thus, so very, so much, Hom.; —so, τοίως, Theocr.
-
…κακοῖς ἔχεαι πολέεσσι. τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς · Ἀμφίνομʼ, ἦ μάλα μοι δοκέεις πεπνυμένος εἶναι · τοίου γὰρ καὶ πατρός, ἐπεὶ κλέος ἐσθλὸν ἄκουον, Νῖσον Δουλιχιῆα ἐΰν τʼ ἔμεν ἀφνειόν τε · τοῦ σʼ ἔκ…
Homer, Odyssey
-
…ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν. τῷ ἴκελος κατέδυ Τρώων πόλιν, οἱ δʼ ἀβάκησαν πάντες · ἐγὼ δέ μιν οἴη ἀνέγνων τοῖον ἐόντα, καί μιν ἀνηρώτων · ὁ δὲ κερδοσύνῃ ἀλέεινεν. ἀλλʼ ὅτε δή μιν ἐγὼ λόεον καὶ χρῖον ἐλαίῳ…
Homer, Odyssey
-
…εἰαρινῇ, ὅτε τʼ ἤματα μακρὰ πέλονται, ἐν ποίῃ, δρέπανον μὲν ἐγὼν εὐκαμπὲς ἔχοιμι, καὶ δὲ σὺ τοῖον ἔχοις, ἵνα πειρησαίμεθα ἔργου νήστιες ἄχρι μάλα κνέφαος, ποίη δὲ παρείη. εἰ δʼ αὖ καὶ βόες εἶεν…
Homer, Odyssey
-
…μιν δόρυ μακρὸν ἑλκόμενον · τὸ μὲν οὔ τις ἐπεφράσατʼ οὐδὲ νόησε μηροῦ ἐξερύσαι δόρυ μείλινον ὄφρʼ ἐπιβαίη σπευδόντων · τοῖον γὰρ ἔχον πόνον ἀμφιέποντες. Τληπόλεμον δʼ ἑτέρωθεν ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἐξέφερον πολέμοιο · νόησε δὲ δῖος Ὀδυσσεὺς τλήμονα θυμὸν ἔχων…
Homer, Iliad
-
…· οὐδέ κʼ Ἄρης λαοσσόος οὐδέ κʼ Ἀθήνη τόν γε ἰδοῦσʼ ὀνόσαιτʼ, οὐδʼ εἰ μάλα μιν χόλος ἵκοι · τοῖον Ζεὺς ἐπὶ Πατρόκλῳ ἀνδρῶν τε καὶ ἵππων ἤματι τῷ ἐτάνυσσε κακὸν πόνον · οὐδʼ ἄρα πώ τι ᾔδεε Πάτροκλον τεθνηότα…
Homer, Iliad
-
…· ἠθεῖʼ ἦ μὲν πολλὰ πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ λίσσονθʼ ἑξείης γουνούμενοι, ἀμφὶ δʼ ἑταῖροι, αὖθι μένειν · τοῖον γὰρ ὑποτρομέουσιν ἅπαντες · ἀλλʼ ἐμὸς ἔνδοθι θυμὸς ἐτείρετο πένθεϊ λυγρῷ. νῦν δʼ ἰθὺς μεμαῶτε μαχώμεθα, μὴ δέ…
Homer, Iliad
-
…ἀμήχανος, οὔτʼ ἄρα ποσσὶν οὔτʼ ἄρα χερσὶν ἔβαινε διὰ ψαμαθώδεα χῶρον · ἀλλʼ ἄλλην τινὰ μῆτιν ἔχων διέτριβε κέλευθα τοῖα πέλωρʼ ὡς εἴ τις ἀραιῇσι δρυσὶ βαίνοι. ὄφρα μὲν οὖν ἐδίωκε διὰ ψαμαθώδεα χῶρον, ῥεῖα μάλʼ ἴχνια πάντα…
NA, Homeric Hymns
-
…τε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλον, οἷος Νήρικον εἷλον, ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, ἀκτὴν ἠπείροιο, Κεφαλλήνεσσιν ἀνάσσων, τοῖος ἐών τοι χθιζὸς ἐν ἡμετέροισι δόμοισιν, τεύχεʼ ἔχων ὤμοισιν, ἐφεστάμεναι καὶ ἀμύνειν ἄνδρας μνηστῆρας · τῷ κε σφέων…
Homer, Odyssey
-
…γίγνεται οὔτε γυναικὸς οὔτε λύκων πολιῶν οὔτʼ ἄρκτων οὔτε λεόντων · οὔτε τι Κενταύρου λασιαύχενος ἔλπομαι εἶναι, ὅς τις τοῖα πέλωρα βιβᾷ ποσὶ καρπαλίμοισιν · αἰνὰ μὲν ἔνθεν ὁδοῖο, τὰ δʼ αἰνότερʼ ἔνθεν ὁδοῖο. ὣς εἰπὼν ἤιξεν ἄναξ…
NA, Homeric Hymns
-
…ἰὸν κατὰ πόντον, ἄγει δέ τε λαίλαπα πολλήν, ῥίγησέν τε ἰδών, ὑπό τε σπέος ἤλασε μῆλα · τοῖαι ἅμʼ Αἰάντεσσι διοτρεφέων αἰζηῶν δήϊον ἐς πόλεμον πυκιναὶ κίνυντο φάλαγγες κυάνεαι, σάκεσίν τε καὶ ἔγχεσι πεφρικυῖαι. καὶ τοὺς…
Homer, Iliad