χαλκευτός
χαλκευτός, wrought of metal, wrought
χαλκ-ευτός, ή, όν,
- wrought of metal: metaph., στίχος Πιερίδων χ. ἐπʼ ἄκμοσιν AP 7.409 (Antip.).
χαλκευτός, ή, όν, travaillé en airain ou en métal, p. ext. fait solidement, Anth. 7, 409.
Étym. χαλκεύω.
χαλκευτός, adj. verb. von χαλκεύω, aus Erz od. Metall gearbeitet, geschmiedet, übh. verfertigt, gemacht, στίχος χαλκευτὸς Πιερίδων ἐπʼ ἄκμοσιν Antip.Thess. 24 (VII.409).
χαλκευτός, ή, όν
verb. adj.
- wrought of metal, wrought, Anth. from χαλκεύω