χαλκεύω
χαλκεύω, to make of copper
Could not find χαλκευόντων in Logeion dictionaries.
χαλκευόντων present active participle masculine genitive plural, present active participle neuter genitive plural, present active imperative 3rd plural of χαλκεύω
χαλκ-εύω,
- make of copper or bronze or (generally) of metal, forge, δαίδαλα πολλά Il. 18.400; ξίφος S. Aj. 1034, etc.; τὸν χαλκέα αὐτὸν χ. work him on the anvil, Pl. Euthd. 301d: metaph., ἀψευδεῖ πρὸς ἄκμονι χάλκευε γλῶσσαν Pi. P. 1.86: in Med. sense, πέδας χαλκεύεται αὑτῷ Thgn. 539; χαλκεύεσθε μηνίσκους φορεῖν Ar. Av. 1114 (troch.); ἐχαλκεύσατο κράνη . . ὁλοσίδηρα Plu. Cam. 40:—Pass., to be wrought or forged, ἐξ ἀδάμαντος ἢ σιδάρου κεχάλκευται Pi. Fr. 123.4; ἀφʼ ὁπόσων ταλάντων κεχ. at the cost of . ., Luc. JTr. 11; τῶν κεχαλκευμένων πρὸς ἀπώλειαν ὅπλων D.S. 17.58: metaph., ἐπὶ τοῖς δεδεμένοις χαλκεύεται [ταῦτα] these arms are being forged against . ., Ar. Eq. 469; also of the victims in Phalaris’ bull, Phalar. Ep. 113.
- II abs., to be a smith, Ar. Pl. 163, 513 (anap.), Th. 3.88, Pl. R. 396a; τὸ χαλκεύειν the smithʼs art, X. Mem. 4.2.22.
χαλκεύω (f. εύσω, ao. ἐχάλκευσα, pass. pf. κεχάλκευμαι) :
I act.
1 intr. travailler le cuivre, l’airain ou le fer, être forgeron, Thc. 3, 88 ; Ar. Pl. 163, 513 ; Xén. Mem. 4, 2, 22 ; Plat. Rsp. 396a ||
2 tr. travailler en cuivre, en airain ou en fer : τι, Il. 18, 400 ; Soph. Aj. 1034 ; DS. 17, 58, qqe ch. c. à d. fondre ou forger qqe ch. en un métal quelconque ; fig. Pd. P. 1, 167 ; au pass. être forgé, Pd. fr. 88 ; Ar. Eq. 469 ; Luc. J. tr. 11, etc. ||
II Moy. (ao. ἐχαλκευσάμην)
1 se forger à soi-même : πέδας, Thgn. 539, des entraves ||
2 faire forger : τί τινι, Plut. Cam. 30, qqe ch. pour qqn.
Étym. χαλκεύς.
χαλκεύω, 1) trans., in od. aus Erz, Kupfer od. Metall arbeiten, schmieden ; Il. 18.400 ; ἆρʼ οὐκ Ἐρινὺς τοῦτʼ ἐχάλκευσε ξίφος Soph. Aj. 1013 ; med., πέδας χαλκεύεται αὐτῷ Theogn. 519, wie Plut. Cam. 40 ; – übertr., γλῶσσαν Pind. P. 1.86.
2) intr., ein Schmied sein ; Ar. Plut. 163, 513 ; Plat. Legg. VIII.846e u. öfter ; Thuc. 3.88 ; Xen. Mem. 4.2.22 ; Pol. 10.20.6 u. Sp., wie Luc. Abdic. 22.
2) intr., ein Schmied sein ; Ar. Plut. 163, 513 ; Plat. Legg. VIII.846e u. öfter ; Thuc. 3.88 ; Xen. Mem. 4.2.22 ; Pol. 10.20.6 u. Sp., wie Luc. Abdic. 22.
χαλκεύω
[χαλκός.]
To work or fashion in broze or other metal: δαίδαλα Il. 18.400.
χαλκεύω
- 1forge met. ἀψευδεῖ δὲ πρὸς ἄκμονι χάλκευε γλῶσσαν P. 1.86 ἐξ ἀδάμαντος ἢ σιδάρου κεχάλκευται μέλαιναν καρδίαν ψυχρᾷ φλογί fr. 123. 5.
χαλκεύω : only ipf., χάλκευον, 1 wrought, Il. 18.400†.
χαλκεύω
χαλκός
- Ito make of copper or (generally) of metal, to forge, Il., Soph., etc.:—Mid. to forge for oneself, Theogn., Ar.:—Pass. to be wrought or forged, Ar.
- IIabsol. to be a smith, work as a smith, ply the hammer, Ar., Thuc.; τὸ χαλκεύειν the smithʼs art, Xen.