ἐπιβατός
ἐπιβατός, that can be climbed, accessible
Could not find ἐπιβατὸν in Logeion dictionaries.
ἐπιβατὸν masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ἐπιβατός
ἐπιβᾰτ-ός, ή, όν (D.C. 44.42),
- that can be climbed, accessible, Hdt. 4.62; ἐξ ἧς ἐπιβατὸν . . τοῖς τότε ἐγίγνετο πορευομένοις there was a passage for them, Pl. Ti. 24e; τὴν Κελτικὴν ἐπιβατὴν ποιῆσαι D.C. l.c.: metaph., χρυσίῳ ἐ. accessible to a bribe, Plu. Dem. 14.
- II παίων ἐ. foot consisting of five long syllables, Id. Mus. 2.1143b.
ἐπιβατός, ός ou ή, όν [ᾰ] où l’on peut monter, accessible, Hdt. 4, 62 ; Plat. Tim. 24e ; fig. accessible (à la corruption) Plut. Dem. 14 ||
➳ Fém. -ή, DC. 44, 44.
Étym. vb. d’ἐπιβαίνω.
ἐπιβατός, ersteigbar, Her. 4.62 u. Folgde ; ἐξ ἧς ἐπιβατὸν ἐπὶ τὰς ἄλλας νήσους, von wo ein Zugang war zu den anderen Inseln, Plat. Tim. 24e ; übertr., χρυσίῳ, dem Golde zugänglich, bestechlich, Plut. Dem. 14. – DC. 14.42 sagt ἐπιβατὴν Κελτικὴν ποιῆσαι.
ἐπιβατός
ἐπιβᾰτός, ή, όν
ἐπιβαίνω
- that can be climbed, accessible, Hdt.; χρυσίῳ ἐπ. accessible to a bribe, Plut.