Logeion | ἀποτίνω

ἀποτίνω, Arc. ἀπυτείω IG 5(2).6.43 (Tegea, iv B.C.), fut. -τείσω: aor. -έτεισα; Thess. 3 sg. aor. imper. ἀππεισάτον ib. 9(2).1229 (ii B.C.):—

repay, τιμὴν δʼ Ἀργείοις ἀποτινέμεν Il. 3.286; εὐεργεσίας ἀποτίνειν Od. 22.235.
- - 2 pay for a thing, πρὶν . . μνηστῆρας ὑπερβασίην ἀποτεῖσαι ib. 13.193; Πατρόκλοιο δʼ ἕλωρα . . ἀποτείσῃ may atone for making a prey of Patroclus, Il. 18.93; σύν τε μεγάλῳ ἀπέτεισαν made atonement with a great price, ib. 4.161; ἀ. αἷμα A. Ag. 1338 (lyr.); πληγὰς τῶν ὑπεραύχων S. Ant. 1352.
  - 3 more freq., pay in full, τίσιν οὐκ ἀποτείσει Orac. ap. Hdt. 5.56, cf. 3.109; ζημίην Id. 2.65; ἀργύριον Ar. V. 1255; ἐγγύας Antipho 2.2.12, cf. 5.63; χρήματα Lys. 1.29; ἀξίαν Luc. DMort. 24[30].1; ἀπότεισον pay the wager! Ar. Pl. 1059; in Law παθεῖν ἢ ἀποτεῖσαι are opposed to denote personal or pecuniary penalties, e.g. Lex ap. D. 21.47, cf. ib. 25; τί ἄξιός εἰμι παθεῖν ἢ ἀ.; Pl. Ap. 36b, cf. Plt. 299a, Lg. 843b, al.
  - 4 c. acc. pers., ἀλάστωρ . . τόνδʼ ἀπέτεισεν made him the price, A. Ag. 1503 (lyr.).
  - 5 τὸ πεπρωμένον ἀ. pay the debt of fate, i.e. die, Epigr.Gr. 509 (Thess.).
- II Med., ἀποτίνομαι, poet. ἀποτίνῠμαι (freq. written -τίννυμαι) Il. 16.398, Hes. Op. 247 (s.v.l.), Thgn. 362, Hdt. 6.65: fut. -τείσομαι:—to get paid one, exact or require a penalty from, πόλεων δʼ ἀπετίνυτο ποινήν Il. 16.398, etc.: c. dupl. acc., ἀποτείσασθαι δίκην ἐχθρούς E. Heracl. 852; δέκα τάλαντʼ ἀ. Eup. 317 (dub.), etc.
- - 2 c. acc. pers., ἀποτείσασθαί τινα avenge oneself on another, punish him, Od. 5.24, X. Cyr. 5.4.35, etc.
  - 3 c. acc. rei, take vengeance for a thing, punish it, εἴ κέ ποτέ σφι βίας ἀποτείσεται Od. 3.216, cf. 16.255; τὰ παράνομα . . θεὸς ἀ. Ar. Th. 684: c. gen. rei, ἀ. τῶν . . ἱρῶν κατακαυθέντων Hdt. 6.101, v. supr. I.2: abs., take vengeance, Thgn. l.c., Sol. 4.16. [ἀποτίνω] has ῑ by position before νϝ in Ep., ῐ in Att. For ἀποτίνυμαι, which has ῑ by nature, ἀποτείνυμαι should perh. be read in early texts; cf. foreg.]

I

1 devolver en pago, compensar, recompensar μοι τὴν κομιδήν devolvedme mis cuidados, Il.8.186, εὐεργεσίας Od.22.235, ἐργασίαν LXX Ru.2.12, μοι ταὐτὸ τοῦτ' ἐκεῖ λαβών E.Or.655, cf. Zen.4.63, Call.Iou.37

• τριπλῇ τετραπλῇ τ' ἀποτείσομεν (te) compensaremos tres y cuatro veces más, Il.1.128.

2 por daños o agravios indemnizar, resarcir, pagar:

a) con ac. int. del castigo, venganza o precio y dat. τιμὴν δ' Ἀργείοις ἀποτινέμεν Il.3.286, τίσιν τοιήνδε ἀποτίνει τῷ ἔρσενι Hdt.3.109, cf. A.R.4.1327, 3.393, fig. c. ac. de pers. τόνδ' ἀπέτεισεν dio en pago a este (Agamenón, por crímenes ancestrales) A.A.1503

