ἐπιβοάω
ἐπιβοάω, to call upon
ἐπιβο-άω, fut. -βοήσομαι, Ion. and Ep. -βώσομαι (v. infr.):—
- call upon or to, cry out to, ἐ. τινὶ ὅτι . . Th. 5.65; ἐ. τινί, c. inf., call on one to do . ., Id. 4.28, 7.70: c. acc., invoke, θεόν AP 9.334 (Pers.): abs., of hounds, give tongue, X. Cyn. 6.19; cry out, Arr. Epict. 4.1.14; of calling upon the dead at funerals, BMus.Inscr. 791, al. (Cnidus).
- 2 utter or sing aloud over, τινί τι, μέλος χέρνιβι ἐπιβοᾶν Ar. Av. 898; shriek out besides, στέρνʼ ἄρασσε κἀπιβόα τὸ Μύσιον A. Pers. 1054 codd. (lyr.); ἔγχει, κἀπιβόα τρίτον παιῶνα Pherecr. 131.5.
- 3 Med., cry out against, Luc. DMeretr. 12.1:—Pass., τὰ ἴδια ἐπιβοώμενος cried out against in regard to private matters, Th. 6.16.
- 4 applaud, acclaim, Arr. Epict. 3.23.10, M.Ant. 10.34.
- II Med., invoke, call upon, θεοὺς ἐπιβώσομαι Od. 1.378; σὲ γὰρ πρώτην . . ἐπιβωσόμεθʼ (v.l. for ἐπιδωσόμεθʼ) Il. 10.463; τὸν Ἀπόλλωνα ἐπιβώσασθαι Hdt. 1.87; ἐπιβοᾶται Θέμιν E. Med. 168 (lyr.); θεοὺς . . ἐπιβοώμενοι, πατέρων τάφους ἐ., Th. 3.59, 67; ὅρκους καὶ πίστεις D.H. 11.49; call to aid, τὴν ἄλλην στρατιὴν ἐπεβώσαντο Hdt. 9.23, cf. 5.1: c. inf., ἐ. [τινὰ] μὴ ἀπολέσαι τὴν πατρίδα Th. 8.92.
- 2 c. acc. rei, call out, Id. 7.69.
ἐπι·βοάω-οῶ :
1 crier à ou vers : τινι ὅτι, Thc. 5, 65, crier à qqn que ; τινι avec l’inf. Thc. 4, 28, etc. crier à qqn de ||
2 invoquer à grands cris : θεόν, Anth. 9, 334, un dieu ||
3 crier sur, donner de la voix, en parl. d’un chien, Xén. Cyn. 6, 19 ||
4 entonner à haute voix : παιῶνα, Phérécr. (Ath. 685a) ; μέλος, Ar. Av. 698, le péan, un chant ; τὸ Μύσιον, Eschl. Pers. 1054, le chant de deuil des Mysiens ||
5 crier contre, au pass. être décrié, Thc. 6, 16 ||
Moy. crier à, d’où :
1 invoquer à grands cris, implorer (les dieux) acc. Il. 10, 463 ; Od. 1, 378 ; 2, 143, etc. ; Eur. Med. 168 ; Thc. 3, 59 ||
2 appeler à son secours : στρατιήν, Hdt. 9, 23, une armée ||
3 crier à (qqn) de, inf. Thc. 8, 92 ||
4 crier contre, Luc. D. mer. 12, 1 ||
➳ Formes ion. fut. ἐπιβώσομαι, Od. 1, 378 ; 1 pl. ἐπιβωσόμεθ’, Il. 10, 463 ; ao. 3 pl. ἐπεβώσαντο, Hdt. 9, 23 ; sbj. 3 pl. ἐπιβώσωνται, Hdt. 5, 1 ; inf. ἐπιβώσασθαι, Hdt. 1, 87.
1. act. toeroepen,
2. med. te hulp roepen, aanroepen, met acc.:
ἐπιβοάω, fut. ἐπιβοήσομαι, ep. u. Ion. ἐπιβώσομαι, zuschreien, zurufen, τινί, Thuc. 5.65 u. öfter ; c. inf., τοῖς Ἀθηναίοις βιάζεσθαι τὸν ἔκπλουν ἐπιβοῶντες 7.70 ; μέλος χέρνιβι, dabei singen, Ar. Av. 895 ; Aesch. στέρνʼ ἄρασσε κἀπιβόα τὸ μύσιον Pers. 1011 ; εὔφημον δʼ ἐπιβοῷεν μοῦσαι Suppl. 675 ; verschreien, Thuc. 6.16 ; vom Hunde, dazu bellen, Xen. Cyn. 6.19.
Med. anrufen, sich zur Hilfe rufen, θεοὺς ἐπιβώσομαι Od. 1.378 ; Il. 10.463 ; ἐπιβοᾶται Θέμιν Eur. Med. 168 ; τὸν Ἀπόλλωνα ἐπιβώσασθαι Her. 1.87, wie τὴν ἄλλην στρατιήν 9.23 ; θεοὺς ἐπιβοώμενοι Thuc. 3.59, öfter. – Kriegsgeschrei erheben, Her. 5.1. – Bei Luc. D.meretr. 12.1, laute Vorwürfe machen.
Med. anrufen, sich zur Hilfe rufen, θεοὺς ἐπιβώσομαι Od. 1.378 ; Il. 10.463 ; ἐπιβοᾶται Θέμιν Eur. Med. 168 ; τὸν Ἀπόλλωνα ἐπιβώσασθαι Her. 1.87, wie τὴν ἄλλην στρατιήν 9.23 ; θεοὺς ἐπιβοώμενοι Thuc. 3.59, öfter. – Kriegsgeschrei erheben, Her. 5.1. – Bei Luc. D.meretr. 12.1, laute Vorwürfe machen.
†ἐπιβοάω
[ἐπι- 5.]
Fut. mid. ἐπιβώσομαι Od. 1.378, Od. 2.143.
1 pl. ἐπιβωσόμεθα (v.l. ἐπιδωσόμεθα) Il. 10.463.
In mid., with acc., to call to for aid: θεούς Od. 1.378 = Od. 2.143.
App., to call to in thanksgiving: Ἀθήνην Il. 10.463.
Strong 1916
to cry out: Ac 25:24 (Rec., for βοάω, q.v.).†
ἐπιβοάω , mid. fut. ἐπιβώσομαι: call upon, for help, as witnesses, θεούς, Od. 1.378, Il. 10.463 (v. l. ἐπιδωσόμεθα).
ἐπιβοάω
fut. -βοήσομαι
Ionic -βώσομαι
- Ito call upon or to, cry out to, ἐπ. τινὶ ὅτι . ., or c. inf., Thuc.
- 2to utter or sing aloud over, τί τινι Ar.:—so in Mid., Ar.
- 3to cry out against, τινά· Pass. ἐπιβοώμενος cried out against, Ar.
- IIto invoke, call upon, θεούς Od.; so in Mid., ἐπιβοᾶσθαι Θέμιν Eur.:— to call to aid, τὴν στρατιὴν ἐπεβώσαντο Hdt.