τόθεν
τόθεν, hence, thence
τόθεν, poet. Adv., answering to relat. ὅθεν and interrog. πόθεν (from το-, Demonstr. stem):—
- thence, Hes. Sc. 32; Δρεπάνη τόθεν ἐκλήϊσται thence it is called D., A.R. 4.990.
- 2 for ὅθεν, A. Pers. 99 (lyr.).
- II thereafter, thereupon, Id. Ag. 220 (lyr.); also ἐκ τόθεν, ἐξότε . . from the day when . ., A.R. 4.520.
τόθεν :
I adv. démonstr. corrél. de πόθεν, ποθέν et ὅθεν :
1 de là, Hés. Sc. 32 ; ἐκ τόθεν, A. Rh. 4, 520, m. sign. ||
2 d’après cela, par suite, Eschl. Ag. 220 ||
II adv. relat. c. ὅθεν, d’où, Eschl. Pers. 100.
Étym. th. démonstr. το-, -θεν.
1. aanw. van daar, sindsdien:
2. rel. van waar:
τόθεν, adv. demonstr., dem Frageworte πόθεν entsprechend, von daher, von dort ; Hes. Sc. 32 ; Pind. N. 9.17, v.l. , Böckh ; τόθεν τὸ παντότολμον φρονεῖν μετέγνω, Aesch. Ag. 213. – Auch = daher, deshalb, deswegen, Ap.Rh. 4.990. – Auch für das relat., wie man erklärt Aesch. Pers. 100.
τόθεν
- Iantecedent to relat. ὅθεν (being an old gen. of ὁ):— hence, thence, Hes.
- 2for relat. ὅθεν, Aesch.
- IIthereafter, thereupon, Aesch.