• abs. ἵνα γνῷς ἀποτίνων para que te enteres al pagar (la apuesta perdida) Il.23.487, ἵνα βλαφθεὶς ἀποτείσῃ para que con su daño pague, Il.9.512, cf. Ar.Pl.1059, ἐπισμυγερῶς Od.3.195, σύν τε μεγάλῳ ἀπέτεισαν Il.4.161;

b) sólo c. ac. del castigo μεγάλας πληγάς S.Ant.1352, cf. Orác. en Hdt.5.56, E.IA 1169;

c) institucionalizado en la indemnización pecuniaria ὁ μὲν ἐν δήμῳ μένει αὐτοῦ πόλλ' ἀποτείσας el (matador) permanece en su pueblo habiendo pagado mucho, Il.9.634, ἀποτίνει ζημίην paga una multa Hdt.2.65, cf. Ar.Ec.45, I.AI 4.212, ἀξίαν Luc.DMort.24.1, en la ley del Talión ταῦρον ἀντὶ ταύρου LXX Ex.21.36, AP 6.263.5 (Leon.)

• de fianzas μεγάλας ἐγγύας ὑπὲρ αὐτῶν Antipho 2.2.12, cf. 5.63, Isoc.3.33, Men.Fr.746 (ap. crít.)

• en dinero χρήματα Lys.1.29, ἀργύριον Ar.V.1255, cf. 1263, Pl.R.337d, Is.4.11, Isoc.12.212, LXX Ex.22.16

• esp. c. múltiplos y divisiones (τὸ διπλάσιον) εἰς τὸ δημόσιον IG 1³.1.5 (VI a.C.), τό τε μίσθωμα διπλεῖ TEracl.1.109 (IV a.C.), cf. I.AI 4.272

• πεντακοσίας δραχμάς IG 1².78.58 (V a.C.), cf. IG 9(2).1202.5 (Corope V a.C.), μ]ν[ᾶς] χελλίας IG 9(2).229.28 (Falana V a.C.), χιλίας (δραχμάς) D.21.56, ἀργυρίου (τάλαντα) β' PRev.Laws 46.6 (III a.C.)

• abs., como algo ya separado del castigo corporal παθν  ἀποτεῖσαι IG 1³.68.52 (V a.C.), παθεῖν ἢ ἀποτίνειν Pl.Plt.299a, cf. Apol.36b, X.Oec.11.25, D.20.155, LXX Ex.21.34;

d) fig. pagar τῆς ἀνοίας ... τοὺς μισθούς el precio de (su) insensatez Plb.4.35.15, τὸ πεπρωμένον (pagar) el débito al destino, morir, IG 9(2).1276.

3 c. ac. del delito o agravio pagar (por) ὅσσα ἔοργας Il.21.399, πρὶν πᾶσαν μνηστῆρας ὑπερβασίην ἀποτῖσαι antes que los pretendientes pagaran su transgresión, Od.13.193, cf. 22.167

• τοκήων ἀμπλακίας Triph.605

• esp. la muerte Πατρόκλοιο δ' ἕλωρα ἀποτείσῃ Il.18.93, αἷμ' ἀποτείσῃ A.A.1338, τὸν σὸν ... φόνον E.IT 338, τὰ ... ὀφειλήματα Pl.Lg.717b, τὸ ... βλάβος Pl.Lg.843c

• por daños y perjuicios τῷ βλαφθέντι τὸ βλάβος PPetr.3.26.8 (III a.C.), τὰ ἡρπασμένα BGU 759.23 (II d.C.).

II en v. med.

1 cobrarse, desquitarse

a) c. ac. del castigo ἀπετίσατο ποινὴν ... ἑτάρων se tomó venganza (de la muerte) de sus compañeros, Od.23.312, δίκην E.Fr.4.25C., cf. c. dos ac., E.Heracl.852, 882;

b) c. ac. del delito y gen. del culpable vengar (se de), castigar κείνων γε βίας las violencias de ellos, Od.11.118, cf. 17.540, ἀτασθαλίας βασιλέων Hes.Op.260, ὑπερβ[ασίην] βασιλῆος Hes.Fr.30.19

• sólo c. ac. del delito βίας Od.3.216, 16.255;

c) c. ac. de pers. vengarse de κείνους Od.5.24, 24.480, αὐτούς Od.13.386, π]ατροφο[ν]ῆα Hes.Fr.23a.29, ἀδικήσαντα ... θεόν E.Io 972, cf. X.Cyr.5.4.35

• abs. Od.1.268, Thgn.340, ταχέως Cratin.6.

2 por parte de divinidades y c. ac. del delito castigar Sol.3.16

• de la divinidad en general τὰ παράνομα ... θεὸς ... ἀποτίνεται Ar.Th.686

• c. ac. de pers. X.An.3.2.6.

3 de dinero cobrar δέκα τάλαντ' Eup.168.

