ἐπιβιόω
ἐπιβιόω, to live over
Could not find ἐπιβιοῦντα in Logeion dictionaries.
ἐπιβιοῦντα present active participle neuter nominative plural, present active participle neuter vocative plural, present active participle neuter accusative plural, present active participle masculine accusative singular of ἐπιβιόω
*ἐπιβιόω, only in aor. 2 -εβίων:—
- live over or after, survive, ἐπεβίω δύο ἔτη Th. 2.65; ἐπεβίων διὰ παντὸς [τοῦ πολέμου] Id. 5.26; ἐπιβιόντος . . πένθʼ ἡμέρας D. 41.18, cf. Is. 2.45; but αἷς ἂν . . ἐπιβιῶ live to see married, Pl. Ep. 361d. (Freq. corrupted to -βιοῦντα, etc. in codd.)
ἐπι·βιόω-ῶ (seul. prés. ind. et ao. 2 ἐπεβίων)
1 vivre jusqu’à la fin de : διὰ παντὸς τοῦ πολέμου, Thc. 5, 26, pendant toute la durée de la guerre ||
2 survivre : τινι, Plat. Ep. 361d, à qqn ; abs. ἐπ. δύο ἔτη, Thc. 2, 65 ; πένθ’ ἡμέρας, Dém. 1033, 15, survivre deux ans, cinq jours ||
➳ Prés. ἐπιβιῶ, Plat. l. c. Ao. 2 ἐπεβίων, Thc. ll. cc.
ἐπιβιόω, (βιόω), nach-, überleben, αἷς ἂν ἐγὼ ἐπιβιῶ Plat. Ep. XIII.361d ; μετὰ τὴν ποίησιν ἐπεβίω Isae. 2.15 ; ἐπεβίων διὰ παντὸς αὐτοῦ Thuc. 5.26 ; ἐπιβιοῦντος μετὰ ταῦτα αὐτοῦ πλεῖον ἢ πένθʼ ἡμέρας Dem. 41.18 u. A.
ἐπιβιόω
fut. -βιώσομαι
aor2 -εβίων
- to live over or after, survive, Thuc.