χαλκευτής
χαλκ-ευτής, οῦ, ὁ,
- = χαλκεύς, χ. ὕμνων AP 7.34 (Antip. Sid.).
χαλκευτής, οῦ (ὁ) forgeron, fig. ὕμνων, Anth. 7, 34, qui forge des chants, ép. de Pindare.
Étym. χαλκεύω.
χαλκευτής, ὁ, = χαλκεύς, der Schmied, auch übertr., ὕμνων, Antip.Sid. 79 (VII.34), so heißt Pind.
χαλκευτής, οῦ, ὁ,
= χαλκεύς, Anth.