ἀπο·τίνω [prés. épq. ῑ, att. ῐ ; fut. ῑ]

1 payer en retour : μισθόν, Xén. une solde ; fig. τιμήν τινι, Il. 3, 286, honorer qqn en retour ; εὐεργεσίας ἀπ. Od. 22, 235, témoigner sa reconnaissance par des bienfaits ; particul. payer en échange d’une faute : τίσιν ἀπ. Oracl. (Hdt. 6, 56) acquitter sa dette, expier une faute ; ἀπ. ζημίην, Hdt. 2, 65, payer une amende ; abs. παθεῖν ἢ ἀποτῖσαι, Dém. 529, 23 (loi); Plat. Pol. 299a, etc. être puni d’une peine corporelle ou d’une amende ||

2 p. suite, avec l’acc. de la chose pour laquelle on paie, d’où payer pour, expier : ὑπερβασίην ἀπ. Od. 13, 193, expier son insolence ; αἷμα, Eschl. Ag. 1338 ; φόνον, Eur. I.T. 338, expier le sang répandu, un meurtre, etc. ||

Moy. faire payer, avec l’acc. de la chose : ποινήν τινος, Od. 23, 312, faire payer la rançon (le meurtre) de qqn ; avec l’acc. de la chose pour laquelle on paie : ἀπ. βίας τινός, Od. 11, 118 ; 16, 255, ou βίας τινί, Od. 3, 216, faire payer à qqn ses violences, l’en punir ; avec l’acc. de la pers.: ἀπ. τινά, Od. 13, 386 ; 24, 480 ; Xén. Cyr. 5, 4, 35, punir qqn, tirer vengeance de qqn ; avec double acc.: δίκην ἐχθροὺς ἀπ. Eur. Her. 852, 882, tirer vengeance de ses ennemis ||

➳ Prés. inf. épq. ἀποτινέμεν, Il. 3, 286 ; fut. inf. épq. ἀποτισέμεν, Il. 21, 399.

ἀποτίνω, ook ἀποτίν(ν)υμι (met med. ἀποτίνυμαι), ἀποτιν(ν)ύω en ἀποτίω
1. act. vergoeden, betalen: τιμὴν ... ἀποτινέμεν schadeloosstelling betalen Il. 3.286; ἀποτίνει ζημίην hij betaalt een boete Hdt. 2.65.5; εὐεργεσίας ἀποτίνειν weldaden vergelden Od. 22.235; τί ἄξιός εἰμι παθεῖν ἢ ἀποτεῖσαι wat verdien ik te ondergaan of te betalen Plat. Ap. 36b; boeten voor: ἀ. ὑπερβασίην boeten voor wangedrag Od. 13.393.
2. med. wraak nemen voor, met acc. en dat. voor iets op iem.: εἴ κέ ποτέ σφι βίας ἀποτείσεται of hij eens wraak op hen zal nemen voor hun gewelddadigheid Od. 3.216; met gen.: ἀποτινύμενοι τῶν ἐν Σάρδισι κατακαυθέντων ἱρῶν als wraak voor de tempels die in Sardis in brand waren gestoken Hdt. 6.101.3; bestraffen, met acc.: τὰ παράνομα τά τ’ ἀνόσια θεὸς παραχρῆμ’ ἀποτίνεται wetteloze en goddeloze daden bestraft de god meteen Aristoph. Th. 685.

ἀποτίνω, (τίνω, ῑ bei Ep., att. ῐ), Einem etwas als Buße od. Ersatz bezahlen, τιμήν τινι Il. 3.286 ; νῦν μοι τὴν κομιδὴν ἀποτίνετον 8.186, vgl. Her. 3.109 ; σύν τινι Il. 4.161 ; εὐεργεσίας, Wohltaten vergelten, Od. 22.235 ; ὑπερβασίην ἀποτῖσαι, abbüßen, 13.193 ; νῦν δʼ ἁθρόα πάντʼ ἀπέτισεν Od. 1.43, vgl. Il. 22.271 ; αἷμα, φόνον, für einen Mord büßen, Aesch. Ag. 1311 Eur. I.T. 338 ; ζημίαν Plat. Legg. IX.882a ; τίσιν τινί Her. 3.109, Strafgeld erlegen ; τῆς ἀνοίας τοὺς μισθούς Pol. 4.35.15. Sehr gew. im att. Recht, παθεῖν ἢ ἀποτῖσαι, von Leibes- und Geldstrafen, Plat. Apol. 36b ; Aesch. 1.15 u. sonst ; übh. Schuldiges bezahlen, Sold, Xen. An. 7.6.16 ; χρήματα Lys. 1.29 ; Xen. Cyr. 8.8.6 ; λειτουργίαν Dem. 28.17 ; – ἀποτιστέον Xen. Lac. 9.5. – Med., sich von Einem etwas büßen lassen, rächen ; πολύπικρα καὶ αἰνὰ βίας ἀποτίσεαι Od. 1.6.255 ; βίας τινί, Gewalltaten an Einem rächen, Od. 3.216 ; βίας τινός, Jemandes Gewalttaten strafen, 11.118 ; ἀπετίσατο ποινὴν ἰφθίμων ἑτάρων, Buße für die getöteten Gefährten, Od. 23.312 ; τινά, sich an Jemandem rächen, 13.386 ; τούτους οἱ θεοὶ ἀποτίσαιντο, strafen. Xen. An. 3.2.6 ; Cyr. 5.4.35 ; ἀποτίσασθαι δίκην ἐχθρούς, sich Genugtuung von den Feinden verschaffen, Eur. Heracl. 852, 882. Auffallend steht Aesch. Ag. 1484 ἀλάστως τόνδʼ ἀπέτισε, wo man das med. erwartete.

