χαλκευτικός
χαλκευτικός, of or for the smithʼs art, skilled in metal-working
χαλκ-ευτικός, ή, όν,
- of or for the smithʼs art, φῦσα Hp. Morb. 3.14; ἔργα X. Vect. 4.6; τὸ χ. πῦρ, opp. τὸ μαγειρικόν, Arist. Spir. 485a35.
- II skilled in metal-working, X. Mem. 1.1.7: ἡ -κή (sc. τέχνη) the smithʼs art or trade, Id. Oec. 1.1, Arist. PA 683a24, GA 789b10.
χαλκευτικός, ή, όν :
1 qui concerne l’art de forger, Xén. Vect. 4, 6 ; subst. ἡ χαλκευτική (s. e. τέχνη) Xén. Œc. 1, 1 ; Arstt. P.A. 4, 6, 13 ; G.A. 5, 8, 12 ; DL. 3, 100, l’art du forgeron ||
2 habile à forger, Xén. Mem. 1, 1, 7.
Étym. χαλκεύω.
χαλκευτικός, zum Kupfer- od. Eisenschmiede od. zur Schmiedekunst gehörig, darin geübt ; ἔργα χαλκευτικά, Schmiedearbeit, Xen. Mem. 1.1.7, Oec. 1.1, Vect. 4.4 ; ἡ χαλκευτική, sc. τέχνη, die Schmiedekunst, Arist. part.anim. 4.6 ; DL. 3.100 ; Schol. Ar. Plut. 160.
χαλκευτικός, ή, όν
χαλκεύς
- Iof or for the smithʼs art, Xen.
- IIof persons, skilled in metal-working, Xen.:— ἡ -κή (sc. τέχνη) , the smithʼs art or trade, Xen.