χαλκήρης

χαλκ-ήρης, ες,

• furnished or fitted with bronze, of spears and arrows tipped or armed with bronze, ξυστόν, δόρυ, ὀϊστός, ἰοί, Il. 4.469, 5.145, 13.650, Od. 1.262; χαλκήρεον (sic) ἔγχος Pancrat. in POxy. 1085.6; κυνέη, κόρυς, Il. 3.316, 15.535; σάκη 17.268; generally, χ. τεύχεα 15.544; χ. στόλος, of a shipʼs beak, A. Pers. 408; ναῦς χ. Plu. Demetr. 42, Sull. 22.

χαλκήρης, ες, gen. εος, mit Erz od. Kupfer versehen, ehern ; oft bei Hom. als Beiwort verschiedener Waffen, z.B. κυνέη Il. 3.316, κόρυς 15.535, δόρυ 5.145, ξυστόν 11.260, ἔγχος 18.534, τεύχεα 15.544, ὀϊστός 13.650, σάκεα. 17.268 ; εὐθὺς δὲ ναῦς ἐν νηῒ χαλκήρη στόλον ἔπαισεν Aesch. Pers. 400. – Später auch von Menschen, mit Erz gewaffnet. Vgl. χαλκοάρης.

χαλκήρης

-ες

[χαλκός + ἀρ-, ἀραρίσκω.]

Furnished, strengthened, tipped, with bronze: κυνέη χαλκήρεϊ Il. 3.316, Il. 23.861. Cf. Il. 13.714, Il. 15.535, 544, Il. 16.268: Od. 10.206, Od. 22.111, 145.

As epithet of weapons: χαλκήρεϊ δουρί Il. 5.145, χαλκήρεʼ ὀϊστόν Il. 13.650. Cf. Il. 4.469, Il. 18.534, etc.: Od. 1.262, Od. 5.309, Od. 9.55, Od. 11.40, Od. 13.267, Od. 22.92.

χαλκήρης , ες (ἀραρίσκω): fitted with bronze, bronze - mounted, brazenshod.

χαλκήρης χαλ-κήρης, ες ἀραρίσκω

• fitted with brass, tipped with brass, of arms, Il.