ἀποτίνω

[ἀπο- 4, ἀπο- 5.]

(The fut. and aor. written both -τι- (-τῖ-) and -τει- (-τεῖ-).)

2 sing. fut. ἀποτίσεις Il. 22.271.

1 pl. -ομεν Il. 1.128.

Infin. -έμεν Il. 21.399.

3 sing. aor. ἀπέτισε Od. 1.43, Od. 3.195.

3 pl. -αν Il. 4.161.

3 sing. subj. ἀποτίσῃ Il. 9.512, Il. 18.93: Od. 22.168.

Pple. ἀποτίσας Il. 9.634.

Infin. ἀποτῖσαι Od. 13.193, Od. 22.64.

Mid. Fut. ἀποτίσομαι Od. 13.386.

2 sing. -εαι Od. 11.118.

3 sing. -εται Od. 1.268, Od. 5.24, Od. 15.540, Od. 24.480.

3 sing. aor. ἀπετίσατο Od. 23.312.

2 sing. subj. ἀποτίσεαι Od. 16.255.

3 sing. -εται Od. 3.216.

- 1
  To pay back Od. 2.132.
- 2
  To make requital Il. 1.128.
- 3
  To make requital or return for: κομιδήν Il. 8.186. Cf. Od. 22.235.
- 4
  To pay the penalty: ἵνα γνώῃς ἀποτίνων Il. 23.487. Cf. Il. 4.161, Il. 9.512: Od. 3.195.
- 5
  To pay (a penalty) Il. 3.286, 459, Il. 9.634.
- 6
  To pay the penalty for: Πατρόκλοιο ἕλωρα Il. 18.93. Cf. Il. 21.399, Il. 22.271: Od. 1.43, Od. 13.193 = Od. 22.64, Od. 22.168.
- 7
  In mid.
- - a
    To exact the penalty Od. 1.268.
  - b
    To exact (a penalty): ποινὴν ἑτάρων (for their death) Od. 23.312.
  - c
    To exact the penalty for: βίας Od. 3.216, Od. 11.118, Od. 16.255, Od. 17.540.
  - d
    To exact a penalty from, chastise, punish Od. 5.24 = Od. 24.480, Od. 13.386.

Number of occurrences in NT: 1
Strong 661

ἀπο-τίνω (or -τίω), [in LXX chiefly for שׂלם pi.;]

to pay off, repay: Phm 19 (MM, s.v.).†

ἀποτίνω , fut. ἀποτίσεις, inf. -σέμεν, aor. ἀπέτῑσε, -αν, mid. fut. ἀποτίσομαι, aor. ἀπετίσατο, subj. ἀποτίσεαι: I. act., pay back, pay for, atone for; τῑμὴν Ἀργείοις ἀποτῑνέμεν, Il. 3.286; εὐεργεσίᾱς ἀποτίνειν, Od. 22.235; τριπλῇ τετραπλῇ τʼ ἀποτίσομεν, ‘will make good,’ Il. 1.128.—II. mid. (Od.), exact payment (see under ἀποτίνυμαι) or satisfaction, avenge oneself upon, punish (τί or τινά); κείνων γε βιᾶς ἀποτίσεαι ἐλθών, Od. 11.118; ἀπετίσατο ποινὴν| ἰφθίμων ἑτάρων, ‘for’ them, Od. 24.312.

ἀποτίνω

- Ito pay back, repay, return, τί τινι Il.
- - 2to pay for a thing, τι Hom., Aesch., etc.: absol. to make atonement, Il.
  - 3to pay in full, Hdt., Attic
- IIMid. ἀποτίνομαι and ἀποτίνυμαι: fut. -τίσομαι:— to get paid one, to exact or require a penalty from a man, ποινήν Il.; δίκην Eur.
- - 2c. acc. pers., ἀποτίσασθαί τινα to avenge oneself on another, punish him, Od., Xen.
  - 3c. acc. rei, to take vengeance for a thing, punish it, Od.; so, c. gen. rei, Hdt.:—absol. to take vengeance, Theogn.

Menu

Word wheel

ἀποτίνω

Saved

Recent