ἀπεχθάνομαι
ἀπεχθάνομαι, to be hated, incur hatred, be roused to hatred
Could not find ἀπέχθεσθαι in Logeion dictionaries.
ἀπέχθεσθαι present middle infinitive of ἀπεχθάνομαι
- Pass., to be hated, incur hatred, ἀπεχθάνεαι δʼ ἔτι μᾶλλον Od. 2.202; elswh. in Hom. always in aor., mostly c. dat. pers., to be or become hateful to one, incur his hate, ἀπήχθετο πᾶσι θεοῖσι Il. 6.140; ἶσον γάρ σφιν πᾶσιν ἀπήχθετο κηρὶ μελαίνῃ 3.454; οὔτε τί μοι πᾶς δῆμος ἀπεχθόμενος χαλεπαίνει nor does the people roused to hate against me distress me, Od. 16.114; σοὶ ἐμέθεν ἀπήχθετο φροντίσδην Sapph. 41, Hdt. 1.89, 3.1, Antipho 6.11, Th. 1.136, etc.; ἀ. πρός τινα to be hateful in his eyes, E. Med. 290; to be irritated against, πρὸς τὴν ἡγεμονίαν Plu. Galb. 18, cf. J. AJ 13.9.3: c. dat. rei, to be hated for a thing, Pl. Ap. 24a, cf. Th. 2.63 (but also in act. sense, dislike, τῇ φιλοσοφίᾳ, τῷ οἴνῳ Philostr. VA 3.22, Im. 2.17): c. part., ἀ. ποιῶν And. 4.10; θριάμβους ἀναρύτουσʼ ἀπηχθάνου Cratin. 36.
- II causal, λόγοι ἀπεχθανόμενοι language that causes hatred, opp. οἳ πρὸς φιλίαν ἄγουσι, X. Smp. 4.58.
I c. dat. de pers. hacerse odioso a, incurrir en la enemistad u odio de
πᾶσι θεοῖσιν
σφιν πᾶσιν
σφι
Καμβύσῃ
οὐδενί
Λακεδαιμονίοις καὶ Ἀθηναίοις
πολλοῖς
Θήβαις
Διονύσῳ
• c. prep.
πρός σε
• c. part.
θριάμβους ἀναρύτουσ' ἀπηχθάνου
• c. instrum. hacerse odioso por
αὐτοῖς τούτοις
ὧν (por atracción) ἐν τῇ ἀρχῇ ἀπήχθεσθε
• abs. ser objeto de odio, hacerse odioso
ἀπεχθάνεαι δ' ἔτι μᾶλλον
γῆρας ἀπεχθόμενον
la odiosa vejez
II c. diversas construcciones, muy raramente c. dat. de pers.
1 ser, hacerse enemigo, estar irritado abs.
οὔτε τί μοι πᾶς δῆμος ἀπεχθόμενος χαλεπαίνει
no me es hostil el pueblo todo irritado contra mí
• irritarse
πρὸς τὴν ἡγεμονίαν
αὐτῷ
2 cobrar odio a, no gustar c. dat. de pers. e inf.
σοὶ δ' ἔμεθεν μὲν ἀπήχθετο φροντίσδην
has cobrado aborrecimiento a acordarte de mí
• c. dat. de cosa
τῇ φιλοσοφίᾳ
τῷ οἴνῳ
3 producir odio
λόγοι ... ἀπεχθανόμενοι
1. gehaat worden (door), zich gehaat maken (bij); met dat. van pers.:
2. tot vijand worden:
sich verhaßtmachen ; verhaßt, verfeindet werden, absol., μνηστῆρες ἀπεχθόμενοι Od. 18.165 ; γῆρας ἀπεχθόμενον Pind. N. 10.83 ; ἀπήχθησθε Thuc. 1.76 ; Plat. u. A.; τινί, ἀπήχθετο πᾶσιν Il. 3.454 ; oft bei Att., bes. in Prosa ; πρός τινα, Eur. Med. 290 ; Plut.; – λόγοι ἀπεχθανόμενοι verfeindende Reden Xen. Symp. 4.58, im Ggstz von οἳ πρὸς φιλίαν ἄγουσι ; Od. 2.202 ἀπεχθάνεαι ἔτι μᾶλλον, du erregst nur noch größere Erbitterung ; – Xen. Hier. 8.8 οἱ ἄνθρωποι ἀπεχθάνονται ἡμᾶς, verfolgen uns mit Haß ; Od. 16.114 οὔτε τί μοι πᾶς δῆμος ἀπεχθόμενος χαλεπαίνει, das Volk ist nicht feindselig gegen mich aufgebracht, Antwort auf V. 96 ἦ σέ γε λαοὶ ἐχθαίρουσʼ ἀνὰ δῆμον.
