χορευτής
χορευτής, χορευτής, χορευτοῦ, ὁ, choral dancer
Could not find χορευταῖς in Logeion dictionaries.
χορευταῖς masculine dative plural of χορευτής
χορ-ευτής, οῦ, ὁ,
- choral dancer, Pi. P. 12.27, Ar. Ach. 443, Pl. R. 373b, etc.; τῶν χ. ἐξάγειν τινά And. 4.20; τὰ ἐπινίκια ἔθυεν αὐτός τε καὶ οἱ χ. Pl. Smp. 173a: metaph., [θεοῦ] χ. the devoted follower of a god, Id. Phdr. 252d; of a philosopher, οἱ Πυθαγόρου καὶ Πλάτωνος καὶ Ἀριστοτέλους χ. Jul. Or. 6.197d: generally, pupil, Lib. Or. 54.38.
- II epith. of Pan, Pi. Fr. 99; of Dionysus, Orph. Εὐχή 9.
- 2 used of dolphins, from their movements, Anacreont. 55.24; of cicadae, Ael. NA 1.20.
χορευτής, οῦ (ὁ) danseur, qui figure dans un chœur, choriste, Pd. P. 12, 48 ; Ar. Ach. 443 ; Plat. Conv. 173a, etc. ; θεοῦ χ. Plat. Phædr. 252d, choreute d’un dieu, c. à d. serviteur d’un dieu ; p. anal. en parl. de Pan, Pd. fr. 67 ; de Dionysos, Orph. H. Proœm. 9 ; des dauphins, à cause de leurs ébats dans l’eau, Anacr. 59, 24 ; des cigales, El. N.A. 1, 20.
Étym. χορεύω.
χορευτής, ὁ, der Reigentänzer, Chortänzer, Pind. P. 12.27 ; übh. Einer aus dem Chore, Plat. Phaedr. 252d ; τὰ ἐπινίκια ἔθυσε αὐτός τε καὶ οἱ χορευταί Symp. 173a ; neben ῥαψῳδοί u. ὑποκριταί als ὑπηρέται τῶν ποιητῶν genannt, Rep. II.373b.
For Pindar, see also: χορευτάς
χορευτής, οῦ, ὁ,
χορεύω
- a choral dancer, Pind., Ar.: —metaph., θεοῦ χ. the follower of a god, Plat.