τρυγάω

τρῠγάω, (τρύγη):

• • I with acc. of the fruit gathered, gather in the fruit or crop, ἑτέρας [σταφυλὰς] τρυγόωσιν Od. 7.124, cf. Ev.Luc. 6.44; σῦκα, σῖτον, Com.Adesp. 812 (Pass.), 787 (anap.): metaph., τρυγήσομεν αὐτήν (sc. Εἰρήνην) Ar. Pax 1338 (lyr.); τ. παίδων ἄνθος AP 12.256 (Mel.); ὄμφακας ἡλικίης IG 14.769 (Naples):— Pass., Hdt. 4.199, Arist. Pr. 925b15, PCair.Zen. 184.5 (iii B. C.); of honey, Mosch. 3.35; καθʼ ὥραν τετρυγημένοι (by death) Luc. Cat. 5.
  • • 2 abs., θερίζουσι καὶ σπείρουσι καὶ τρυγῶσι ταῖς γλώτταισι Ar. Av. 1698 (lyr.), cf. Pax 912, Pl. Lg. 844e, PCair.Zen. 300.17 (iii B. C.).
  • II with acc. of that from which the fruit is gathered, gather or reap off the trees or ground, ὅτε τρυγόῳεν ἀλωήν (Ep. opt. for τρυγῷεν) Il. 18.566; οἱ δʼ ἐτρύγων οἴνας Hes. Sc. 292; ἀμπέλους τρυγῶν Com.Adesp. 437; τοὺς Ταντάλου κήπους ib. 530; τ. ἑαυτήν (sc. τὴν ἄμπελον) X. Oec. 19.19.
  • • 2 prov., ἐρήμας τρυγᾶν (sc. ἀμπέλους) strip unwatched vines, of one who is bold where there is nothing to fear, Ar. Ec. 886, V. 634, ubi v. Sch.
    • 3 metaph., c. acc. pers., strip one, i.e. rob him, Luc. DMeretr. 1.2: c. acc. rei, rob, βίᾳ τρυγήσαντες τὸν περιστερεῶνα BGU 1855.13 (i B. C.).

τρυγάω, reife Baum- u. Feldfrüchte lesen, einsammeln, einernten, abernten ; ἑτέρας δʼ ἄρα τε τρυγόωσιν Od. 7.124 ; ὅτε τρυγόῳεν ἀλωήν Il. 18.566, ἐτρύγων Hes. Sc. 292 ; komisch τρυγᾶντῇ γλώττῃ, Ar. Av. 1696 ; καρπόν Her. 4.199 ; Plat. Legg. VIII.844d ; u. med., μέλι τρυγᾶσθαι, Mosch. 3.35 ; Sp., wie Luc., bei denen es übh. »genießen«, »benutzen« bedeutet. – sprichwörtlich ἐρήμας τρυγᾶν, sc. ἀμπέλους, unbewachte Weinstöcke ablesen, von Solchen, die dreist sind, wo Nichts zu fürchten ist, Ar. Eccl. 885, Vesp. 634.

†τρυγάω

[τρύγη, crop.]

3 pl. pres. τρυγόωσι Od. 7.124.

3 pl. opt. τρυγόῳεν Il. 18.566.

• • 1

    To vintage (a vineyard), strip (it) of grapes at the vintage : ὅτε τρυγόῳεν ἀλωήν Il. 18.566.

  • 2

    To gather (grapes) at the vintage : ἑτέρας [σταφυλὰς] τρυγόωσιν Od. 7.124.

τρυγάω , 3 pl. τρυγόωσιν, opt. τρυγόῳεν: gather harvest or vintage.

τρυγάω τρῠγάω, τρύγη

• • Iwith acc. of the fruit or crop, to gather in, Lat. vindemiare, ἑτέρας σταφυλὰς τρυγόωσιν Od.; καρπόν Hdt.:—metaph., τρυγήσομεν αὐτήν (sc. Εἰρήνην) Ar.:—Pass., τετρυγημένοι καθʼ ὥραν gathered in due season, Luc.
  • • 2absol., Ar.
  • IIwith acc. of the trees or ground, ὅτε τρυγόῳεν ἀλωήν (Epic opt. for τρυγῷεν) when they gathered fruit off the vineyard, Il.
  • • 2proverb., ἐρήμας τρυγᾶν (sc. ἀμπέλους) to strip unwatched vines, i. e. to be bold where there is nothing to fear, Ar.