[ἀπ-, ἀπο- 7.]
3 sing. aor. ἀπήχθετο Il. 3.454, Il. 6.140, 200, Il. 9.300, Il. 24.27.
2 sing. subj. ἀπέχθηαι Il. 9.614.
3 sing. -ηται Od. 10.74.
3 pl. -ωνται Il. 4.53.
Pple. ἀπεχθόμενος, -ου Od. 10.75, Od. 16.114, Od. 18.165.
Infin. ἀπεχθέσθαι Il. 21.83.
- 1
To become hateful, incur hatred or enmity Od. 2.202, Od. 18.165.
To become hateful to, incur the hatred, disfavour, dislike or enmity of.
With dat.: πᾶσιν Il. 3.454. Cf. Il. 4.53, Il. 6.140, 200, Il. 9.300, 614, Il. 21.83, Il. 24.27: Od. 10.74, 75.
- 2
To come into a state of enmity: δῆμος ἀπεχθόμενος Od. 16.114.
- 1
- 1hated “θάνατόν τε φυγὼνκαὶ γῆρας ἀπεχθόμενον” N. 10.83
- Ito be hated, incur hatred, be roused to hatred, Od.; c. dat. pers. to be or become hateful to one, Il., Hdt.; ἀπ. πρός τινα to be hateful in his eyes, Eur.:—c. dat. rei, to be hated for a thing, Plat.
- IIDep., in causal sense, λόγοι ἀπεχθανόμενοι language that causes hatred, Xen.
-
…οἰκεῖα διʼ ἀμέλειαν μοχθηροτέρως ἔχειν, ἐκ δὲ τοῦ δημοσίου μηδὲν ὠφελεῖσθαι διὰ τὸ δίκαιον εἶναι, πρὸς δὲ τούτοις ἀπεχθέσθαι τοῖς τε οἰκείοις καὶ τοῖς γνωρίμοις, ὅταν μηδὲν ἐθέλῃ αὐτοῖς ὑπηρετεῖν παρὰ τὸ δίκαιον · τῷ δὲ ἀδίκῳ πάντα…
Plato, Republic
-
…κἀκείνῳ καὶ ἄλλοις πολλοῖς ἀπηχθόμην. μετὰ ταῦτʼ οὖν ἤδη ἐφεξῆς ᾖα, αἰσθανόμενος μὲν καὶ λυπούμενος καὶ δεδιὼς ὅτι ἀπηχθανόμην, ὅμως δὲ ἀναγκαῖον ἐδόκει εἶναι τὸ τοῦ θεοῦ περὶ πλείστου ποιεῖσθαι ἰτέον οὖν, σκοποῦντι τὸν χρησμὸν τί λέγει…
Plato, Apology
-
…δίκαιος φίλος. εὐωχοῦ τοῦ λόγου, ἔφη, θαρρῶν · οὐ γὰρ ἔγωγέ σοι ἐναντιώσομαι, ἵνα μὴ τοῖσδε ἀπέχθωμαι. ἴθι δή, ἦν δʼ ἐγώ, καὶ τὰ λοιπά μοι τῆς ἑστιάσεως ἀποπλήρωσον ἀποκρινόμενος ὥσπερ καὶ νῦν .…
Plato, Republic
-
