χαλκεών
χαλκεών, forge, smithy
χαλκ-εών, ῶνος, ὁ,
- forge, smithy, βῆ ῥʼ ἴμεν ἐς χαλκεῶνα [where εω must be pronounced as one syll.] Od. 8.273, cf. A.R. 3.41.
- 2 bar of wrought iron, Lat. strictura, glossed φυσητήρ, χαλκεών (nisi leg. χαλκέων), Gloss.
χαλκεών, ῶνος (ὁ) [εω monosyll.] endroit où l’on travaille l’airain, le cuivre ou le fer, forge, fonderie, Od. 8, 273 ; A. Rh. 3, 41.
Étym. χαλκεύς.
χαλκεών, ῶνος, ὁ, ep. statt χαλκεῖον, die Schmiede, Od. 8.273 [έω in einer Silbe zu lesen] u. sp.D., wie Ap.Rh. 3.41.
χαλκεών
-ῶνος, ὁ
[χαλκός.]
A smithy or forge: βῆ ῥʼ ἴμεν ἐς χαλκεῶνα Od. 8.273.
χαλκεών , ῶνος: forge, Od. 8.273†.