…τἀληθῆ, καὶ ὑμᾶς οὔτε μέγα οὔτε μικρὸν ἀποκρυψάμενος ἐγὼ λέγω οὐδʼ ὑποστειλάμενος. καίτοι οἶδα σχεδὸν ὅτι αὐτοῖς τούτοις ἀπεχθάνομαι, ὃ καὶ τεκμήριον ὅτι ἀληθῆ λέγω καὶ ὅτι αὕτη ἐστὶν ἡ διαβολὴ ἡ ἐμὴ καὶ τὰ αἴτια ταῦτά ἐστιν…
Plato, Apology
-
…ἐπʼ ἄλλον ᾖα τῶν ἐκείνου δοκούντων σοφωτέρων εἶναι καί μοι ταὐτὰ ταῦτα ἔδοξε, καὶ ἐνταῦθα κἀκείνῳ καὶ ἄλλοις πολλοῖς ἀπηχθόμην. μετὰ ταῦτʼ οὖν ἤδη ἐφεξῆς ᾖα, αἰσθανόμενος μὲν καὶ λυπούμενος καὶ δεδιὼς ὅτι ἀπηχθανόμην, ὅμως δὲ ἀναγκαῖον…
Plato, Apology
-
…οὔ · κἄπειτα ἐπειρώμην αὐτῷ δεικνύναι ὅτι οἴοιτο μὲν εἶναι σοφός, εἴη δʼ οὔ. ἐντεῦθεν οὖν τούτῳ τε ἀπηχθόμην καὶ πολλοῖς τῶν παρόντων · πρὸς ἐμαυτὸν δʼ οὖν ἀπιὼν ἐλογιζόμην ὅτι τούτου μὲν τοῦ ἀνθρώπου ἐγὼ σοφώτερός εἰμι ·…
Plato, Apology
-
…Ἀδμήτου δόμοις βίᾳ γυναῖκα τήνδε σʼ ἐξαιρήσεται. κοὔθʼ ἡ παρʼ ἡμῶν σοι γενήσεται χάρις δράσεις θʼ ὁμοίως ταῦτʼ, ἀπεχθήσῃ τʼ ἐμοί. πόλλʼ ἂν σὺ λέξας οὐδὲν ἂν πλέον λάβοις · ἡ δʼ οὖν γυνὴ κάτεισιν εἰς Ἅιδου δόμους…
Euripides, Alcestis
-
…ὀδύσαντο θεοὶ ῥεῖα ζώοντες, καί μιν τυφλὸν ἔθηκε Κρόνου πάϊς · οὐδʼ ἄρʼ ἔτι δὴν ἦν, ἐπεὶ ἀθανάτοισιν ἀπήχθετο πᾶσι θεοῖσιν · οὐδʼ ἂν ἐγὼ μακάρεσσι θεοῖς ἐθέλοιμι μάχεσθαι. εἰ δέ τίς ἐσσι βροτῶν οἳ ἀρούρης καρπὸν ἔδουσιν…
Homer, Iliad
-
…νήσου θᾶσσον, ἐλέγχιστε ζωόντων · οὐ γάρ μοι θέμις ἐστὶ κομιζέμεν οὐδʼ ἀποπέμπειν ἄνδρα τόν, ὅς κε θεοῖσιν ἀπέχθηται μακάρεσσιν · ἔρρε, ἐπεὶ ἄρα θεοῖσιν ἀπεχθόμενος τόδʼ ἱκάνεις. ὣς εἰπὼν ἀπέπεμπε δόμων βαρέα στενάχοντα. ἔνθεν δὲ…
Homer, Odyssey
-
…οὔτʼ οὖν Τηλέμαχον μάλα περ πολύμυθον ἐόντα, οὔτε θεοπροπίης ἐμπαζόμεθʼ, ἣν σύ, γεραιέ, μυθέαι ἀκράαντον, ἀπεχθάνεαι δʼ ἔτι μᾶλλον. χρήματα δʼ αὖτε κακῶς βεβρώσεται, οὐδέ ποτʼ ἶσα ἔσσεται, ὄφρα κεν ἥ γε διατρίβῃσιν…
Homer, Odyssey